Zaanse Ontmoetingen: Amsterdammer

Zaanse Ontmoetingen: Amsterdammer

Lang geleden, ,,toen de Bosbaan de Bosbaan nog was’’, ging Wim Silleman voor het eerst uit vissen. Begin jaren zestig was dat, samen met zijn vader vanuit de Jordaan naar het Amsterdamse Bos. Dat waren nog eens tijden.

,,Daar had je een Willy Alberti. Een Cees de Lange - dat was een hele goeie conferencier. De Wama’s. Kees Manders. Cor Steijn - die bespeelde het orgel in Tuschinski. Al die bekende artiesten, die zaten daar allemaal te vissen. Op 1 juni was de opening van het visseizoen en dan waren ze er allemaal, de hele nacht door. En ze traden ook op.’’

Wim Silleman vertelt het terwijl we buiten bij zijn huis aan de Harpstraat zitten, een paradijs aan de rand van het Guisveld. Al bijna vijfentwintig jaar woont hij hier in Zaandijk, toch voelt hij zich nog steeds een Amsterdammer. ,,Mijn vrienden hier zijn ook Amsterdammers. Amsterdammers zoeken elkaar op, hè.’’

Nu vist hij in het prachtig heldere water van het Guisveld. Hij trekt er met de fiets op uit, ’s ochtends vroeg of ’s avonds na het eten. Altijd op karper. ,,Die is het sterkst. Die geeft de meeste sport.’'

’Hengelbouwer Willem’, zegt een bordje in zijn tuin. Hij laat zien wat hij maakt. ,,Kijk’’, zegt hij, ,,Ik vind het toch veel móóier dan die fabriekshengels uit Taiwan enzo.’’ Zijn hengels hebben een kurken handvat met een aluminium cone en een houten dop. En handgemaakte hardchromen ogen uit Engeland. ,,Vergelijk dat eens met deze fabrieksogen. Wat een verschil hè!’'

Hij wikkelt de draad om de ogen op de hengel te bevestigen, draadje voor draadje met de hand. En in welke kleur je maar wil. ,,De meeste fabriekshengels worden zwart gewikkeld.’’

Hij leerde het vak van niemand minder dan Jan Schreiner, één van de hengelsporthelden die hij als jongen al leerde kennen. Die wist alles van vissen. Bouwde prachtige hengels. En schreef prachtige boeken. Silleman laat een ouderwets pocketboek uit 1965 zien: ’Een leefnet vol. Modern vissen op voorn, brasem en karper’. ,,Hij heeft zo’n ontzettend mooi taalgebruik. ‘De Reve onder de hengelsportvissers’ noem ik hem. Je mag best wat boeken van hem lenen, hoor.’’

,,En kijk eens’’, Silleman bladert en laat een foto zien. Een tengere jongen van een jaar of tien, met flaporen en een petje, kijkt ernstig in de camera en houdt geconcentreerd een enorme karper omhoog. ,,Dat ben ik! Bij de Bosbaan.’’

Wil je niks missen van Noordhollands Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws