Postuum project met muziek van vader en zoons Hoeke

Postuum project met muziek van vader en zoons Hoeke
© Foto Wim Egas
Links Ruben Hoeke en rechts drummer Erik Hoeke.

Er komt een nieuw album uit van de legendarische pianist Rob Hoeke (1939-1999). De in Haarlem geboren musicus Rob Hoeke verwierf wereldfaam en woonde bijna dertig jaar in de Zaanstreek tot zijn overlijden in 1999. Zoons Ruben (professioneel gitarist) en Eric (professioneel drummer) vonden het nu tijd om de stapel nagelaten ’floppydisks’ met solo opnamen te bewerken voor een nieuwe plaat.

Het is een bijzonder project waarin alleen de drie ’Hoekes’ te horen zijn. ’Ik zie hem nog zo voor me zitten in onze huiskamer achter de piano’, zegt Ruben. ’Lekker spelen uit de losse pols. Korte melodietjes, aanzetjes, losse improvisaties. Maar altijd muzikaal en met een verhaaltje. Als kind mocht ik één keer per maand mee naar een optreden. Liefst zo ver weg mogelijk natuurlijk. En dan de volgende ochtend ergens een patatje eten. Hij nam thuis ruim honderddertig stukjes op. Voor later. Kijk maar of jullie er dan wat mee kunnen, zei hij dan.’

Rob Hoeke woonde vanaf 1971 in de Zaanstreek met zijn tweede vrouw Lucie Koelemeijer. Ruben groeide thuis op met de muziek van pa. Oudere (half)broer Eric (1968) ging na de scheiding mee met Robs eerste vrouw. Hij kwam terecht in de omgeving van Den Haag. Na een studie aan het Rotterdams conservatorium werd Eric professioneel drummer. De Hoekes zagen elkaar wel regelmatig bij sessies maar hadden ieder hun eigen carrière. Twee jaar geleden had Ruben plots een nieuwe drummer nodig en belde hij zijn halfbroer of hij hem uit de brand kon helpen voor een paar optredens. De klik was er meteen en sindsdien zijn ze ook muzikale bloedbroeders in de Ruben Hoeke Band.

’Net als bij Rob! Zijn broer Paul Hoeke zat ook in zijn oorspronkelijke band’, vervolgt Ruben. ’Ze staan samen afgebeeld op het eerste singletje uit 1963. Het drumstel op de hoes hebben we nu gebruikt voor de opnamen.’ Eric Hoeke: ’Een origineel ’Gretsch’ slagwerk, begin jaren zestig gekocht bij de legendarische muziekzaak Servaas in Den Haag. Klinkt top. We mochten deze gebruiken van ome Paul die hem nog had staan. Ik heb al die tijd voornamelijk jazz, fusion en cross-over gespeeld in groepen als Sfeq, New Cool Collective, Miles! en Pepper First. Daarnaast geef ik les op het conservatorium Amsterdam. Nu leert Ruben mij rocken!’

Daarmee is de cirkel rond. De nieuwe plaat verbindt alle Hoekes. Een prachtig eerbetoon. ’Het was technisch moeilijk en ook emotioneel om mee te spelen met vader die er niet meer is. Van de andere kant natuurlijk geweldig om die nummers te voorzien van een betonnen ’backing’ en echt af te maken. We hebben er zo’n vijftien geselecteerd. Pa had een piano met ’midi’. Dat is een techniek uit begin jaren tachtig om muziek digitaal vast te leggen. Een blauwdruk. Al bijna dertig jaar onveranderd. De floppy of minidisk kun je in de computer laden en je selecteert er een pianogeluid bij.’

Floppydisks met Midi-bestanden van Hoekes muziek.
© Eigen foto
Floppydisks met Midi-bestanden van Hoekes muziek.

’Dat pianogeluid was wat vlak maar oké’, vult Ruben aan. ’We hebben toen in het voorjaar vijf weken bijna dagelijks gewerkt aan de nieuwe ’Rob, Eric & Ruben Hoeke’ cd/lp’. Mijn vader had alles opgenomen zonder metronoom. De tempi waren dus niet volledig ’recht’ maar de muziek ’ademde’ heel natuurlijk en had veel gevoel. Het opnemen was zeer intensief, vooral voor Eric. Naast het gitaarwerk heb ik alle basgitaarpartijen gedaan. Erg leuk en dat ging als vanzelf. Ik speelde intuïtief de basnoten van zijn linkerhand op de piano.’

Beleving anders

’Begin mei waren we klaar voor de eindmix maar we besloten om toch nog even de oude piano van pa naar de studio te halen, zijn geluid in de computer te laden, en te luisteren… Het pianogeluid ging nu van ’wat vlak maar oké’ naar compleet authentiek, warm en open. Het pianospel begon nog meer te leven en te vloeien als water. Wat ’ovaal’ was werd volmaakt rond. En dan die ’feel en die swing’... já! Zó klonk hij! De beleving van de muziek werd plots totaal anders. Voor het eerst voelde het echt alsof hij ook in de studio was om deze plaat te maken. We besloten alles overnieuw te doen. Om zijn spel te voorzien van een maximale begeleiding zoals het bedoeld was. Muziek is vooral gevoel en juist dát moet maximaal zijn. Dat waren we niet alleen aan hem verschuldigd, maar zeker ook aan onszelf.’

The Rob Hoeke Boogie Woogie Quartet
© Eigen foto
The Rob Hoeke Boogie Woogie Quartet

Ruben noemt het een ’beginnersfout’. Ze deden alle partijen overnieuw om het maximum te bereiken en dat is gelukt. Hij laat enkele fragmenten horen. ’Gaaf hé!’ De muziek klinkt strak, soepel en swingend. Onmiskenbaar Rob Hoeke.

De plaat is geheel opgenomen in de ’Captain Hook Studio’ van Marten Haak in Neck. Momenteel werken de twee nog aan de eindmix. Muzikale vriend Jan Blaauw heeft al een toepasselijk hoesontwerp gemaakt met een creatieve driehoek. Op 1 september moet alles klaar zijn waarna het nieuwe album in december 2017 verkrijgbaar zal zijn.

Meer weten over Rob Hoeke? Zie www.robhoeke.com

Wil je niks missen van Noordhollands Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws