Elke karatetraining was er één te veel

Elke karatetraining was er één te veel
© Foto Paul Vreeker
Marlon van der Kust heeft karate ver achter zich gelaten.
Met twee vingers in de neus werd Marlon van der Kust Nederlands karatekampioen namens de karateschool Choku Zaandam een kwart eeuw geleden. Kort daarna, vond hij het ook wel mooi geweest.

Zo gemakkelijk als hij kampioen werd, zo gemakkelijk liet hij de sport ook achter zich. ,,Ik heb karate toen vrij radicaal achter me gelaten’’, blikt Van der Kust terug.

Hij haatte het om te trainen. Gelukkig hoefde hij als puur talent, hij was groot en snel, nooit heel vaak te zweten om de beste te zijn. ,,De wedstrijden, de adrenaline en tripjes naar het buitenland vond ik leuk. Trainen was niet mijn sterkste kant. Dat moeten. Dan moest je met een groep jongens in het krachthok. Je moest. Vermoeiend.’’

Trainen zat zelfs de prestaties in de weg. Van der Kust weet nog dat trainer Ivan Nikolov, nog steeds verbonden aan karateschool Chuko, hem achter de vodden aan zat om nu wel een keer voluit te trainen. ,,Toen heb ik een keer zo hard getraind. Naast alle andere sporten die ik beoefende, stond ik vier keer in in de week voor karate te trainen. De eerste ronde van het toernooi lag ik eruit.’’’

Het trainen ging ten koste van zijn intuïtieve stijl, meent de oud kampioen. Daaropvolgend ging hij dan ook meteen weer minder trainen, tot het chagrijn van zijn trainer. ,,Ivan had een iets andere opvatting’’, glimlacht Van der Kust.

Olympische spelen

Misschien als er een hoger karatepodium was, dat-ie meer voor z’n sport had geleefd. ,,Als karate een olympische sport was geweest. Alleen al om daaraan mee te mogen doen...’’ Maar tot zijn spijt is karate nooit een olympische sport geweest. ,,Er viel verder niet zoveel meer uit te halen. Ik had de top gehaald en dan? Ik heb een kast vol bekers, daar koop je geen brood voor.’’

Hij heeft de vechtsport ver achter zich gelaten. Dat was een stukje volwassenheid. ,,Toen ik ouder werd, vond ik het ook steeds moeilijker om mensen pijn te doen.’’ Karate was ook moeilijk te verenigen met andere ambities zoals het ondernemerschap, vertelt-ie. ,,Het is toch lastig als je steeds blessures hebt of drie dagen per week weg bent.’’

Nu doet hij bijna geen sport meer. ,,25 jaar geleden had ik je uitgelachen als je dat toen had gezegd.’’ Hij heeft gewoon te veel gesport voor één leven, geeft hij aan. ,,Ik heb me ooit nog op karakter over de streep moeten slepen bij de Dam tot Damloop.’’ Daarnaast deed hij ook basketbal. ,,Daar was ik ook goed in, maar ik moest kiezen.’’ En hij ging mee met de ’familiesport’, zijn vader en oudere broer deden ook aan karate. Samen met z’n broer kwam hij terecht bij Choku in Zaandam. ,,M’n broer heeft nog meer gewonnen dan ik. Die heeft het wat jaartjes langer volgehouden.’’

Terugblikkend heeft Van der Kust geen spijt van z’n keuzes, zegt-ie. ,,Ik heb genoten, maar het was mooi geweest.’’ Van der Kust is vijftien jaar lang kapper geweest. Ook daarvoor was hij geknipt, maar ook dat deed hij niet met volle overgave. ,,Ik deed niet mee aan cursussen of wedstrijden.’’ Daarnaast heeft hij in de horeca gewerkt in onder andere eetcafés en treedt hij nu op als dj. Hij heeft twee kinderen, die hebben niets met karate. Ze zijn niet heel sportief, lacht Van der Kust.

Wil je niks missen van Noordhollands Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws