Dijkje zucht onder vele lagen asfalt

Dijkje zucht onder vele lagen asfalt

We spreken af bij Mario’s in Neck, omdat de Jisperdijk voor ’gewone’ automobilisten zoals ik niet meer toegankelijk is.

Thomas Groot en Maarten Zon van Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier (HHNK) rijden me naar de Jisperdijk om uitleg te geven over de werkzaamheden daar. Thomas Groot is projectleider en Maarten Zon regelt alles er omheen, ook het verkeer. Dat moet zo min mogelijk overlast ondervinden van de werkzaamheden.

De Jisperdijk (inclusief de Zwarteweg) blijkt niet sterk genoeg om stand te houden bij heel veel regen in één keer. Vooral met het oog op de toekomst is dat van belang.

Het dijkje zucht zwaar onder de last van vele lagen asfalt die in de loop van de tijd op elkaar zijn gestapeld. „De lagen drukken de dijk weg als een pannenkoek”, zegt Zon. „Hij is te zwaar geworden.” Voor de nodige stabiliteit krijgt de binnenkant, dus de polderkant, een extra zandlaag. Groot: „De aannemer verwijdert alle lagen asfalt en daarvoor in de plaats komt er één, waarbij kunststof doek de druk van het granulaat verdeelt. Al met al maken we de dijk iets breder, maar de weg erop blijft even breed als-ie was.”

Scholieren

We rijden over de Noorderweg en stoppen bij de boerderij van de familie Kwantes. Het smalle weggetje dat naar de Jisperdijk loopt, is alleen nog toegankelijk voor direct omwonenden, (brom)fietsers, scootmobiels en de hulpdiensten als brandweer en ambulance. Vanaf de dijk komt een lang lint scholieren aanfietsen. Het wegdek is zo smal dat er hooguit twee fietsers naast elkaar passen.

De voorste scholieren steken hun handen omhoog, ten teken dat ze in de remmen knijpen. De rest doet dat vervolgens ook. Als ze gepasseerd zijn, rijden we ’als bestemmingsverkeer’ richting Jisperdijk. Groot parkeert z’n auto. Dat kan nu midden op de dijk. Er hoeft toch niemand langs.

„Vooral vanuit Jisp begrijp ik dat het een groot probleem is”, zegt Zon, als we op het witte bruggetje staan. Bewoners uit Wormer en Jisp die gewend zijn om over de Jisperdijk naar Purmerend te rijden, moeten nu ineens een heel eind om. „Ik ken geen andere situatie in de provincie waarin het zo nadelig uitpakt als hier. Het gaat niet om vijf of tien minuten vertraging, maar direct om twintig minuten tot een half uur.”

’Hoe kom ik dan in Purmerend?’ Dat soort vragen van bewoners moest hij beantwoorden. Zon: „Ik adviseer de bus te nemen, maar aan dat idee moeten ze toch wennen. ’Met de bus?’, zeggen ze dan. ’Tsja, dat is ook zowat.’ Ik sprak een chirurg die woont in Jisp en werkt in het Waterlandziekenhuis. Hij moet binnen een kwartier in Purmerend kunnen zijn. Toch geldt ook voor hem: we kunnen er niets aan doen, het is niet anders.”

We zien het gele busje van vervoerder EBS rijden, tussen de graafmachines door. Die kan dus gewoon de lijnverbinding met Purmerend blijven onderhouden. Over de ringvaart ligt al een noodbrug klaar, waarvan ook de hulpdiensten en omwonenden straks gebruik mogen maken. Zon: „We gaan dat regelen met drie slagbomen. Ze zijn met een pasje te bedienen. Dat niet iedereen over de tijdelijke brug mag heeft met de belastbaarheid en de veiligheid te maken. Die is beperkt.”

Een vrouw passeert ons met de fiets aan de hand. Even later blijkt dat het ook op de scooter niet mee valt het steile bruggetje op te rijden. Een meisje doet meerdere pogingen, maar uiteindelijk lukt het.

Uit de berm, naast de rijweg op de Jisperdijk, steken kunststofplaten. Die zorgen voor extra stabiliteit waar het wegdek wordt vervangen. Sommige platen steken ongeveer een meter boven de grond uit. „Dat is gedaan om de dijk vochtig te houden”, zegt Groot. Water uit de ringvaart kan zo toch nog doordringen in het dijklichaam. Dat is nodig, omdat een uitgedroogde dijk ook aan stabiliteit verliest.

Groot: „Het is een kwetsbare veendijk. We moeten hier heel voorzichtig te werk gaan. Het zou goedkoper zijn om in een keer van een kilometer dijk het wegdek te halen, maar dat is onverstandig. Stel dat er door hevige regenval opeens veel druk op komt te staan, dan moet de dijk het houden. We kiezen er daarom voor steeds 25 meter per keer aan te pakken, dus: wegdek weghalen en nieuw aanbrengen, en dan pas de volgende 25 meter.”

Wil je niks missen van Noordhollands Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws