Schagen uitgelicht

Uitgelicht

Schagen uitgelicht

100 ARTIKELENNIEUW (100)
Gisteren, 17:29

Meer studieruimte Regius-scholieren met nieuwe aula

nieuwleestijd 1 min

Meer studieruimte Regius-scholieren met nieuwe aula

1 min leestijd

Eén keer per jaar stapte iemand de patio met de beeldentuin van het Regius College aan de Oranjelaan binnen: de conciërge. Om het onkruid te wieden.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Ach, het was best een mooie tuin, beaamt Tineke de Schepper van het college van bestuur van het Regius. Maar toen zich de behoefte aandiende om de achthonderd leerlingen in het schoolgebouw meer leef- en studieruimte te geven, was de keuze snel gemaakt. ,,We hadden een extra aula nodig en de beeldentuin bood die mogelijkheid tot uitbreiding.’’

Dinsdagmiddag opende bestuursvoorzitter Anne Hoekstra de nieuwe aula. Hij knipte een in elkaar gevlochten lint door, vastgehouden door de leerlingen Leon Watertor, Stan Borremans, Joya van Etten en Esmée Cenin.

De nieuwe aula biedt plek aan vierhonderd leerlingen en is voorzien van moderne audiovisuele apparatuur. De ruimte heeft een luchtbehandelingsinstallatie. Het licht valt via het dak schuin naar binnen. ,,We hebben ook uit onderwijskundige motieven gekozen voor deze uitbreiding’’, vertelt De Schepper. ,,Anders dan in de bestaande aula, waar het toch wat drukker is, is deze ruimte ook bedoeld om in alle rust te kunnen studeren.’’

De beeldentuin die moest wijken voor de aula dateerde uit 2001, toen de schoolvestiging aan de Oranjelaan werd geopend. ,,Met destijds 625 leerlingen’’, weet De Schepper nog. Sindsdien zijn er dus bijna tweehonderd scholieren bijgekomen. Een succesverhaal voor het Regius, al is de verwachting dat het de komende jaren eerder minder dan meer wordt. Wat het college van bestuur er niet van weerhield te investeren in de uitbreiding, uitgevoerd door zoveel mogelijk regionale bedrijven. ,,Zeven ton. Uit eigen middelen’’, vertelt Anne Hoekstra niet zonder trots. Daarmee zijn de bouwprojecten voorlopig wel klaar. ,,Het Regius is up-to-date.’’

En de beelden uit de beeldentuin?

,,Die krijgen onderhoud en keren dan verspreid over de campus van het Regius terug.’’

Gisteren, 17:29

’Kroegbazen komen en gaan maar Igesz blijft bestaan’

nieuwleestijd 1 min

’Kroegbazen komen en gaan maar Igesz blijft bestaan’

1 min leestijd

Vervolg van voorpagina

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

,,Het onderzoek naar de stand van zaken is net begonnen, maar ik hoop dat een doorstart van Slothotel Igesz mogelijk is. De besloten vennootschappen Slothotel Igesz BV en Slotexploitatie BV zijn failliet.’’ Die laatste BV regelt alleen de exploitatie van de hotelkamers in het slot, het kasteel zelf is eigendom van de beheerstichting, legt De Groot uit.

,,De twee BV’s vallen onder IB Holding, de hypotheekhouder van het pand van Igesz. Dat pand wordt straks geveild, maar hopelijk kan ik voor die tijd met gegadigden tot afspraken komen, waardoor de hele veiling niet meer door hoeft te gaan’’, zegt De Groot.

Dat er gegadigden zijn om Igesz over te nemen is ook bij de curator bekend. In het geruchtencircuit gaat een drietal namen, van wie Frits Nieuwenhuizen - na de verkoop van zijn bioscopen aan de Belgische bioscoopketen Kinepolis - heeft aangegeven in Igesz een mooie uitdaging te zien.

,,Overigens is belangstelling voor het pand wat anders dan het willen voortzetten van Slothotel Igesz’’, zegt De Groot daarover. ,,Dat hoeft niet per definitie hetzelfde te zijn. Daar wil ik over in gesprek gaan met potentiële kopers.’’

Rust

Voor Igesz-eigenaar William Jansen en de ongeveer twintig mensen die werkzaam zijn of waren in Igesz is het afwachten hoe de afwikkeling van het faillissement verloopt. Chef-kok Coen Kneppers had het faillissement al een beetje aanzien komen.

,,Maar je weet nooit hoe het echt gaat totdat de curator op de stoep staat. Het is triest dat het zo is afgelopen. Voor ons als personeel en voor William. Het is afwachten waarmee de curator op de proppen komt.’’

Jansen weet één ding: ,,Kroegbazen komen en gaan, maar Igesz blijft bestaan. Zo ging het immers altijd.’’

Gisteren, 17:24

IJsclub Stroet gaat altijd voor primeur

nieuwleestijd 2 min

IJsclub Stroet gaat altijd voor primeur

2 min leestijd

Van schaatsen op natuurijs komt deze winter bar weinig, tenzij er snel een wonderlijke temperatuurdaling komt. Maar de honderd donateurs tellende IJsclub Stroet floreert er niet minder om.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Achter de schermen draait de hele machinerie met tien enthousiaste bestuursleden immers volop door. Iedere winter wordt hoe dan ook wel iets georganiseerd voor de schaatsende dorpsjeugd, zegt voorzitter Paul Blom. ,,Afgelopen maand zijn we met 26 kinderen een hele middag wezen schaatsen op de kunstijsbaan van Schagen on Ice. Patatje en een ijssie erbij, hartstikke leuk.’’

Zodra er vorst op komst is staan de bestuursleden met z’n allen paraat om de eigen ijsbaan te prepareren. Om als allereerste open te kunnen. ,,Want ja, wij hebben altijd de primeur en zijn eerder open dan de SIS in Warmenhuizen’’, lachen Blom (die vandaag 53 wordt) en de bestuursleden Rinus Dees (67) en Wilco van der Werff (48) van de ruim vijfendertig jaar geleden opgerichte IJsclub Stroet.

’Bollenbaan’

De ijsbaan van Stroet is sinds dertien jaar gesitueerd op het terrein van bollenbedrijf annex sponsor De Geus Troost, en meet op de diepste plekken slechts dertig centimeter. Daarvóór werd er - zo mogelijk uiteraard - geschaatst op het bevroren water van de veel diepere wiel achter dorpscafé ’t Hoekje. Van der Werff: ,,De ondiepte van nu is de reden dat wij altijd heel snel kunnen zijn met het prepareren van de ijsvloer.’’

En áls het idyllische baantje met eigen clubhuisje (met onder andere koek en zopie) dan weer eens open is, zoals laatstelijk een paar dagen in de winter van 2015/2016, dan staan er al snel vijftig tot zestig mensen op het ijs met de ijzers onder. Dees: ,,Kinderen, maar ook volwassenen hoor. Entree heffen we niet. Een donateurschap kost vijf euro per jaar, dus da’s voor niks. En als er soms mensen komen die geen donateur zijn? Dan vragen we die of ze dat alsnog willen worden. Meestal zeggen ze dan al gauw ’ja’. En zo niet, dan niet. Daar doen we hier niet moeilijk over.’’

Kermis

De vergaderingen van het ijsbaanbestuur - in de grote schuur bij Rinus Dees - gaan echter vrolijk door, ook als er niet geschaatst kan worden. Want de ijsclub doet jaarlijks ook een forse duit in het zakje bij de organisatie van de Stroeter kermis, die in handen is van het plaatselijke kermiscomite.

Dat met de ijsclub deel uitmaakt van de buurtvereniging.

Blom: ,,Als ijsclub zetten we tegenover ’t Hoekje een grote feesttent neer waarin we voor de jeugd allerlei leuke spellen organiseren, zoals schieten, ballen gooien, touwtjetrek of kegelen. Ook zetten we een springkussen neer en organiseren we allerlei buitenspellen. Betalen ze vijf euro voor een hele middag.’’

Lachend voegt Van der Werff eraan toe: ,,Op de kermis van Schagen heb je daar één ritje voor.’’

De ijsclub is er, zo zeggen de drie, vooral op gericht om de leefbaarheid voor de dorpsjeugd op peil te houden. Hier hebben we geen last van ’rattende’ jeugd, nee. Het enige dat hier met de kermis eens gebeurde is dat de wisselbeker van de schiettent werd gestolen.’’

Gisteren, 17:09

Wieringer molen: koddig gezicht, maar graag voor kort

nieuwleestijd 1 min

Wieringer molen: koddig gezicht, maar graag voor kort

1 min leestijd

Het blijft een koddig gezicht. En zeldzaam. Een molen die draait met twee wieken. De Onderneming in Hippolytushoef staat er gekortwiekt bij. Vereniging De Wieringer Molens krijgt geld van de provincie voor de twee ontbrekende wieken.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

De korenmolen moet volgend voorjaar weer volledig zijn. ,,Wij hopen dat De Onderneming vanaf de Nationale Molendagen 2019 weer zijn rondjes kan draaien met een compleet wiekenkruis”, zegt waarnemend voorzitter Ton Maas.

Het rijksmonument is vorig jaar oktober verlost van een doorgeroeste roede. Aan zo’n stalen balk zitten twee wieken. Op zich deert het tijdelijke verlies van twee wieken de molen uit 1851 niet. Met de helft minder kan je ook draaien. ,,Hopelijk niet te lang.”

Onverwacht

Maas: ,,Leerling-molenaars komen hier voor onverwachte problemen te staan. Hoe krijg je de overgebleven roede verticaal als die horizontaal tot stilstand komt? Door binnen met de hand even de koningsspil te draaien, de centrale aandrijfas.” In verticale stand kan een windzeil worden aangebracht.

Een nieuwe roede kost de vereniging al met al 64.000 euro. ,,Hoe meer wij zelf via acties, subsidies en giften op tafel kunnen leggen, hoe minder hoeven wij ons beperkte budget voor het onderhoud van onze beide molens hoeven aan te spreken”, legt Ton Maas uit. Zeer welkom is de bijdrage van de provincie: 11.500 euro. Deze subsidie is nu definitief.

Spannend

,,Het was spannend of we dit geld zouden krijgen. Voor ons is deze bijdrage heel belangrijk”, aldus Maas. ,,Al diverse bedrijven en organisaties hebben ons financieel gesteund. De gemeente Hollands Kroon is gestopt met de jaarlijkse subsidie van 1000 euro, maar keert nu eenmalig 4000 euro uit.”

Samen met De Hollandsche Molen heeft De Wieringer Molens een crowdfunding-actie op touw gezet: www.molenfonds.nl/deonderneming.

Gisteren, 16:32

Strijder wint rechtszaak om garage Kolhorn

nieuwleestijd 1 min

Strijder wint rechtszaak om garage Kolhorn

1 min leestijd

Garagist John Bakker mag geen dag meer werken in het Kolhorner garagebedrijf dat zijn naam draagt.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

De voorzienigenrechter heeft namelijk zijn compagnon Louris Strijder gelijk gegeven. De twee vennoten vochten voor de rechter om het voortzetten van Garagebedrijf Strijder en Bakker. Hun droom om een mooi bedrijf op te bouwen met twee ervaren monteurs aan het roer liep uit op een vechtscheiding met verwijten over en weer.

Nadat John Bakker de vennootschap beëindigde, had Strijder volgens hun overeenkomst drie maanden de tijd om aan te geven of hij het bedrijf wilde voortzetten en deed dat op de dag van de deadline: 1 november 2017. Inmiddels had Bakker echter bedacht dat hij zelf alleen door wilde en meent dat hij daar minstens zoveel recht op heeft. Of dat zo is, zal moeten blijken in een bodemprocedure die maanden in beslag zal nemen. Voor nu heeft de voorzieningenrechter in elk geval al gezegd dat het aannemelijk is dat Strijder volgens de regels van de overeenkomst heeft gehandeld, ergo: het gelijk aan zijn kant heeft en alleen door mag met het garagebedrijf.

Ook wordt meegewogen dat Strijder een betere band heeft met het enige personeelslid van het bedrijf en zelf woont op het perceel.

Bakker moet 250 euro boete betalen voor elke dag die hij toch komt werken, tot maximaal vijftien mille. Ook moet hij Strijders 1206 euro aan proceskosten vergoeden.

Gisteren, 14:00

Brandschade hakt er bij bouwbedrijf uit Hippolytushoef hard in: ’We moeten op nul beginnen’

nieuwleestijd 1 min

Brandschade hakt er bij bouwbedrijf uit Hippolytushoef hard in: ’We moeten op nul beginnen’

1 min leestijd

Het besef wat er is gebeurd, begint bij Wouter Keppel (35) door te dringen. De brand die maandagavond zijn bedrijfspand met kantoor aan De Wieken in Hippolytushoef heeft verwoest, hakt er bij de eigenaar van Keppel Bouw stevig in.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

,,We moeten op nul beginnen, er viel vrijwel niets meer te redden. Het bedrijf moet helemaal opnieuw worden opgebouwd’’, zegt hij de ochtend na de rampspoed.

Verloren

,,Het pand moet als verloren worden beschouwd, de brand-, roet- en waterschade is enorm. Er stonden binnen heel wat specifieke materialen voor klanten. Ik denk alles bij elkaar al gauw voor minimaal anderhalve ton.’’

De Wieringer heeft bijna niet geslapen, voelt zich machteloos. ,,We zijn dakloos, waar moet je heen? Gelukkig worden me links en rechts tijdelijk panden aangeboden.’’

Steun

,,We krijgen veel steun. Ook van collega’s, die bereid zijn klussen over te pakken. We hebben een boel werk, een volle agenda. Nee, ik heb niemand afgebeld. De meesten weten het wel, denk ik’’, zegt hij aangeslagen.

De toegang tot het pand is dichtgetimmerd met houten schotten. Ervoor ligt een stapel schroot: onder meer restanten van de loodsdeur die door de brandweer is gesloopt om binnen te komen.

,,Twee bussen en een heftruck hebben we naar buiten kunnen rijden en elders gestald. Ook om eventuele diefstal te voorkomen. We ruimen ze helemaal uit, geen idee of we ze nog kunnen gebruiken.’’

Verzekering

De oorzaak van de verwoestende brand blijft onduidelijk. De brandweer heeft de hoek waar het vuur is ontstaan uitvoerig onderzocht, maar niets kunnen vaststellen.

Brandstichting wordt uitgesloten, dus de politie komt niet in actie. Wel stelt de verzekering nog nader onderzoek in.

22 jan. 2018

Eigenaar bouwbedrijf na brand: ’Ik kan dit nog niet bevatten’

nieuwleestijd 1 min

Eigenaar bouwbedrijf na brand: ’Ik kan dit nog niet bevatten’

1 min leestijd

Verslagen, welhaast trillend van emotie, zag Wouter Keppel (35) maandagavond de loods aan de Wieken in Hippolytushoef, met daarin vrijwel de gehele inventaris van zijn bouwbedrijf, door brand verloren gaan.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

,,Ik kan dit nog niet bevatten’’, sprak hij aangedaan. ,,Vrijwel alles wat ik had is weg.’’

De eerste brandmelding kwam rond kwart voor zes binnen. Korpsen uit Hippolytushoef, Den Oever, Slootdorp en de bemanning van de hoogwerker uit Den Helder rukten uit om te proberen te redden wat er te redden viel. Vergeefs.

Slangen

De bestrijding van het vuur ging niet zonder hindernissen. Weliswaar was er water uit de eigen tanks van de blusvoertuigen en werd een mobiele watercontainer aangevoerd, de brandweer moest ook nog bijna een kilometer aan slangen uitleggen om de dichtstbijzijnde waterput te bereiken.

Graafmachine

Toen na twee uur het vuur gedoofd leek en het nablussen kon beginnen, resteerde nog slechts een rokend casco van de loods. Een graafmachine sloopte de roldeur om de brandweer ruim baan te geven. Duidelijk was dat er van de bezittingen van het bouwbedrijf, dat vier medewerkers telt en sinds 2012 de loods gebruikte, weinig over was. Twee bedrijfsbusjes, gereedschap, machines en bouwmateriaal waren verloren gegaan. ,,Ik heb nog één busje over, namelijk dat waar ik zelf in rijd’’, aldus Keppel.

Oorzaak

Bevelvoerder Richard Boersen kon na afloop niets zeggen over de oorzaak van de brand. En ook Wouter Keppel staat voor een raadsel. ,,Ik was een half uur eerder nog in het bedrijf. Voordat ik weg ga gooi ik altijd de stroom er af en controleer ik alle machines. Ik was net thuis, het eten stond al op tafel toen ik het bericht kreeg. Nou ja, ik had eerst nog een klant aan de telefoon, maar toen ik ophing bleek ik vijf voicemails en twintig gemiste oproepen te hebben gehad. De overbuurman van het bedrijf stuurde een foto. Toen had ik door dat er iets verschrikkelijks aan de hand was.’’

Aangekomen op het industrieterrein Molenveld kon hij slechts machteloos toezien hoe het vuur zijn bedrijf verwoestte.

,,Het is alsof je je kind verloren ziet gaan.’’

22 jan. 2018

Callantsoog ’behoudt’ buslijn 152

nieuwleestijd 2 min

Callantsoog ’behoudt’ buslijn 152

2 min leestijd

’Goed nieuws’ uit Haarlem voor met opheffing bedreigde buslijnen die worden omgezet in spitsbuslijnen. Maar niet zulk goed nieuws dus voor bewoners van Julianadorp en Groote Keeten, die afhankelijk zijn van de huidige buslijn 152 Julianadorp-Schagen.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Duidelijk werd gistermiddag in het Provinciehuis in Haarlem ook dat de busverbinding tussen Callantsoog en Schagen (lijn 152) blijft bestaan. ,,In de huidige vorm op dat traject’’, zegt gedeputeerde Elisabeth Post. ,,Het stuk tussen Callantsoog en Julianadorp vervalt dus.’’

De extra drie ton die Provinciale Staten wil neertellen om wat reparatiewerk te verrichten aan het voorliggende Connexxion-plan is gebaseerd op een voorstel van de PvdA-statenfractie. Die vindt bij monde van Statenlid Nico Papineau Salm dat - mede op basis van reacties uit vele hoeken - verbeteringen en aanpassingen noodzakelijk zijn.

Papineau Salm over de huidige route Julianadorp-Schagen: ,,Alleen in de ochtendspits rijdt daar nu de scholierenspits 652. Wij stellen voor om daar minimaal overdag twee extra reismogelijkheden aan toe te voegen. En indien mogelijk meerdere mogelijkheden. Kosten zo’n 52.000 euro.’’ Lijn 30 (Julianadorp-Den Helder), in weekends nu maar een keer per uur, gaat op zondagen tweemaal per uur rijden.

Verder komt er in plaats van lijn 150/250 (Nieuwe Niedorp-Alkmaar) een spitsverbinding via Heerhugowaard naar Alkmaar: met ’s morgens een extra rit Nieuwe Niedorp-Alkmaar op lijn 250 toe te voegen. Kosten hiervoor 14.000 euro.

Het voorstel werd gisteren na drie uur met acht insprekers, een presentatie van Connexxion en felle politieke debatten aangenomen door de Provinciale Staten-commissie Mobiliteit en Infra. Ook de voor OV verantwoordelijk gedeputeerdePost omarmde het voorstel van de PvdA. ,,Het is het enige constructieve idee dat vandaag naar voren is gebracht. Dit voorstel kan ik billijken en meenemen naar ons college.’’

Het extra geld wordt door vele partijen wel gezien als een doekje voor het bloeden. ,,Maar het is beter dan niets’’, verwoordden Jeff Leever van de Ouderenpartij Noord-Holland (ONH), Linda Vermaas (PvdD) en Servaz van Berkum (GroenLinks) de gevoelens in de Statencommissie.

Marnix Bruggeman (SP) is en blijft - als enige - fel tegenstander van elke vorm van afkalving van de buslijnen in de Noordkop. Hij zei niet te kunnen bevatten dat niet alle bestaande buslijnen overeind kunnen blijven: ,,Want het woord ’openbaar’ in Openbaar Vervoer staat er niet voor niets. Het is een plicht voor de overheid. Onrendabele lijnen kunnen trouwens met geld uit rendabele lijnen worden betaald.’’

Over dat laatste zei gedeputeerde Post nog dit: ,,Geld van rendabele kún je helemaal niet inzetten voor onrendabele lijnen. Omdat er nergens een rendabele buslijn te vinden is, want er moet overal nog geld bij.’’

22 jan. 2018

Zuster Lies bidt ook in Boxtel voor Schagen

nieuwleestijd 1 min

Zuster Lies bidt ook in Boxtel voor Schagen

1 min leestijd

’Eindelijk thuis’ ligt op de vensterbank. Nog geen letter heeft zuster Lies gelezen in dit bekende boek van priester en wetenschapper Henri Nouwen. Dat komt wel in Boxtel, haar nieuwe woonplaats. Religieuze Lies van der Voort (93) verruilt Schagen voor het Wereldhuis in Brabant. Eindelijk thuis daar? ,,Ik voel overal thuis, want ik ben JMJ-er.”

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Zuster Lies van der Voort trad in op 16 januari 1941, als 15-jarig meisje uit Zaandam. Al 77 jaar zet zij zich in voor de orde van Jezus Maria Jozef. Via Rotterdam, Helvoirt, Australië (25 jaar) en Naarden kwam zuster Lies in 1986 naar de Christoforusparochie in Schagen, samen met pastoor Alfons Bruin. Ook na het afscheid in 2010 van pastor Jan van der Stok bleef zij actief in de parochie. Tot op het laatst.

Ze is kortgeleden gevallen en kon niet meer thuis aan de Marktstraat blijven. Sinds ruim twee weken revalideert zuster Lies in zorgcentrum De Bron. ,,Voor onze JMJ-sociëteit was dat reden te zeggen: ’Je hele leven heb je gezorgd voor anderen, nu gaan wij voor jou zorgen’. In woonzorgcomplex Wereldhuis zitten meer JMJ-ers. Iedereen kan er wonen: paters, broeders, zusters, moslims, joden.”

Luisterend oor

Ze zal zich er zeker thuis voelen. ,,Wie zijn leven aan God geeft, voelt zich overal thuis”, weet zij. Jarenlang gaf zij les, op lagere scholen in Nederland en Australië. In Schagen was zij eerst pastoraal werkster, later vooral een luisterend oor. Voor zieke en eenzame parochianen, voor gelovigen met verdriet.

Tot haar 91e reed de non auto. ,,Ik ging naar iedereen toe, was altijd onderweg. Op vrijdag bracht ik bij zo’n tien mensen thuis de communie. Later stond mijn deur aan de Marktstraat altijd open, voor iedereen.”

’Oh Lord’

Zuster Lies bad ook voor iedereen. ,,Voor alle mensen die het nodig hebben. In de terugweg in de auto. Of thuis, als ik mijn dag overdacht. Dan vroeg ik: oh Lord, wilt u die en die helpen.” Mantelzorger Jaap Kok lacht. Hij weet dat de kwart eeuw Australië hoorbaar aanwezig blijft. Ook als zij straks in het Wereldhuis bidt voor ’haar’ Schagenaars.

Receptie

Donderdag 25 januari is zuster Lies jarig. Die dag houdt zij een afscheidsreceptie. In De Bron, van 16.00 tot 17.30 uur.

22 jan. 2018

Steeds meer lege boerenschuren

nieuwleestijd 2 min

Steeds meer lege boerenschuren

2 min leestijd

De voortgaande schaalvergroting en beëindiging van kleine bedrijven in de agrarische sector zadelt het platteland op met steeds meer leegstand. Een groeiend aantal boerenschuren verliest zijn functie en heeft geen nieuwe bestemming in het vooruitzicht. Gemeenten worstelen met de vraag hoe hiermee om te gaan.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Het probleem van vrijkomende agrarische bebouwing doet zich in Noord-Holland vooral voor in de Noordkop, West-Friesland en regio Alkmaar. Dit blijkt uit een onderzoek van de provincie. In de periode 2015-2030 komt bijna 1,5 miljoen vierkante meter aan schuren, stallen en kassen in Noord-Holland leeg te staan, zo wordt voorspeld.

In Hollands Kroon gaat het om bijna 200.000 vierkante meter, in Schagen om ruim 130.000 vierkante meter.

Agrarische leegstand in Waarland.
© Foto Hollandmediacombinatie
Agrarische leegstand in Waarland.

Geruisloos

Deze ontwikkeling is al een tijdje geruisloos gaande. In de jaren 2000-2015 werd in Noord-Holland ook al zo’n 1,5 miljoen vierkante meter overbodig. Dat was in Hollands Kroon 210.000 vierkante meter (vergelijkbaar met wat komen gaat), in Schagen 197.000 vierkante meter (beduidend meer dus dan de prognose over 2015-2030).

Over een periode van dertig jaar (2000-2030) gaat het kortom om een enorm oppervlakte: grofweg drie miljoen vierkante meter. Voor ongeveer de helft van deze vrijkomende ruimte is geen zicht op herbestemming, stelt de provincie.

Stoppen

In de periode 2015-2030 zullen er in Noord-Holland 1300 agrarische bedrijven stoppen, zo wordt verwacht. Dit is 38 procent van het totale aantal in de provincie. De meeste bedrijfsbeëindigingen zijn in de Noordkop, West-Friesland en regio Alkmaar. In 2000-2015 stopten er in Noord-Holland 2210 boerenbedrijven. Per jaar was dat 3,3 procent. Landelijk was het gemiddeld 2,7 procent.

Landbouwgedeputeerde Jaap Bond schrikt van de cijfers. ,,Agrarische leegstand op het platteland is een landelijk probleem. Dit moet samen worden aangepakt. Provincies moeten nieuw beleid op elkaar afstemmen.” De gezamenlijke provincies praten hierover in februari met de nieuwe minister van Landbouw, Carola Schouten.

Bond denkt zelf aan onder meer een saneringsfonds en het verder verruimen van de ’ruimte voor ruimte-regeling’: woningbouw bij sloop van schuren.

LTO/Bloembollencultuur

Martijn van den Berg uit ’ Zand is bang voor verpaupering op het platteland. Hij is voorzitter van de afdeling Schagen, Langedijk en Heerhugowaard van LTO/KAVB Bloembollencultuur. De Land- en Tuinbouworganisatie en Bloembollencultuur werken hierin samen.

Van den Berg: ,,Het gevaar van langdurig leegstand is verarming van het landelijk gebied. Dat moet worden voorkomen. In ons bestuur praten we deze week over mogelijkheden en onmogelijkheden.”

Woonunits

De gemeente Schagen wil op de plek van gesloopte boerenschuren woonunits voor arbeidsmigranten toestaan, voor maximaal tien jaar. Eén aanvraag is al binnen, aldus wethouder Jelle Beemsterboer maandagmiddag. Dit verzoek komt uit de Zijpe.

LTO/KAVB heeft bedenkingen. Van den Berg: ,,De gemeente wil niet op voorhand een maximum aangeven. Wij zijn bang voor grote concentraties units, zonder toezicht.”

Hollands Kroon bekijkt nieuwe bestemmingen voor agrarische locaties van geval tot geval, gaf woordvoerder Noortje Slot maandag te kennen. ,,Dat hangt ook af van bepalingen in het bestemmingsplan.”

22 jan. 2018

Een leven lang gewoon gelukkig op nummer 101 in Stroet

nieuwleestijd 4 min

Een leven lang gewoon gelukkig op nummer 101 in Stroet

4 min leestijd

De doktoren van het Sint Elisabeth Ziekenhuis in Alkmaar hebben er in 1934 maar weinig vertrouwen in. ’U hoeft geen kleertjes mee te nemen, want het wordt toch niks’, zeggen ze tegen de moeder van Jan Simon Rus uit Stroet.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Die is op dat moment nog ongeboren kind. Zijn moeder is gevallen en raakt naar het ziekenhuis, maar het kind ligt verkeerd. Kansloze zaak, schatten de medici in. Vandaar die kille mededeling: laat die babykleertjes maar thuis. „Dat is toch onvoorstelbaar? Toen ging dat zo”, verbaast Rus zich 83 jaar later nog.

Geleend

U raadt het al: de doktoren zitten er volledig naast. Die baby komt toch. En Jan Simon, zoals hij wordt genoemd, is springlevend. „Mijn moeder heeft kleertjes geleend van de vrouw die naast haar lag. Die had ook een zoon gekregen. Zij had weer niet genoeg moedermelk, terwijl mijn moeder dat in overvloed had. Die gaf op haar beurt dus weer moedermelk aan die vrouw”, weet Rus.

Andere tijden, zeg dat wel. „Mijn vader ging op bezoek bij m’n moeder. Werd-ie op de gang gefeliciteerd. ’Waarmee dan?’ ’Met uw zoon’. Was volledig nieuw voor hem, hij wist alleen dat zijn vrouw in het ziekenhuis lag, niet dat hij inmiddels een zoon had gekregen. Wonderlijk allemaal.” Na een dag of zeven mag de kleine Jan Simon mee naar Stroet. Naar zijn ouderlijk huis op nummer 101. Het huis dat zijn vader in 1926 heeft laten bouwen.

En hij woont er nog. Met zijn vrouw Hillie Rus-Leijen (81). Heerlijk wonen, zegt zij. „Je zit hier vrij. Aan de achterkant hebben we een uitzicht tot weet ik waar aan toe.”

Tweeling

Ze leren elkaar kennen in Alkmaar, bij de zus van Jan. „Die kreeg een tweeling. Ik werkte er als babyverzorgster en Jan kwam op visite. Later kreeg-ie kaarten voor het jubileumfeest van de veiling in Noord-Scharwoude. Hij vroeg mij mee. En zo is het gekomen.”

In 1965 trouwen ze. Hij is dan 31 jaar, zij 29. Relatief oud voor die tijd. Het plan is om ’in de verkaveling’ vlak achter Stroet een huis te bouwen op een perceel land van vader Rus, die tuinder is. „Maar dat huis ging mooi niet door. Het perceel was net niet breed genoeg volgens de gemeente”, zegt Jan Simon Rus, die in die tijd met zijn vader de tuinderij runt. „Toen heeft mijn vader in een van de schuren van het bedrijf een huis gemaakt. Daar gingen vader, moeder en m’n jongste zus wonen. Ik bleef hier, met Hillie.”

Echo’s

De boel wordt flink verbouwd en in 1966 komt zoon Jan jr. Nog maar een kindje er vlak achteraan, dan hebben die twee wat aan elkaar, besluit het stel. Maar ’die twee’, dat wordt ’die vier’. Want Moeder Natuur verrast het jonge stel met een drieling. „We wisten van niks”, zegt Hillie Rus. „Echo’s en zo had je nog niet in die tijd. Ze kwamen ook nog te vroeg. Ik raakte naar het ziekenhuis toen ik zeven maanden zwanger was. Ik weet nog dat ze zeiden: ’er komen er twee’. Nou, het waren er drie.” Het haalt uiteraard de krant, want een drieling is in die tijd nog een bijzonderheid. Het is met het drietal Sigrid, Anneke en Nellie erbij thuis ineens een gekkenhuis.

Bewondering

„Eigenlijk hadden we vier baby’s’’, zegt Jan Simon Rus. ,,Want Jan was ook nog geen jaar. En ik maakte lange dagen als zelfstandig tuinder. Ik heb heel veel bewondering voor m’n vrouw, die heeft heel veel zelf op moeten oplossen. Op dat moment zie je dat niet zo, maar later wel.’’

Maar ach: een straf zal het allemaal niet geweest zijn, want een paar jaar na de drieling komen ook nog dochters Arina (1972) en Marieke (1975). ,,Ik wilde graag een groot gezin’’, zegt Hillie Rus. De meiden wonen in de buurt, zoon Jan zit in Canada. Vader en moeder zijn gewoon in Stroet gebleven, op nummer 101. Waarschijnlijk is Jan Simon Rus de ’meest honkvaste bewoner van heel Stroet’. ,,Kan best zijn dat er iemand is die ouder is dan ik, maar die is hier dan wel later komen wonen.’’

Het dorpje is door de jaren heen ’bar veranderd’. Jan Simon Rus hoeft maar uit het raam te kijken. Dan ziet hij huizen op de plek waar vroeger een grote boomgaard was. ,,Appels, kersen. Van een man uit Dirkshorn. ’Wat je doet, doe je, maar je komt niet in die boogerd’, zei vader. Het was die man z’n geld natuurlijk.’’

Schuld

,,Maar hier tegenover was een school. Die kinderen haalden nog wel eens wat uit die boomgaard. Kregen wij de schuld, omdat we er naast woonden. Zei vader op ’t laatst: ’Nou, als jullie dan toch de schuld krijgen, ga er dan ook maar in’.’’ Het is nog in de tijd dat hij iedereen kent in Stroet. ,,Als jongen wist je precies: bij die kan ik wel wat maken, daar moet ik van ’t erf blijven’.’’ Dat is voorbij. Mensen van buiten hebben Stroet ontdekt. Zoveel ’import’, niet bij te houden. Geeft niks, zeggen Jan Simon en Hillie Rus: Stroet blijft hun plekje. ,,We blijven hier mooi zitten.’’

Gisteren, 9:00

Aeroworks in Middenmeer: kraamkamer voor knappe koppen

nieuwleestijd 3 min

Aeroworks in Middenmeer: kraamkamer voor knappe koppen

3 min leestijd

Van buiten lijkt het net een woonhuis. Maar achter de gevel van Aeroworks aan de Havenkade in Middenmeer, fabrikant van lucht- en ruimtevaartproducten, gaat een wereld van innovatie en techniek schuil.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

,,In vrijwel elk nieuw commercieel toestel dat op deze wereld rond vliegt, kom je onderdelen van ons tegen’’, stelt directeur Sjuk de Vries (62) niet zonder trots.

Deurpanelen, stoelzittingen en -leuningen, keukenkastjes, toiletten, sloten, hendels en nog meer dan tweeduizend andere onderdelen en componenten. Van metaal en composiet (koolstofvezel).

Wereldwijd

Voor Airbus, Boeing, Sukhoi, Mitsubishi en tal van andere vliegtuigbouwers. Jaarlijks gaan bij Aeroworks wereldwijd meer dan een miljoen bestellingen de deuren uit.

,,We bedenken en maken kleine en ingewikkelde producten. Niet volumineus, we focussen ons vooral op toegevoegde waarden, zoals duurzaam- en gebruikersvriendelijkheid’’, licht directeur Sjuk de Vries toe.

Duizelingwekkend

De Middenmeerder had nooit kunnen bedenken dat - nadat hij en zijn vrouw Dieke in 2000 met zijn tweeën een ’metaalfabriek’ in een voormalige timmermanswerkplaats begonnen - hun bedrijf zo’n duizelingwekkende vlucht zou nemen.

Aeroworks heeft inmiddels een jaaromzet van rond de veertig miljoen euro en circa negenhonderd medewerkers op de loonlijst. Merendeels werkzaam in fabrieken in het Thaise Chonburi en Savannakhet, Laos.

,,Er vliegen rond de 15.000 commerciële toestellen over deze wereld rond. Omdat de nieuwe generatie motoren en vleugels aanzienlijk efficiënter zijn dan de huidige, wordt er onvoorstelbaar veel nieuwbouw uitgevoerd. Meer dan ooit. Er gaan er genoeg de vernietiger in.’’

Groeispurt

,,Alleen Airbus en Boeing zijn al goed voor 1500 tot tweeduizend nieuwe toestellen per jaar, puur vervanging en uitbreiding van hun vloot. Die ontwikkeling verklaart mede onze groeispurt.’’

Vanwege de relatief lagere loonkosten, maar ook de beschikbaarheid van voldoende personeel, heeft Aeroworks haar heil voor het leeuwendeel van de productie van luchtvaartproducten gezocht in het buitenland.

,,We moesten ons in deze markt vechten. En hebben het geluk dat we overal waar we actief zijn hardwerkende, verdomd goede mensen hebben getroffen.’’

In Nederland heeft Aeroworks twee locaties met in totaal 44 medewerkers: het hoofdkantoor in Middenmeer en een nevenvestiging in Den Haag.

Composiettak

,,Hier regelen we alle administratieve zaken, doen ook onderzoek en ontwikkeling voor metaalproducten. In Den Haag, waar we in 2005 de Fokker Interieurenfabriek hebben overgenomen, zit de composiettak.’’

De ’kraamkamer voor knappe koppen’ bevindt zich in Middenmeer, waar nieuwe producten worden bedacht, uitvoerig getest en gedocumenteerd.

Robotopstellingen

Daarbij ontwikkelt Aeroworks de gereedschappen en apparatuur om onderdelen te kunnen maken, inclusief robotopstellingen voor mechanische proeven.

,,Omdat er steeds hogere eisen door luchtvaartmaatschappijen worden gesteld, bedenken wij wat we nodig hebben en hoe machines en robots moeten werken om iets te maken’’, aldus De Vries.

,,De toiletdeursloten voor de Airbus moeten bijvoorbeeld minimaal 1,6 miljoen keer geopend en afgesloten worden, voordat die zijn goedgekeurd.’’

,,Daarvoor bouwen onze technische jongens de proefopstelling, compleet met camera’s en tellers. Zodat wij kunnen aantonen dat wat we produceren ook werkelijk doet wat we willen.’’

3D-printer

Prototypes worden vaak gemaakt met een 3D-printer. ,,We zijn goed uitgerust, hebben in totaal ruim 120 geautomatiseerde freesmachines draaien en besteden niks uit. In Den Haag worden brand- en veiligheidstesten uitgevoerd.’’

In Middenmeer, waar de lijnen tussen de ontwerpers boven en bouwers in de werkplaats beneden kort zijn, bevindt zich ’het hart van het bedrijf’.

,,Hier maken we ook aluminium onderdelen voor de raamframes van F16’s (straaljagers, red.) en de NH 90, de maritieme gevechtshelikopter van defensie.’’

Ariane 5-raket

,,Verstevigingsringen voor de motor van de Ariane 5-raket, die satellieten lanceert, worden in Middenmeer door ons voor Dutch Space gevalhamerd, gesmeed. Dat is trouwens een aflopend project, dat feestje duurt niet meer zo lang. Als de Ariane 6 komt, loopt het contract af en zijn we ons enige ruimtevaartproduct kwijt.’’

Nieuwe uitdagingen liggen er genoeg. Zo wil de Russische vliegtuigfabrikant Sukhoi dat Aeroworks deurafwerkingen voor de Superjet-100 levert.

Begint de productie van de A350 van Airbus, waarvan het Middenmeerse bedrijf een graantje meepikt, te lopen. En zijn De Vries en zijn mensen betrokken bij de cockpit van de MRJ van het Japanse Mitsubishi.

Boeiend

,,Dat gaat om honderden onderdelen voor honderden toestellen. Daar komt een hoop bij kijken. Bij Aeroworks maak je de hele cirkel, van begin tot eind, ontwikkeling tot fabricage, mee. Het werk dat wij doen, vinden velen binnen ons bedrijf uitermate boeiend.’’

Aeroworks verwacht dat aantal banen de komende twee jaar in Middenmeer, waar het aan de Hoornseweg een nieuw hoofdkantoor met werkplaats plus showroom gaat bouwen, verdubbelt van 22 naar 44.

Werktuigbouwkunde

Gezocht wordt vooral naar technisch geschoolde en gemotiveerde engineers plus operators met het mbo- of hbo-diploma werktuigbouwkunde.

21 jan. 2018

Strooiloods langs A7 bij Wieringerwerf krijgt in 2018 metamorfose

nieuwleestijd 2 min

Strooiloods langs A7 bij Wieringerwerf krijgt in 2018 metamorfose

2 min leestijd

Het steunpunt van Rijkswaterstaat nabij de A7 in Wieringerwerf krijgt in 2018 een flinke metamorfose.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

De huidige stallingsloods (voor strooiers en sneeuwschuivers) plus zoutopslag aan de Medemblikkerweg, verouderd en afgeschreven, worden gesloopt.

Energieneutraal

Op dezelfde plek wordt volgens planning tussen april en oktober nieuwbouw - kosten: twee tot 2,5 miljoen euro - uitgevoerd: gemoderniseerd, energieneutraal en mogelijk zelfs energieproducerend.

,,Hoogstwaarschijnlijk krijgt deze stalling geen dak mét, maar ván zonnepanelen. Circa zevenhonderd stuks’’, zegt Gerard Huntelerslag. Hij is projectmanager huisvesting bij Rijkswaterstaat.

Zonnedak

,,In Houten hebben we zoiets al laten bouwen. Zo’n zonnedak is vrij revolutionair. We zijn er twee jaar lang met ingenieursbureaus mee bezig geweest, hebben nu een volledig eigen, mooi, modulair en innovatief ontwerp. Er staat straks echt iets.’’

Het dak wordt licht hellend, zodat in het midden ook hemelwater kan worden opgevangen. Dit zal onder meer worden gebruikt om zout aan te lengen.

Coöperatie

,,Mogelijk willen we het zonnedak eigendom maken van een coöperatie, zoals soms ook met windmolens gebeurt. Dan kunnen anderen, die een aandeel hebben, profiteren van energie-opwekking.’’

De panden (stalling van 1200 - en zoutloods van 360 vierkante meter) worden gebouwd met herbruikbare materialen, zoals larikshout, aluminium en beton.

Ze krijgen vloeistofdichte vloeren, elektrische in plaats van gasaansluitingen en zelfregelende led-verlichting.

Ook worden vleermuiskasten in de gebouwen verwerkt. ,,Het wordt het neusje van de zalm’’, stelt Huntelerslag.

Sneeuwschuivers

In Wieringerwerf staan nu zeven strooiers en vijftien sneeuwschuivers gestald en is zo’n zevenhonderd ton zout opgeslagen.

Bij winters weer en gladde wegen worden materieel en strooizout door vrachtwagenchauffeurs van diverse aannemers opgehaald. Zij moeten binnen twee uur hun werk hebben voltooid.

,,Materieel, dat in de loop der jaren groter is geworden, steekt nu deels onder het dak uit of staat zelfs helemaal buiten’’, weet Huntelerslag.

Overkapping

,,Straks staat alles onder een overkapping. Logistiek gezien wordt het ook beter en hoeven chauffeurs straks alleen een rondje te rijden om materieel aan hun truck te koppelen en zout te laden.’’

De zoutopslag wordt bijna verdubbeld naar 1200 ton, genoeg om vijf dagen achtereen zonder aanvoer te kunnen strooien.

,,Er komt een sproeiwagen bij, speciaal voor de Afsluitdijk. Die gaat bij wijze van proef met nat zout sproeien, dat langer op het asfalt blijft liggen.’’

Onder het dak van de stalling komen een werkplaats en kantine. De kantine is nu een losstaande keet.

Loopgang

,,Door een loopgang in het midden van de stalling worden voetgangers- en gemotoriseerd verkeer gescheiden. Het wordt dus veiliger.’’

Wieringerwerf is het eerste steunpunt van Rijkswaterstaat in Noord-Holland en vijfde in Nederland dat wordt gemoderniseerd. Er zijn rond de zestig steunpunten, waarvan bijna tien in deze provincie.

,,We delen het terrein in Wieringerwerf met Hollands Kroon, dat daar een gemeentewerf heeft. We zouden aanvankelijk met de gemeente en provincie samenwerken in dit project. Hollands Kroon wil op deze werf een nieuwe politie-, brandweer- en ambulancepost’’. aldus Huntelerslag.

Enthousiast

,,Dat plan heeft vertraging opgelopen, wij kunnen niet langer wachten. We zijn nu aan het onderzoeken of Hollands Kroon ons ontwerp in de toekomst kan gebruiken, want zij zijn er zeer enthousiast over.’’

22 jan. 2018

Ook junks krijgen hulp van ex-boekhouder uit Stroet

nieuwleestijd 1 min

Ook junks krijgen hulp van ex-boekhouder uit Stroet

1 min leestijd

Govert Gootjes (67) uit Stroet helpt graag mensen en staat altijd voor anderen klaar. Dat deed hij ruim veertig jaar als boekhouder, maar ook nadien: voor het Leger des Heils in Amsterdam, de kerk in Dirkshorn en voedselbank in Warmenhuizen.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?
19 jan. 2018

De Noordzeekust is een zandslurper van jewelste. Hoe lang kan dat doorgaan?

nieuwleestijd 7 min

De Noordzeekust is een zandslurper van jewelste. Hoe lang kan dat doorgaan?

7 min leestijd

Exploitant Alex Blokker van De Strandtent tuurt voor zich uit. „Zullen ook mijn kleinkinderen hier hun brood kunnen verdienen?” De Callantsoger paviljoenhouder is 61 jaar. De nieuwe generatie staat voor de deur. „Maar daarna?” Zijn volgende woorden gaan op in de woeste westenwind.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Alex Blokker bouwde in 2010 nieuw. „Het water bleef toen voor de palen. Nu bereiken de golven de tweede palenrij.” Paviljoen Luctor et Emergo in Camperduin staat sinds kort bij hoogtij geheel in het water. Twee jaar geleden lag er nog 350 meter strand voor.

De Noordzeekust is in beroering

Tanja Bredewout met zoon Kevin in haar strandpaviljoen te Camperduin. Het strand voor hen is weg.
© FotoJJFoto/Jan Jong
Tanja Bredewout met zoon Kevin in haar strandpaviljoen te Camperduin. Het strand voor hen is weg.

De gevolgen van zeespiegelrijzing, bodemdaling, klimaatveranderingen en voortgaande erosie ziet Blokker pal voor zijn ogen. Miljoenen kuubs zand ten spijt, zand dat de afgelopen 25 jaar voor zijn neus is achtergelaten.

Hoe lang kan De Strandtent hier aan de duinvoet blijven staan? Wanneer laten beukende golven zich niet meer temmen? De ondernemer haalt zijn schouders op. „Moet dit gebied over honderd jaar worden prijsgegeven? Redden we het met keer op keer zandsuppleties? Of worden ingrijpende, afdoende maatregelen nodig?”

Verdwenen

Niets is volgens Alex Blokker meer te zien van de jongste zandsuppletie. Alle 400.000 kuub, die februari 2017 nabij De Strandtent werd opgespoten, is uit het zicht verdwenen. Binnen het jaar dus alles weg van het strand.

Zijn collega Tanja Bredewout weet er alles van. Haar paviljoen Luctor et Emergo in Camperduin staat sinds kort bij vloed in het water.

350 meter

In 2015 lag er tussen Camperduin en Petten een prachtig strand van tot 350 meter breed. „Bij Camperduin is er dus niets meer over. Bij ons in Petten is zeker de helft weggeslagen”, vertelt zelfverklaard kustcriticus Piet van Noort.

Al jaren maakt de 72-jarige Pettemer zich druk om het kustbeleid. Bijna dagelijks twittert hij over de ’macht van de zandlobby’ en ’geldverslindende suppleties’.

Hoogheemraadschap Hollands Noorderkwartier te Heerhugowaard schrikt van het verlies van een lap strand langs de nieuwe Hondsbossche Duinen. „Zo snel hadden wij dat niet verwacht”, reageert Marko Cortel. Het waterschap moet overstromingen voorkomen.

Herstel

Cortel: „De suppletie zou toereikend zijn voor vier tot vijf jaar. Er dreigt geen gevaar, maar wij gaan praten met Rijkswaterstaat over herstelwerkzaamheden. De kust moet sterk blijven.”

Rijkswaterstaat – verantwoordelijk voor kustveiligheid – zal Van Oord en Boskalis er aan het werk zetten. Deze baggerbedrijven hebben in 2014 en 2015 de Hondsbossche en Pettemer Zeewering versterkt met 35 miljoen kuub zand, voor 250 miljoen euro. Voor twintig jaar draaien zij op voor het onderhoud, dat zit in het contract.

75 miljoen kuub

De Noordzeekust is een zandslurper vanjewelste. Noord-Holland slokt het meeste zand op. Vooral het noorden, omdat daar de bodemdaling het grootst is. Op en tegen de kust van Den Helder tot Zandvoort is in de periode 2001-2017 liefst zo’n 75 miljoen kuub zand achtergelaten. Zonder deze verdediging zou de erosie als natuurlijk proces genadeloos toeslaan. De gehele kustlijn zou dan een meter per jaar inkrimpen.

Over suppleren zegt Joris Schouten van Rijkswaterstaat: „Dit is een jonge vorm van kustversterking. Vanaf 1990 gebeurt dat elk jaar. Tot 1990 ging er jaarlijks door erosie ongeveer twintig hectare duingebied verloren. Dat jaar is de basiskustlijn vastgesteld. Tot daar, en niet verder terug. Die basiskustlijn kunnen we overal goed handhaven.”

Golfbrekers

Schouten: „We onderzoeken nu hoe wij moeten doorgaan met deze manier van dynamisch kustbeheer. Moeten we deze ’zachte’ aanpak veranderen? Kiezen voor ’harde’ maatregelen zoals strekdammen of ander golfbrekers? Verder nadenken over innovaties? In de verdere toekomst een dijk in zee? In 2020 wordt een nieuw kustbeleid opgesteld. Dan moeten allerlei vragen aan bod zijn geweest.”

De zeespiegel rijst nu twintig centimeter per eeuw. Deze stijging pakt Rijkswaterstaat aan met jaarlijks twaalf miljoen kuub zand. In 1990, het begin, was dat nog de helft. Voor de jaren na 2100 gaat het jongste Deltascenario van Rijkswaterstaat uit van een ’matige’ stijging (35 cm per eeuw) tot een ’snelle’ stijging (85 cm).

Het KNMI noemt sinds kort een stijging in de Noordzee van anderhalve meter in 2100 ’niet ondenkbaar’. Over hoe het dan verder moet zegt Ad van der Spek van onderzoeksinstituut Deltares: „Tot eind van deze eeuw kunnen we die twintig centimeter aan. Maar daarna? Dat wordt lastig. Ik weet het niet.”

Zandrivier

Waar blijft al dat verdwijnend zand? De zee neemt en geeft, maar dat gaat niet op voor zand. De Noordzee kent een zandrivier. Een golfstroom van een paar honderd meter breed verplaatst zand van zuidwest naar noordoost. Zo ’wandelt’ zand bij onze kust weg, zo’n twintig meter per jaar.

Het meeste zand belandt in de Waddenzee en verder noordelijker. Onderweg, zo weet het Centrum voor Kustonderzoek, ontstaan onder water zandgolven van wel achthonderd meter lang en vijftien meter hoog. En juist deze golven zijn een onuitputtelijk reservoir voor baggeraars om de ruim twintig kwetsbare plekken in de Noordzeekust te blijven versterken.

Vooroever

Weggespoeld zand is niet direct weggegooid geld, benadrukt Harold Hansen van Rijkswaterstaat. „Een deel komt eerst terecht in de vooroever van de kust. Onder water blijft het daar van waarde.”

Sinds 2001 vult Rijkswaterstaat bij suppleties ook vooroevers met zand. Zoals afgelopen jaar bij Callantsoog. Een miljoen kuub, strandexploitant Alex Blokker weet dat nog heel goed. Hij is benieuwd hoeveel van dat zand er nog ligt, na twee beste stormen. Hansen: „In het voorjaar gaan wij meten.”

Anders

Wouter van Dieren schudt het hoofd over het huidige kustbeleid. „Hoogste tijd om anders te gaan denken. Bodemdaling, zeespiegelrijzing, klimaatveranderingen, met zand houden we ons hoofd niet boven water.” Van Dieren woont in Waterland, is lid van de Club van Rome en is de man van Springtij, een platform over duurzaamheid. Hij ziet een reeks van eilanden voor de Noordzeekust als ’de nieuwe Deltawerken’.

„We moeten opnieuw nadenken over een grondige aanpak van onze gehele kust. Dat gebeurde na de stormvloed van 1953. Zo’n stormvloed is er nu ook, hij voltrekt zich langzamer.”

Kraamkamer

Vijf langgerekte eilanden als een dijk hebben vele functies, betoogt Van Dieren. Allereerst kustverdediging. „De nieuwe ondiepe binnenzee beschermt de oude kust. Als kraamkamer vergroten deze lagunes de biodiversiteit. Daarmee is het nu in de Noordzee heel slecht gesteld. De boomkorvisserij heeft de zeebodem volledig omgeploegd.”

De eilanden zijn volgens hem ook nuttig voor overslag (om havens te ontlasten) en windmolens. Ook voor Schiphol? „Nee. Schiphol moet juist kleiner. Anders stoten de vliegtuigen in 2050 net zoveel CO2 uit als de samenleving op land dan heeft bespaard.”

Strandwal

Vicevoorzitter van de landelijke Algemene Waterschapspartij en zelfstandig onderzoeker Hans Middendorp is vurig voorstander van een zeedijk als nieuwe Hollandse ’strandwal’.

In een pas gepubliceerd pamflet spoort hij premier Rutte aan om op deze manier ’de Deltawerken af te maken’. Dat doet ook Wil Borm van wateradviesbureau Borm & Huijgens in het komende nummer van vakblad Land & Water.

Borm: „Met een deltaplan voor de toekomst moet je zeker een eeuw vooruit kijken. Klimaatverandering duldt geen uitstel.”

Negen meter hoog

Met zijn idee borduurt Wouter van Dieren voort op het plan van ingenieur Rob van den Haak uit Rotterdam voor een zeedijk. Een op enkele plaatsen doorbroken dijk van 180 kilometer lang, 3,5 km breed, negen meter hoog, 25 kilometer uit de kust.

Een investering van zo’n 34 miljard euro. Zandsuppleties kosten nu jaarlijks 55 miljoen euro. Rijkswaterstaat wees het plan af in 2012. Te duur, maatschappelijk onacceptabel, te veel technische onzekerheden.

Andere tijd

Van den Haak is blij te horen dat Rijkswaterstaat de dijk en andere ’harde’ verdedigingsmaatregelen wil overwegen bij het vaststellen van toekomstig kustbeleid. „Ze moeten wel. Je moet inspelen op een andere tijd.”

Piet van Noort, de kustcriticus, gooit er een nieuwe tweet uit. Onvermoeibaar wijst hij de wereld op zijn visie. „Bouw strekdammen. Die houden zand vast. Bij IJmuiden is daardoor het Kennemerstrand ontstaan. Maak ze lang, om de stroming op voldoende afstand te houden. Zie wat het effect is van de dam bij Eierland.”

De Eierlandse dam ligt er nu ruim twintig jaar en werkt, bevestigt Texels boswachter Erik van der Spek. „Zand blijft liggen, duingebied groeit aan.” De Eierlandse dam is te danken aan uitputtend onderzoek van historisch-geograaf Henk Schoorl.

Stap te ver

Het pleidooi van deze geboren Nieuwedieper voor een dam in zee van Den Helder naar zandplaat Zuiderhaaks was toen een stap te ver. Zo’n dijk zou heel wat zandsuppleties overbodig maken.

Rijkswaterstaat blijft fors inzetten op suppleren, in elk geval de eerste drie jaar. Noord-Holland staat stevige suppleties te wachten. Bergen-Egmond (2 miljoen kuub) en Julianadorp (1,8 miljoen) staan voor 2019-2020. Joris Schouten van Rijkswaterstaat: „Ons huidige beleid is: ’zacht’ waar het kan, ’hard’ waar het moet. Met zand ben je flexibel, kun je snel inspelen op noodsituaties. ’Harde’ obstakels zijn blijvend. Door ingrepen in stromingen kunnen op andere plekken langs de kust problemen ontstaan.”

Reddingsbrigade

Dat beaamt Maarten de Jonge van reddingsbrigade Den Helder. „Stromingen veranderen door zandsuppleties. Bij Julianadorp zijn die veel sterker geworden. Voor 2015 hadden we hier hooguit tien reddingen per jaar. In 2016 waren dat er opeens bijna vijftig, net als vorig jaar. We gaan deze zomer extra waarschuwen voor gevaarlijke stromingen, ook in het Duits.”

Het wordt hoog tijd voor een brede maatschappelijke discussie, vindt directeur Floris van Hest van stichting De Noordzee. „Welke rol kan de zee spelen bij onze toekomstige veiligheid? Die vraag gaat het hele volk aan.”

Piet van Noort houdt hoop op verandering. Hij kent smalende reacties op vernieuwende ideeën. „Niemand dacht dat de Berlijnse Muur ooit zou vallen.”

19 jan. 2018

Commentaar: Afvoerputje

nieuwleestijd 1 min

Commentaar: Afvoerputje

1 min leestijd

De Kop van Noord-Holland wordt van tijd tot tijd betiteld als het ’afvoerputje’ van de provincie. Dinsdag viel de term in Callantsoog ook weer, tijdens de emotionele actiebijeenkomst van de SP Statenfractie tegen de afkalving van het busvervoer in de Noordkop.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Ik vraag me daarbij af of het uit zeven personen bestaande college van Gedeputeerde Staten zich ook maar iets aantrekt van dergelijke uitingen die in het zuiden van onze provincie worden weggezet als ’Calimero’-gedrag.

Belangrijker nog: hoe kijken de 55 leden van Provinciale Staten daar eigenlijk tegenaan? Want díe moeten straks beslissen over het besluit/voorstel van - in dit geval - gedeputeerde Elisabeth Post (VVD) om al dan niet extra geld uit te trekken voor het busvervoer in de Kop van Noord-Holland. Als dat niet gebeurt kalft het openbaar vervoer hier flink af, met name tussen Julianadorp en Schagen, en ook Nieuwe Niedorp en Alkmaar.

Kritiek is er ook op eisen voor de aanbesteding. Daarin werd Connexxion verplicht een fors bestand aan elektrische bussen op te nemen. Máár die rijden alleen in stedelijk gebied. Daar heeft de Noordkop niets aan, maar ’wij’ betalen er - door schrappen van buslijnen en ritten - wel doodleuk aan mee. Dat is niet te verkopen in de Noordkop. Benieuwd hoe onze Statenleden dat maandag in de commissie Mobiliteit zien.

19 jan. 2018

Tank in ’t Zand viel om door ’extreme windvlaag’

nieuwleestijd 1 min

Tank in ’t Zand viel om door ’extreme windvlaag’

1 min leestijd

Een dag na dé storm die met windstoten van 120 tot 130 km per uur ook over de Noordkop raasde, kan de schade worden opgemaakt.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

In Hollands Kroon sneuvelden 36 bomen en moesten zes gebroken takken uit de bomen worden gehaald. Drie verkeersborden en vlaggenmast braken door het natuurgeweld. De wind blies dakpannen van het Kroondomein in Anna Paulowna. Op de begraafplaats in Stroe werd gisteren een telekraan ingezet om een boom weg te halen die op enkele graven was gevallen.

Net als Hollands Kroon kan de gemeente Schagen nog niet inschatten hoeveel geld het gaat kosten om de schade van de storm te herstellen. ,,We zitten nu al op zo’n tientallen duizenden euro’s’’, zegt woordvoerster Mariana Oud. Zo’n vijftig bomen waren niet tegen de storm bestand. Er kwamen drie auto’s onder een boom terecht en er klapte zelfs een boom op een huis.

Opslagtanks

Opzienbarend was ook het omvallen van een 22 meter hoge en 50.000 kilogram zware opslagtank bij de firma Oostwouder langs het Noordhollands Kanaal bij ’t Zand. Die viel met donderend geraas op het aan de kanaalzijde gelegen parkeerterrein. Niemand raakte gewond. Wel zijn twee auto’s zijn total loss.

,,Oorzaak van het omvallen van de tank - die naast drie andere tanks klaarstond voor transport - was een extreme windvlaag van ’kracht twaalf. Dat weten we omdat we een windmeter op ons dak hebben staan’, vertelt Frank Lohmeijer van de firma Oostwouder.

,,Het was bizar. Wij liepen net buiten de boel te inspecteren en werden zelf gewoon omver geblazen. De tank miste gelukkig ons kantoorgebouw, dat we uit voorzorg direct hebben ontruimd.’’ De tank is gisteren overeind gezet, maar wordt grotendeels als verloren beschouwd.

Op Agriport in de Wieringermeer bleef de schade beperkt. De schade bij de tuinders varieerde van een paar tot tientallen ruiten. Die waren donderdagavond alweer vervangen.

20 jan. 2018

Jeroen van Daele uit Callantsoog wordt nog dagelijks herinnerd aan zijn Dakar-avontuur

nieuwleestijd 3 min

Jeroen van Daele uit Callantsoog wordt nog dagelijks herinnerd aan zijn Dakar-avontuur

3 min leestijd

Het is alweer drie jaar geleden dat Jeroen van Daele uit Callantsoog zijn motor over woestijnzand en bergpassen joeg tijdens de Dakar Rally in Zuid-Amerika.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Het is een ervaring die hij nooit meer vergeet. En de mensen om hem heen ook niet, zo weet hij inmiddels. ,,Ik word er nog iedere dag op aangesproken. Echt waar. Ook door mensen die ik helemaal niet ken. Het is ongelooflijk hoe zoiets leeft.’’

Vandaag eindigt de Dakar Rally van 2018. Van Daele heeft het uiteraard op de voet gevolgd. En ja: dan kriebelt het zo nu en dan uiteraard wel eens even. ’Zal ik nog een keer...?’

Kon niet beter

Moest maar niet, lacht de aannemer uit Callantsoog. ,,Ik had er twintig jaar van gedroomd om mee te doen aan die rally. In 29015 kwam ik aan de start en ik kwam aan de finish. Dat laatste is niet vanzelfsprekend. Ik ben in het dorp als een held onthaald. En zoals ik zei: ik word er nog elke dag op aangesproken. Kon niet beter. Dus wat dat betreft is er geen enkele reden om het nog een keer te doen. Maar inderdaad: als je die gasten daar ziet rijden, dan begint het wel eens even te kriebelen. Maar goed: zoiets is ook financieel gezien een enorme opgave. We hebben toen alle kwartjes om moeten draaien. Ik ben er zo’n anderhalf jaar fulltime mee bezig geweest. Voorbereiden, regelen, maar ook trainen. De ene avond fietsen, de andere avond hardlopen. Om en om, elke dag weer. Dus nee: ik denk niet dat het er nog een keer van komt.’’

Maar ja: liefhebber blijft hij. En dus zit hij nog regelmatig op de motor. En zei hij ook meteen ’ja’ toen een ondernemer uit het dorp vroeg of dat motorsportevenement ’Callantsoog on wheels’ niet nog een keer terug zou kunnen komen op het plein.

Groot succes

Van Daele: ,,Ik heb het in 2011 een keer gedaan. Met demonstraties trail rijden. Het was een groot succes. Maar zoiets doe je niet elk jaar. Het is toen doorgegaan als een mountainbike-evenement. Tegenwoordig heet het X-bike.’’ Dit spektakel ( er wordt tegenwoordig ook hardgelopen offroad) is altijd in september. Hartje zomer is er dit jaar dus weer de originele versie, met trailmotoren. Een discipline waarbij de coureur allerlei onmogelijk obstakels moet zien te overwinnen, zonder voet aan de grond te zetten.

,,Een heel toegankelijk tak van motorsport’’, zegt Van Daele, ook zelf begonnen als trailrijder. ,,Eenvoudige motoren, niet te duur. Met nauwelijks uitlaatgeluid. Het is echt de basis van de motorsport. Als je 130 per uur op de weg rijdt heb je dezelfde techniek nodig. Alle mannen die in Dakar vooraan rijden komen ook uit de trail.’’

Net als in 2011 is meervoudig Nederlands kampioen trial Alex van den Broek komende zomer aanwezig op het dorpsplein om demonstraties te geven. ,,Hij doet verschllende shows. Daarbij hebben we ook mensen die trail doen met de fiets.’’

Hoewel zelf deelnemen aan de Dakar Rally in 2011 hooguit nog sluimert bij Van Daele, is er tijdens het evenement dan al veel aandacht voor de zwaarste van alle rally’s. De motoren van Dakar-icoon Gerard Jimmink uit Kolhorn (ooit vierde in het eindklassement) zijn er te zien. ,,Deze zomer komt Martien Jimmink uit Kolhorn naar Callantsoog on Wheels. Met zijn motor en serviceteam. Hij gaat in 2019 meedoen aan de Dakar Rally.’’

Mirjam Pol

Ook aanwezig tijdens Callantsoog on Wheels 2018: Mirjam Pol, die al meerdere malen ’Dakar’ heeft gedaan, het vrouwenklassement heeft gewonnen en ook in 2018 weer mee rijdt. Van Daele: ,,In het jaar dat ik heb gereden zat ze in mijn serviceteam. Op m’n allerslechtste dag, toen ik volledig zonder koppeling stond, heeft zij me gered. Ik stond vast bovenop een duin, mijn koppeling deed niks meer. Ik vreesde dat ik het einde van de etappe niet zou h