Den Helder uitgelicht

Uitgelicht

Den Helder uitgelicht

100 ARTIKELENNIEUW (100)
3 uur geleden

Schooter kopers in nauw gebracht

nieuwleestijd 3 min

Schooter kopers in nauw gebracht

3 min leestijd

Bewoners van verschillende straten in De Schooten die hun voormalige huurhuis bij Woningstichting Den Helder hebben gekocht, zitten ’met de handen in het haar’. Aankomend voorjaar vindt er grootschalig onderhoud plaats aan veel huurwoningen, waardoor zij zich gedwongen voelen tot meedoen.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Harry (51) en José (46) Hoekstra moeten 25.000 euro neerleggen, als ze mee willen doen met het grootschalige onderhoud in De Schooten. Voor Andy (52) en Nancy (52) de Ronde gaat het bedrag omhoog naar 27.000 euro, omdat zij in een hoekhuis wonen.

Het onderhoud bestaat uit het vervangen van de daken en het plaatsen van zonnepanelen. Onder de nieuwe daken zit ander isoleermateriaal. Hierdoor komen de daken dertig centimeter hoger te liggen dan de huidige daken. Ook komen er nieuwe dakgoten, deze steken veertig centimeter verder naar voren dan de huidige dakgoten. In de wijk staan 257 huurwoningen en 101 koopwoningen. Het gaat om huizen in onder meer de Torplaan, Aarjen Lourisz Sinjewelplantsoen, Jan Aarjensz Prinsstraat, Dirk Schrijverstraat, Cornelis Gerritsz Geusstraat, Pieter Mulderplantsoen, Zeeloodsenlaan, Pieter Straatlaan en Dirk Abbesteelaan. De woningeigenaren voelen zich gedupeerd.

Shock

„Als wij dit hadden geweten, hadden wij dit huis nooit gekocht”, stellen Harry en José Hoekstra. Veertien jaar geleden kochten zij hun huis aan het Pieter Mulderplantsoen, na het een aantal jaar gehuurd te hebben. Het idee was om er uiteindelijk spaargeld aan over te houden. „Toen ik de brief las van Woningstichting, was ik in shock”, vertelt José. Het echtpaar is op onderzoek uitgegaan. „Bij navraag kwamen wij erachter dat het dak 30 centimeter verhoogd gaat worden en dat de dakgoten 40 centimeter gaan uitsteken”, legt Harry uit. „Zodra wij niet meedoen met het onderhoud, krijgen wij dus een lager huis én een dat dieper ligt dan het huis van de buren vanwege de uitstekende dakgoot”, aldus Harry. „Daarbij kan onze dakkapel niet behouden worden, dus kan die bij het grof vuil”, zegt José. Bij de brief, die woningeigenaren afgelopen week op de mat hebben gekregen, zat een contract. Harry noemt het een wurgcontract. „We zijn óf al ons spaargeld kwijt, óf ons huis is straks niets meer waard omdat het tussen allemaal nieuwe huizen staat.”

Woningstichting maakt gebruik van nieuw isolatiemateriaal dat nog zelden verkocht wordt. Dit zorgt ervoor dat de kosten van de verbouwing hoog zijn. In de komende jaren worden de buitenmuren daarnaast ook aangepakt door de corporatie. Dit zorgt opnieuw voor een kostenpost voor de kopers.

Ook Andy en Nancy de Ronde voelen zich gedupeerd. Zij wonen in een hoekhuis en vinden 27 duizend euro ’van de zotte’. „We snappen dat huizen van vijftig jaar oud onderhoud nodig hebben, maar om dat op deze rigoureuze manier te doen is natuurlijk niet te doen voor kopers”, begint Andy. „Het gaat ons ook om de manier waarop ”, vult Nancy aan. „Er is niets met ons overlegd. Wij hebben uit de vergunningaanvraag nooit kunnen halen, dat het zulke gevolgen gaat hebben voor ons. Bezwaar indienen is hierdoor onmogelijk geweest.”

Brief

Samen met nog twee andere woningeigenaren in de straat, hebben de twee stellen een brief opgesteld voor de gemeente. Volgens hen is er door Woningstichting verkeerd gehandeld naar woningeigenaren toe. „In de vergunningaanvraag die Woningstichting heeft ingediend bij de gemeente, is er sprake van ’uitvoeren van onderhoud aan het dak en plaatsing van zonnepanelen’.

Vervolgens is er na het verlenen van de vergunning opeens sprake van het vervangen van daken. En nu blijkt dat de daken dus ook nog eens verhoogd worden met tientallen centimeters. Wij hebben nooit bezwaar kunnen indienen tegen dit feit, omdat dit pas naar voren is gekomen toen de vergunning al is toegezegd”, legt Harry uit. „Daarnaast zijn wij ook erg bang voor lekkage vanwege het hoogteverschil tussen de daken. De beloofde gootjes die dit moeten voorkomen, vertrouwen wij niet zo.”

Niet alleen de families Hoekstra en De Ronde zitten met de handen in het haar. „Het gonst hier echt in de buurt. Ik merk dat iedereen het erover heeft”, besluit Andy.

Reactie Woningstichting

,,In de vergunningaanvraag stond ’onderhoud van daken en plaatsen van zonnepanelen’”, vertelt Marion van den Broek van Woningstichting. ,,Er moet een lichtje branden, zodra je in de krant leest dat er iets in jouw buurt gebeurt. De woningeigenaren hebben de tijd gehad om bij ons de papieren op te vragen. Zo wisten ze precies wat hen te wachten stond én konden ze nog bezwaar indienen.”

3 uur geleden

Ook plaquette Joodse namen in Den Helder

nieuwleestijd 1 min

Ook plaquette Joodse namen in Den Helder

1 min leestijd

Stichting Herdenkingsstenen Den Helder gaat niet alleen herinneringsstenen neerleggen ter nagedachtenis aan in de Tweede Wereldoorlog gedeporteerde Helderse Joden, maar maakt ook een plaquette met daarop al hun namen.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Momenteel doet de pas opgerichte stichting onderzoek naar de plekken waar Joodse mensen gewoond hebben. Onder meer Jan Kikkert van de Helderse Vereniging voor Sociale Geschiedenis, die op persoonlijke titel in het bestuur van de stichting zit, is daarbij betrokken.

In eerste instantie is er een inventarisatie gemaakt van alle Joodse mensen die een raakvlak hebben met Den Helder. ,,Op basis van de boeken van Ger Lemson en dominee Killa en de website Joods Monument zijn we op 312 mensen gekomen. Daarna hebben we gekeken wie van deze mensen in 1939 en 1940 in Den Helder woonden. Dat waren er voor zover we hebben kunnen achterhalen 111’’, vertelt Kikkert. ,,We hebben voor die jaartallen gekozen omdat Den Helder na de inval van de Duitsers steeds meer Sperrgebiet werd en mensen vertrokken onder meer richting de polders. Tijdens de grote deportatie in 1942 woonden er geen Joden meer in Den Helder.’’

De plaquette komt er ook omdat niet iedere straat waar Joden vroeger woonden nog bestaat. ,,Bijvoorbeeld de Vosstraat, waar het gezin De Jongh met twee kinderen van dertien en zestien jaar woonde. Die straat lag ter hoogte van de parkeerplaats achter slijterij Van der Lem in het centrum.’’ Peter de Vrij: ,,Dan zouden we eigenlijk zo’n steen moeten neerleggen midden op zo’n parkeerterrein, maar dat vinden we niet passend. Dus we gaan óf op zoek naar een plek waar ze een connectie mee hadden, bijvoorbeeld een winkel in de Keizerstraat, óf ze komen op de plaquette.’’ Waar deze precies komt is nog onbekend. ,,Het moet wel op een plek met een mooie uitstraling zijn.’’

Als een herdenkingssteen van 15 bij 15 centimeter wordt onthuld, worden daarbij nog levende nabestaanden uitgenodigd om bij de plechtigheid aanwezig te zijn. De Vrij: ,,In Alkmaar hebben we dat meegemaakt, daar sprak een nabestaande en werd er Mozartmuziek gespeeld door strijkers. Heel bijzonder.’’

3 uur geleden

Helderse uitgaansgelegenheid Odeklonje aan ramp ontsnapt

nieuwleestijd 2 min

Helderse uitgaansgelegenheid Odeklonje aan ramp ontsnapt

2 min leestijd

Uitgaanscentrum Odeklonje in Den Helder is in de nacht van vrijdag op zaterdag aan een ramp ontsnapt. Net op tijd werd de brand in een meterkast bij de zaak ontdekt, waardoor erger kon worden voorkomen.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

„We mogen blij zijn dat het met een sisser is afgelopen”, zegt eigenaar Tom van den Berg van Odeklonje. Een lekkende kraan in het toilet op de eerste verdieping zorgde voor kortsluiting in de meterkast. „Gelukkig waren we open”, aldus Van den Berg, „want anders was het hele pand misschien wel afgebrand.”

Er waren op het moment van de brand 150 mensen aanwezig in het gebouw. Zij zaten in het voorcafé en werden voor de zekerheid geëvacueerd. De zaak, waar de uitgebrande meterkast stond, was die avond gesloten.

Huistelefoon

Het is zaterdag, even na middernacht. Bij eigenaar Tom van den Berg van uitgaanscentrum Odeklonje in Den Helder gaat op dat moment de huistelefoon.

„Er was storing bij Odeklonje. Sommige lichten flikkerden en het geluid deed raar”, herinnert Van den Berg zich. „Ik stelde voor om hier en daar de aansluitingen te controleren, totdat het gesprek ineens werd afgebroken.” Kort erna wordt hij teruggebeld. „’Er is brand’, werd er gezegd. Ik riep nog: ’doe even normaal’. Maar het bleek helaas echt waar te zijn.”

Gauw spoedt hij zich naar de Koningstraat. „Alle aanwezigen van Odeklonje stonden toen al buiten en de brandweer had binnen de uitgebrande meterkast open gemaakt en geblust. Ik ben heel blij dat mijn manager Gerben Grollé en Ed Boers van de beveiliging zo adequaat hebben gehandeld. Als ze een uur later hadden ingegrepen, was er vijf keer zoveel schade geweest. We hebben echt een engel op onze schouders gehad.”

Pech

Dat een lekkende kraan in het toilet boven de skihut voor zoveel ellende heeft gezorgd, is volgens Van den Berg pure pech. „Het water, bij elkaar nog geen kopje vol, liep langs de afvoer precies de meterkast in. Deze meterkast was helemaal afgesloten en daardoor kwam er nauwelijks roet en rook vrij. De brandmelder ging dus ook niet af.” Het toilet hoorde bij een voormalige kantoorruimte, werd niet meer gebruikt en is nu gelijk afgesloten van de waterleiding.

Het personeel van Odeklonje heeft direct alle schade opgeruimd, zodat het uitgaanscentrum zaterdagavond weer open kon. De skihut was meer beschadigd en kan deze week pas weer worden gebruikt.

Gisteren, 22:16

In 60 seconden: Dubbelleven

nieuwleestijd 1 min

In 60 seconden: Dubbelleven

1 min leestijd

Sommige mensen zijn een open boek, anderen niet. Ik hoor bij die laatste categorie. Het achterste van mijn tong laat ik zelden zien en het liefst houd ik zoveel mogelijk dingen voor mezelf.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Dat heeft voor- en nadelen. Het belangrijkste voordeel is dat ik als betrouwbaar word gezien. Handig voor mijn werk en eveneens handig voor daarbuiten.

Het brengt me soms ook in de problemen, zo ontdekte ik een paar jaar geleden. Schrijven is met recht mijn passie en doe ik niet alleen betaald, maar ook onbezoldigd. Ik ben namelijk een van de vele vrijwilligers van ’s werelds bekendste online encyclopedie.

Zonder de naam te noemen, weet iedereen waar ik het over heb. Ik schrijf er wat stukjes en heb daar veel lol in. Niet onder mijn eigen naam uiteraard, dat durfde ik niet. Soms had ik wel eens het gevoel een dubbelleven te leiden. Dit is nu niet iets wat je aan de koffietafel vertelt.

En zo werd ik beheerder van deze website, en zelfs nog ietsje meer. Ging prima, totdat ik een uitnodiging kreeg om naar San Francisco te komen. Ik schrok me wezenloos, want nu moest ik met de billen bloot en me laten zien.

Ik heb het gedaan, en ben zelfs met een wildvreemde naar de Verenigde Staten gereisd. Wat een ervaring.

Dus eh, redactie van Wie is de Mol?, zoeken jullie nog een mol voor het nieuwe seizoen? Volgens mij ben ik wel geschikt...

20 jan. 2018

Nieuw leven in het gymnasium van Lyceum aan Zee

nieuwleestijd 2 min

Nieuw leven in het gymnasium van Lyceum aan Zee

2 min leestijd

Door vergrijzing loopt het aantal leerlingen van Scholen aan Zee al jaren terug. Deze trend zet zich voort: zo meldden zich hier in 2017 48 eerstejaars aan voor het vwo terwijl er een jaar eerder nog zo’n 60 vwo-brugklassers op het Lyceum waren. Maar voor de gymnasiumafdeling was de afgelopen jaren bijna helemaal geen nieuwe aanwas meer. Dat moest beter, vond de school, en deze zet nu alle zeilen bij.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

De oorzaak voor het tekort aan gymnasiumleerlingen zou grotendeels het in 2012 ingevoerde schoolprogramma UniqXL zijn. Dit pakket moest excellente leerlingen uitdagen. Zij konden in de eerste klas bijvoorbeeld speciale vakken volgen als science (wetenschap), filosofie en ICT. Het bleek niet te werken en de school is sinds dit schooljaar definitief afgestapt van UniqXL. „Het kwam nooit goed uit de verf”, vindt docent klassieke talen Marije Boessenkool van het Lyceum. „UniqXL is namelijk altijd in de pilotfase blijven hangen en nooit overgenomen door de hogere klassen. En het was zelfs funest voor het gymnasium.”

Ongevraagd

Boessenkool waarschuwde bij de invoering van het schoolprogramma gelijk al voor de gevolgen. „Het gymnasium werd ongevraagd onderdeel van UniqXL”, legt ze uit. „Latijn zat namelijk ook in het lespakket. Als leerlingen dan moesten kiezen tussen klassieke cultuur of een studie-uur, kozen ze voor het minst erge en dat was vaak klassieke cultuur. Maar ze kozen niet gemotiveerd voor het vak.”

Deze leerlingen haakten na de lesperiode dan ook vaak af en kozen niet voor het gymnasium als studierichting. „Het bestuur dacht toentertijd dat UniqXL juist goed zou zijn voor het gymnasium”, zegt Boessenkool. „Volgens hen zou ik ontzettend veel leerlingen krijgen. Maar ik wilde niet per se heel veel leerlingen, ik wilde veel gemotiveerde leerlingen.”

Dat UniqXL is afgeschaft, is volgens Boessenkool een goede stap. „Het is een van de ontwikkelingen die we als school doormaken om van het Lyceum weer een goede school te maken. Ik zit ook in de vwo-ontwikkelgroep en zo willen wij het gymnasium steviger neerzetten.” Er wordt dus letterlijk nieuw leven geblazen in het gymnasium. „Bovendien leken de lessen voor havisten en vwo’ers teveel op elkaar en we zorgen er nu voor dat er een duidelijkere scheiding tussen de studierichtingen is.”

Deze week konden groep-achters zich oriënteren op een vervolgopleiding bij een open avond op Lyceum aan Zee, Beroepsonderwijs aan Zee en Mavo aan Zee. Dat het Lyceum ook gymnasium aanbiedt, werd een paar jaar geleden nauwelijks gepromoot. Boessenkool: „Het stond niet eens meer in onze schoolgids vermeld. Nu besteden we er meer aandacht aan en organiseren we ook informatieavonden voor eersteklassers, zodat ze weten wat het gymnasium inhoudt en wat ze er mee kunnen doen.”

Het heeft effect. Terwijl in het derde en vierde leerjaar elk maar vier scholieren zitten die les krijgen in klassieke talen, zijn er nu 21 gymnasiasten in de tweede klas vwo. „Het bestuur overwoog om bij een verdeling van 22-28 leerlingen weer een aparte gymnasiumklas te maken”, zegt Boessenkool. „Er bleken echter net meer atheneumleerlingen te zijn, waardoor het niet doorging. Maar ik ben al blij dat het gymnasium weer serieus wordt genomen door de school.”

20 jan. 2018

’Na Dr. Pol wist ik wat ik wilde’

nieuwleestijd 1 min

’Na Dr. Pol wist ik wat ik wilde’

1 min leestijd

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Wie: Alicia Coenraads (13)

Zit in: tweede klas gymnasium op het Lyceum aan Zee

Woonplaats: Den Helder

„Ik heb puur voor het gymnasium gekozen, omdat ik later dierenarts wil worden en hiervoor heb je medisch Latijn nodig. Om het mezelf gemakkelijker te maken, volg ik daarom nu alvast Latijn op het Lyceum.” Alicia wist al op jonge leeftijd wat ze wilde. „Toen ik vier of vijf was, wist ik al dat ik met dieren wilde werken. Eerst in het dierenasiel, maar toen ik de televisieserie over Dr. Pol op National Geographic had gezien, wist ik dat ik later zelf een eigen dierenpraktijk wil.”

20 jan. 2018

’Gymnasium is meer dan talen’

nieuwleestijd 1 min

’Gymnasium is meer dan talen’

1 min leestijd

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Wie: Amber Monsanto (13)

Zit in: tweede klas gymnasium op het Lyceum aan Zee

Woonplaats: Den Helder

„Op de basisschool kreeg ik vwo-advies en toen ik voor gymnasium kon kiezen, dacht ik vooral ’waarom ook niet’. Het kan handig zijn voor mijn studie later. Ik wil namelijk iets als natuurwetenschappen of biologie gaan studeren.” Bovendien heeft ze gemerkt dat het gymnasium haar meer heeft bijgebracht, dan ze dacht. „Ik zie nu dat het gymnasium zoveel meer is dan alleen de talen. Je leert ook goed beargumenteren en door de extra talen is mijn Nederlands verbeterd.”

20 jan. 2018

Een les filosofie voor ’bruggers’ gymnasium

nieuwleestijd 2 min

Een les filosofie voor ’bruggers’ gymnasium

2 min leestijd

„We gaan het vandaag eens anders aanpakken.” Marije Boessenkool, docent klassieke talen op Lyceum aan Zee, haalt een papiertje tevoorschijn. „Ik was gisteravond vast een beetje moe, want ik heb een aantal gekke vragen op een rijtje gezet. Vragen waar niet een duidelijk antwoord op is te geven.”

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

De eersteklassers kijken hun docent vragend aan. Boessenkool vervolgt: „Ik schrijf ze allemaal op het bord. Dan is het de bedoeling dat jullie ze overnemen, er twee uit kiezen en op die vragen een antwoord proberen te geven.”

Het zijn vragen als ’wat is goed’, ’wat is slecht’ en ’wat is iets’, maar ook zaken als ’kun je stoppen met denken’ of ’wat is verliefdheid’? Sommige leerlingen gaan driftig schrijven, anderen weten niet zo goed wat ze met de vragen moeten en kleuren maar wat op hun blaadje. Boessenkool besluit de impasse te doorbreken door met een tegenvraag te komen. „Wie van jullie past in zijn of haar spijkerbroek?” Alle vingers gaan omhoog. „En bij wie van jullie past de spijkerbroek in een plastic tas?” Weer gaan alle vingers omhoog. „Dus dan passen jullie in een plastic tas.” De scholieren kijken haar verbaasd aan. Ze legt uit: „Dat is dus een voorbeeld van een filosofische gedachte.”

Latijn

Deze les klassieke cultuur voor eersteklassers van het vwo volgt op een uur Latijn voor de tweedejaars gymnasiasten. De laatsten hebben vorig jaar bewust voor het gymnasium gekozen, terwijl de eersteklassers nu op het punt staan een keuze te maken. Voor de 13-jarige Amber Perret uit Den Helder was die vorig jaar niet zo moeilijk. Zij is van een havobrugklas overgegaan naar de tweede klas gymnasium. „Ik kreeg op de basisschool vwo-advies”, legt ze uit. „Maar omdat ik nogal onzeker was, begon ik op het Lyceum op de havo. Mijn cijfers waren wel heel goed en ik wilde ook heel graag naar het gymnasium. Ik ben blij dat het is gelukt.” Boessenkool kijkt trots naar haar. „En je hebt ook nog eens een half jaar achterstand goed moeten maken, want vorig jaar kreeg je geen Latijn. Ik vind het knap dat je inmiddels helemaal bij bent.”

Van de brugklassers zijn er een paar die zeker weten dat ze naar het gymnasium willen. Onder hen de 12-jarige Linde Langelaan uit Julianadorp. „Op het Junior College kun je niet voor het gymnasium kiezen”, vertelt Linde. „Daarom ben ik naar het Lyceum gegaan.” Het valt haar niet tegen, integendeel. „Ik wil later bioloog worden en ze zeggen dat gymnasium daarvoor handig is.”

Net als Linde zijn er nog vier anderen uit deze klas die naar de tweede klas gymnasium willen. Twee leerlingen twijfelen nog, maar het merendeel (zeventien in totaal) zegt niet voor het gymnasium te willen gaan. Ze vinden de klassieke talen niet leuk, te moeilijk of denken er weinig aan te hebben. David Alhelou (12) uit Den Helder ziet het anders. „Ik wil later een eigen bedrijf beginnen en wil daarom graag het vak burgerschap volgen. En dat krijg je niet op het gymnasium.”

19 jan. 2018

Column: Verslinden

nieuwleestijd 1 min

Column: Verslinden

1 min leestijd

Heyah mama di heyo’, knalt het in de knalroze slaapkamer. ’Hé héhé hé héhé héhé heyo’.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Welja. Ondanks mijn intenties om de kinderen op te voeden met rockherrie á la Rage Against the Machine, is er toch een K3-cd het huis ingesmokkeld. En het komt de efficiency niet ten goede, maar het plezier des te meer dat ik tegenwoordig ’s ochtends bij het wassen en aankleden van onze Noortje (bijna 2) de volumeknop wat verder opendraai.

M’n dochter verandert dan in een hossend hoopje blote vrolijkheid. Ongeremd, blij, vrij en nog meer dan anders de verpersoonlijking van onschuld. Maar ook meer dan anders dringen nu de woorden van dat kleuterpopriedeltje tot me door.

Gert Verhulst (inderdaad van Samson en Gert) bedacht K3 lang voordat de hashtag #metoo bestond en permitteerde zich meer dan ik me vooraf voor kon stellen. Die hupsende meiden in korte rokjes die naast jonge meisjes ook hun vaders moesten aanspreken. Hij had zelfs tot tweemaal een amoureuze relatie met een van de K’s. Daar heb je allemaal geen last van als je nog geen twee bent, denk ik dan maar. Maar laten we overstappen naar iets anders voor ze begrijpt wat ze mee probeert mee te zingen.

’Ik wil jou, jij wil mij / Ik weet een plekje waar ze ons niet vinden / Jij mag me verslinden’

19 jan. 2018

Reumapatiënt snel geholpen, oogpoli erg druk

nieuwleestijd 1 min

Reumapatiënt snel geholpen, oogpoli erg druk

1 min leestijd

De wachttijden voor sommige poliklinieken van de Noordwest Ziekenhuisgroep in Den Helder en Alkmaar zijn soms korter en soms langer dan de norm.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Voor de wachttijden is de zogenoemde Treeknorm afgesproken tussen de Nederlandse Zorgautoriteit, de zorgverzekeraars en de ziekenhuizen. Volgens de Treeknorm mag de wachttijd tot de polikliniek vier weken zijn, zeven weken tot de operatiekamer.

,,Qua wachttijden tot de polikliniek wijken wij niet veel af van het geschetste landelijke beeld’’, zegt woordvoerster Marieke de Vries van Noordwest Ziekenhuisgroep.

,,Ook bij ons zijn de wachttijden voor de poli oogheelkunde hoger dan de Treeknorm. In Alkmaar is dat 84 dagen, in Den Helder zeventig dagen. Dit wordt veroorzaakt door een landelijk tekort aan oogartsen. Ook bij maag-, lever- en darmziekten is de wachttijd tot de polikliniek hoger dan wij zouden willen, namelijk vijfendertig dagen in Alkmaar en tweeënveertig in Den Helder. Voor de reuma-poli is de wachttijd in Den Helder én Alkmaar zeven dagen. Ook voor pijnbestrijding en neurochirurgie gelden wachttijden die binnen de Treeknorm vallen en positief afwijken van het landelijk beeld.’’

18 jan. 2018

Geen animo voor kavels Bedrijvenpark De Dogger

nieuwleestijd 1 min

Geen animo voor kavels Bedrijvenpark De Dogger

1 min leestijd

Er is nog geen enkele kavel verkocht van Bedrijvenpark De Dogger naast asielzoekerscentrum Doggershoek.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Ruim vier jaar geleden dacht de gemeente nog dat het niet lang zou duren voordat daar allerlei bedrijven zouden staan.

Volgens de gemeente is het bedrijventerrein uniek. ,,Nergens anders heb je een bedrijvenpark waar je kunt wonen en werken’’, zei projectleider Juliette Hulzebos in oktober 2013. ,,Dit park ligt bovendien lekker centraal, je bent dicht bij het spoor en het vliegveld, er zijn allerlei voorzieningen in de buurt.’’

De gemeente erkent nu dat er geen vraag is naar de kavels. Een alternatieve strategie voor het bedrijvenpark is niet in de maak. ,,Dit bedrijventerrein heeft nu geen hoge prioriteit’’, zegt gemeentelijk woordvoerder Remko van de Belt.

18 jan. 2018

VSB Fonds wil kunstproject De Nollen adopteren

nieuwleestijd 2 min

VSB Fonds wil kunstproject De Nollen adopteren

2 min leestijd

Het VSB Fonds wil de regie over kunstproject De Nollen overnemen van het stichtingsbestuur zodat het museum kan worden afgebouwd.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Dat zegt directeur Bernt Schneiders van het VSB Fonds. Hij is door de rechtbank aangesteld als bemiddelaar tussen de erven van de overleden kunstenaar Rudi van de Wint en het bestuur van Stichting De Nollen.

26 miljoen

Het VSB Fonds is een particulier vermogensfonds dat jaarlijks 26 miljoen euro te investeren heeft in de kwaliteit van samenleven.

Diverse fonden en overheden hebben miljoenen euro’s gestoken in de bouw van het museum bij treinstation Den Helder Zuid. Het museum staat er door geldgebrek al enkele jaren onafgebouwd bij. Door de ruzie tussen de erven en het bestuur is het niet mogelijk om extra geld binnen te halen.

Zeggenschap

De kijvende partijen twisten over onder meer de zeggenschap over het kunstproject. Schneiders, voormalig burgemeester van Haarlem, heeft de erven en het bestuur van De Nollen gemeld dat het VSB Fonds het project wil adopteren. ,,Het is een uniek project. Wij willen er voor zorgen dat het afgemaakt wordt. Maar als we erin stappen, willen we wel aan het roer zitten. We willen zeggenschap over hoe het verder gaat als we er geld en kennis in stoppen.’’

Het stichtingsbestuur zou plaats moeten maken voor een door het VSB Fonds aan te stellen parttime directeur en een Raad van Toezicht. ,,Dit voorstel hebben we maandag gedaan. Van het bestuur hebben we nog geen reactie ontvangen.’’

Ook van de erven wordt een offer gevraagd, zegt Schneiders. De broers Gijs en Ruud jr. wonen in beheerderswoningen op het terrein. ,,We hebben gevraagd dat zij delen van die ruimten op De Nollen ter beschikking stellen voor verhuur. Met die opbrengsten kunnen schulden worden afbetaald. De erven hebben positief gereageerd. Ook zijn zij bereid om het beheer van het terrein voor een bepaalde tijd te doen zonder dat daar een vergoeding tegenover staat.’’

Bernt Schneiders zegt dat het om ’een ruw voorstel’ gaat waar nog geen bedragen aan gekoppeld zijn. ,,Daar gaan we naar kijken als het bestuur akkoord gaat.’’ Als dat niet gebeurt, steekt het VSB Fonds geen cent in het kunstproject.

Op 1 februari wordt de rechtszaak hervat. Schneiders moet de rechtbank dan vertellen of de bemiddelingspoging is gelukt. ,,Ook als de bemiddeling lukt betwijfel ik of het de beide partijen, gezien de moeizame verhoudingen, lukt om het project af te maken.’’

18 jan. 2018

Meerpaal weerstaat wind niet en ’opent’ binnen

nieuwleestijd 1 min

Meerpaal weerstaat wind niet en ’opent’ binnen

1 min leestijd

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Van afgelasten wilde basisschool de Meerpaal niets weten, maar de opening van het nieuwe schoolgebouw aan de Drs. F. Bijlweg in Den Helder werd donderdag door de westenwind wel naar binnen verplaatst. Onderwijswethouder Trees van der Paard onthulde hier samen met Charlene (12), Keano (9), Ryanell (5) en Kim (8), vier leerlingen van de school voor speciaal onderwijs, feestelijk een naambord.

„We zouden eigenlijk buiten ons nieuwe naambord onthullen”, zegt interim-directeur Dula Brandsma, „maar dat was door de storm niet verantwoord. Er waren zelfs kunststofplaten van het dak weggewaaid. Gelukkig had ik op mijn kantoor nog ons oude bord liggen. Die hebben we woensdag gauw neergezet en versierd, zodat we het konden gebruiken voor de opening.”

Bestuurder Ton Jong refereerde naar de storm in zijn speech. „Het is een onstuimige dag vandaag. Maar ik vind het ook een mooie metafoor voor het speciaal onderwijs; want al waait het wel eens hard: bij ons op school mag je altijd zijn zoals je bent.” In oktober namen de leerlingen afscheid van het schoolgebouw op het terrein van Noorderhaven.

17 jan. 2018

Ontbijten in artiestenfoyer theater

nieuwleestijd 1 min

Ontbijten in artiestenfoyer theater

1 min leestijd

Cabaret, sprookjes, bingo en uit volle borst meezingen met Hollandse hits. Zomaar een greep uit het aanbod tijdens het Nationaal Theaterweekend waar Theater De Kampanje voor de derde maal aan deelneemt, op vrijdag 26, zaterdag 27 en zondag 28 januari.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Meezingfeest

Het weekend start met het meezingfeest ’Heel Holland op z’n Kop’ op vrijdag om 20.15 uur. Meezingen met de hits van Wim Sonneveld en Johnny Jordaan tot de hits van André Hazes, Marco Borsato, Toontje Lager, Bløf, Doe Maar, Koos Alberts, Frans Bauer en Het Goede Doel. Een theaterspektakel met Linda Wagenmakers, Jasper Taconis, Remko Harms en Nicky van der Kuyp onder begeleiding van de Bosco Big Band. Voorafgaand aan het meezingspektakel worden oer-Hollandse spelletjes gespeeld.

Op zaterdagmiddag vanaf 13.30 uur wordt Hans en Grietje de musical gebracht. Kinderen kunnen verkleed komen en meedoen aan een sprookjesverkleedwedstrijd. Na afloop kunnen de kinderen met alle acteurs op de foto en nog even swingen tijdens de sprookjesafterparty. Zaterdagavond zorgt cabaretier Pepijn Schoneveld voor vermaak met zijn voorstelling ’Stante Pede’ in de KeyKegzaal vanaf 20.30 uur. Wie van bingo houdt kan het hart ophalen tijdens de Theaterbingo die om 19.00 uur van start gaat. Kosten voor het spel zijn vijf euro inclusief een hapje en drankje.

Artiestenfoyer

Zondagochtend start met een ontbijt in de artiestenfoyer. Voor 7,50 euro staat er een ontbijt klaar, waarvoor gereserveerd dient te worden. Wie niet wil ontbijten maar wel een kijkje wil nemen op de plaatsen waar je bij een theaterbezoek normaal niet komt, kan zich aanmelden voor een rondleiding. Bezoekers kunnen naast de artiestenfoyer onder meer kijken in de kleedkamers en achter de coulissen.

Vanaf 12.00 uur zullen muzikale optredens van verenigingen, koren en singer-songwriters plaatsvinden. Voor de kinderen is er een speurtocht uitgezet.

Voorstellingen kosten tien euro, exclusief vier euro servicekosten. Reserveren via www.kampanje.nl of telefonisch via 0223-674664.

Theaterweekend

Vrijdag 26, zaterdag 27 en 28 januari in De Kampanje op Willemsoord. Musical, cabaret, oer-Hollandse spelletjes en meezingavond, theaterbingo, ontbijten in de artiestenfoyer, open huis en diverse muzikale optredens. Voorstellingen tijdens dit weekend €10, exclusief €4 servicekosten. Meer informatie www.kampanje.nl.

17 jan. 2018

Oom Donald

nieuwleestijd 1 min

Oom Donald

1 min leestijd

Ik heb bewondering voor mensen die met zo weinig spullen toe kunnen. Die leven in een tiny house omringd door alleen maar het meest noodzakelijke. Misschien met hier en daar een enkel, écht boek of échte cd maar ook een boekenkast of muziekcollectie neemt digitaal amper nog ruimte in.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Ontspullen dus. Een mooi voornemen voor het nieuwe jaar, bedacht ik me. Want ik kan het er af en toe flink benauwd van krijgen, van al die spullen die ik overal bewaar (berging, zolder, kasten, dozen) maar waar ik niks mee doe.

Ontspullen begint er volgens mij mee dat je niks onnodigs meer koopt. Dus neem ik mij voor deze hele maand, en misschien nog wel langer, geen enkel nieuw kledingstuk te kopen. Mijn kast hangt immers vol met kleren waarvan ik niet eens meer wéét dat ik ze heb. Ook verdwijnen er karrenvrachten speelgoed, boeken, cd’s en dvd’s. Spullen waar ik fijne herinneringen aan bewaar, mogen - voorlopig dan - blijven.

Wanneer ik tijdens het opruimen een kastje leeghaal, stuit ik naast oude agenda’s (waarom bewaar ik die?) en fotonegatieven (kan ik die zonder pardon weggooien?) op stapels ’vrolijke weekbladen’ uit de begin jaren negentig. Voor ik het weet zit ik midden in de avonturen van oom Donald. Als ik ze uit heb, mogen ze weg. Iemand interesse?

17 jan. 2018

Gamespektakel op oude rijkswerf Den Helder

nieuwleestijd 1 min

Gamespektakel op oude rijkswerf Den Helder

1 min leestijd

Het Nederlands kampioenschap Cruyff Courts vindt dit jaar in Den Helder plaats. Het maakt deel uit van een Gameday, die schouwburg De Kampanje samen met andere partijen op zaterdag 16 juni organiseert.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

De ontwikkeling van het programma is nog in volle gang. De opzet is dat er via de computer allerlei games kunnen worden gespeeld, maar daarnaast kan het (jonge) publiek ook fysiek in actie komen op sportonderdelen en bij andere activiteiten. Alles is gratis.

Een Gameday lijkt een buitenbeentje in een schouwburgprogramma. ,,Maar dat is niet zo. We hebben hier een Stadshal waarin allerlei evenementen worden georganiseerd, voor allerlei doelgroepen,’’ zegt Kim Smit van De Kampanje.

,,Met deze Gameday richten we ons vooral op jongeren. En dat is voor ons een heel interessante doelgroep.’’ De jongeren komen zo immers ook het theatergebouw binnen.

De Gameday wordt gehouden in binnenruimtes, zoals de Stadshal, en op het buitenterrein van Willemsoord. Daar komen ook de drie velden te liggen voor het voetbalkampioenschap.

Twintig teams

Het NK Cruyff Courts is bedoeld voor jongens en meisjes van tien tot en met twaalf jaar. Aan het kampioenschap gaat een landelijke competitie vooraf. Er komen twintig teams uit het hele land naar Willemsoord. ,,Ze krijgen allemaal een bus ter beschikking om hun supporters mee te nemen’’, aldus Smit. Het kampioenschap vindt ieder jaar in een andere stad plaats. ,,Er is nu voor Den Helder gekozen vanwege het totaalprogramma op die dag.’’

16 jan. 2018

28.000 liter water uit hemel voor nieuw Helders bier

nieuwleestijd 2 min

28.000 liter water uit hemel voor nieuw Helders bier

2 min leestijd

Een waterkelder waar vroeger militairen uit dronken, gaat dienen als waterbron voor een nieuw Helders biertje.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Beheerder Peter Lasschuijt van fort Westoever heeft er een beste klus aan gehad: ,,Voordat ik de waterkelder kon schoonmaken moest al het oude water er uit”, vertelt Lasschuijt. ,,Ik heb er een dompelpomp in gehangen en die heeft vier dagen moeten pompen. Daarna ben ik erin gegaan en heb met dweilen de laatste resten water verwijderd.”

Het resultaat mag er zijn. De kelder is 28 kubieke meter groot en heeft een vloer en wanden van gladde, groene tegels. Er zijn twee ruimten die door middel van gemetselde bogen van elkaar gescheiden zijn. De stahoogte is 1,70 meter. ,,Kijk, hier kwam het regenwater de kelder binnen”, wijst de fortbeheerder aan. Het gat is dichtgesmeerd met cement, maar zal weer geopend worden zodat straks regenwater van het dak van het fort via een pijp in de kelder terecht komt.

Gefilterd

,,Het hemelwater wordt uiteraard gefilterd voor het in de kelder komt”, legt Lasschuijt uit. ,,Als het opgepompt wordt voor het maken van bier wordt het wederom gefilterd.”

Niet ver van de waterkelder is de zaal waar de nieuwe bierbrouwketels staan van Stadsbrouwerij Helderse Jongens.

Sommelier Jesse Krijnen van Grand Hotel Beatrix kwam met het plan voor een Helderse afdeling van Hemelswater; dat Amsterdamse bedrijf maakt bier van hemelwater. De onderneming noemt zich inmiddels overigens Rainbeer.

Regenwater is zachter dan leidingwater omdat er niet zoveel kalk in zit. Mitchell Gerrits, een van de eigenaren van de stadsbrouwerij, zag het plan van Krijnen wel zitten. Nu ook de waterkelder geschikt is voor de ontvangst van regenwater kan het brouwproces dit jaar aanvangen.

Lasschuijt: ,,Ik ben zes jaar geleden als beheerder van het fort begonnen. Toen ik er voor het eerst kwam lag het vol met afval dat de marine er gedumpt had. Met een kruiwagen en veel handkracht heb ik al die troep afgevoerd. En moet je nu eens zien: een goed draaiend café-restaurant, leuke feestzalen en de bierbrouwerij. Ik kan er echt van genieten als ik hier met een biertje zit en eraan denk hoe dit ooit begonnen is. Het is fijn om te zien dat er in fort Westoever steeds meer leven in de brouwerij komt. Straks ook met regenbier.”

16 jan. 2018

Hoe lek is ons luchtruim? ’Niet’

nieuwleestijd 3 min

Hoe lek is ons luchtruim? ’Niet’

3 min leestijd

Niet alleen de kleinere zeehavens, ook luchthavens zijn interessant voor criminelen die drugs of mensen het land in willen smokkelen.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Het LIEC - dat zijn de samenwerkende overheden op gebied van ondermijning door criminelen - heeft de kleine vliegvelden daarom op de korrel.

De luchthavens in deze regio maken zich geen zorgen. ,,Ik weet precies waar je over belt’’, zegt directeur Ed de Bruijn van Vliegveld Texel, ,,en ik voel me absoluut niet aangesproken.’’

’Vrij spel’

Dagblad Trouw meldde dinsdag dat criminelen op elf kleine vliegvelden ’vrij spel’ zouden hebben. Overheidsdiensten zijn daar namelijk niet standaard aanwezig en dus kun je er als crimineel gemakkelijker onder de radar opereren.

Op vliegveld Teuge (Gelderland) is een recent geval bekend van de smokkel van zestig kilo heroïne en een verdenking van mensenhandel.

Een woordvoerder van de marechaussee kon gisteren niet aangeven of er zorgen zijn om de kleine vliegvelden in de Noordkop. Zelf beantwoorden betrokkenen van deze vliegvelden de vraag ’hoe lek is ons luchtruim’ in elk geval met ’niet’.

De Kop heeft vier luchthavens waarvan er twee in elk geval niet interessant lijken voor internationaal smokkelverkeer: in Slootdorp wordt alleen met zweefvliegtuigen gevlogen en in Den Helder is die overheidscontrole er wel.

Niet alleen is De Kooy een 24 uur per dag bezet defensievliegveld, ook commercieel vliegverkeer wordt gecontroleerd. De marechaussee voor de grensbewaking, de douane voor invoer van goederen.

Uitzondering

Conny van den Hof, directeur Den Helder Airport: ,,Het overgrote deel van onze vluchten is offshore-gerelateerd of het zijn bekende vliegers die Den Helder als thuishaven hebben. Sporadisch krijgen we wel andere, buitenlandse vluchten, maar daar zitten de marechaussee en douane al extra bovenop. Juist omdat die vluchten de uitzondering zijn.’’

En dat is op een klein vliegveld als in Middenmeer niet anders, aldus André Harte, eigenaar van vliegschool Adventure Flights daar.

,,Wat dit vliegveld per jaar aan vreemd bezoek krijgt, is op twee handen te tellen. Als hier iemand komt die we niet kennen, valt dat op. En die vluchten moeten ook gewoon allemaal worden aangemeld in Amsterdam.’’

Er moet namelijk vooraf een vliegplan worden ingediend bij de luchtverkeersleiding op Schiphol, welk vliegtuig met hoeveel personen hoe laat waar wil landen. Bij de minste verdenking komt de marechaussee kijken. ,,En als wij het niet vertrouwen, bellen we ook.’’

De afgelopen jaren is dat één keer gebeurd, zegt Harte. Iemand die van Denemarken naar Engeland vliegt met ’Middenmeer of all places’ als tussenstop is op zich al gek. Maar als die piloot dan na het landen meteen wordt opgepikt door een taxi en in een mum van tijd ook weer afgezet, is dat voldoende verdacht om te melden.

,,Kijk, het hoeft niks te betekenen, maar we zijn er wel scherp op. Ik weet van een incident in Drachten bijvoorbeeld; dat er een vliegtuigje landt, iemand oppikt en meteen weer doorvliegt naar Ameland. Die persoon had gewoon een leuke date bedacht, maar kreeg voor de zekerheid toch een arrestatieteam voor zijn neus.’’

Radar

En ’s nachts, als de baan verlaten is en de sociale controle zijn werk niet kan doen?

,,Dan nog heb je radarsystemen, transponders, camerabeelden. Weet je, als ik een smokkelaar was, zou ik geen vliegveld gebruiken. Zoek een mooi, vlak grasland uit in een recreatiegebied waar ’s nachts niemand komt, dat valt echt minder op.’’

Dat vindt Ed de Bruijn op Texel ook. Bij hem is die nachtelijke controle nog scherper: hij woont er zelf. ,,En als hier een vliegtuig komt dat ik niet verwacht, dan heb ik dat echt wel door.’’ Hij noemt de controles op zijn internationale vliegveld ’streng’ en ’goed geregeld’.

,,Vluchten uit niet-Schengenlanden als Engeland worden allemaal gecontroleerd, tenzij het een vertrouwde partij is die, laten we zeggen, elke week dezelfde vlucht maakt vanuit Norwich. Maar dan nog controleren wij die en delen we bijvoorbeeld scans van paspoorten met de marechaussee in Den Helder. Niemand komt er langs zonder check.’’

Onlangs spraken in deze krant de burgemeesters van Den Helder, Hollands Kroon en Texel wel hun zorg uit over de bewaking van zeehavens in deze regio. De beveiliging staat onder druk door onder meer bezuinigingen op de waterpolitie. De laatste jaren is er een aantal grootschalige harddrugstransporten met viskotters onderschept en gevreesd wordt - aldus burgemeester Koen Schuiling van Den Helder - dat dit slechts het topje van de ijsberg is.

16 jan. 2018

’Zuster’ was altijd gewoon Hilda

nieuwleestijd 3 min

’Zuster’ was altijd gewoon Hilda

3 min leestijd

Voor het eerst in dertig jaar was Hilda Plugge afgelopen kerst en oud en nieuw vrij. De ouderenverzorgster bij de Zeester had in al die tijden wel eens tijdens de feestdagen gewerkt. Erg vond ze het nooit: ,,Het werken heeft ook wel wat speciaals tijdens die dagen. Iedere dienst heeft een andere dimensie. Bovendien ben ik niet zo’n 9 tot 5 persoon, ik vind het juist wel fijn om onregelmatig te werken.’’

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Hilda Plugge (65) is na haar lange dienstverband bij verpleeghuizen Den Koogh en later De Zeester met pensioen gegaan. Ze kreeg half december een uitgebreid afscheidsfeest met rode loper en zelfs een trofee met daarop ’Omringer van de maand’. ,,Ik had eigenlijk op die dag moeten werken. Omdat ik wist dat ik de trofee zou kregen had ik wat nette kleren aangetrokken en een tas met werkkleding meegenomen. Alles werd me afgenomen en er stond een erehaag van collega’s. Ik hoefde helemaal niet te werken. En dat terwijl ik eigenlijk gezegd had dat ik maar een klein feestje wilde hebben, van een uurtje.’’

De geboren Friezin, woonachtig in Oud Den Helder, wilde als klein meisje altijd al ’zuster’ worden. Toch noemde ze zichzelf nooit zo: ,,Ik liet me Hilda noemen. Als ik dan wel eens kwam, zeiden mensen ’ja, maar ik moet een zuster hebben’. Dan moest ik altijd zeggen dat ik dat ook was.’’ In de begindagen droeg ze een blauwe jurk als tenue. Ze giert kortstondig: ,,Daar kon je niet eens in hurken’’, en ze beeldt uit hoe ongemakkelijk ze dan stond. ,,Daarna kregen we een uniform en als laatste gingen we in onze gewone kleding. Ik had wel altijd aparte werkkleding: je raakt van alles aan, poep, pies, mensen die ziek zijn. Dat moet je wel goed schoon krijgen. Daarom droeg ik altijd speciale spijkerbroeken naar m’n werk.’’

In al die jaren veranderde niet alleen haar outfit. In de zorg waren allerlei ontwikkelingen. Waar ooit nog dementerenden als ze lastig waren werden vastgebonden met Zweedse banden en werden platgespoten met medicatie, ze hun bedden in groepszalen hadden met alleen een nachtkastje en een kledingkast, en ze met z’n allen overdag in een grote algemene huiskamer zaten, is de zorg nu veel kleinschaliger en veel meer op het individu gericht, signaleert Plugge. ,,In de Zeester laten we eigenlijk alles als een gezin lopen. Op die manier kun je ook veel meer contact maken en een band met elkaar krijgen. Vroeger kwam er eten uit een centrale keuken, nu doen we dat zelf met de bewoners. Ook maken we zelf schoon en doen we de was.’’ Soms is dat kleinschalige minder prettig: ,,Vroeger kon je nog zeggen dat je even aan de andere kant van de zaal ging staan als je het even niet kon vinden met een cliënt, nu kan dat niet meer.’’

Maar zelf heeft ze er eigenlijk vrij weinig last van gehad: ,,Mensen zeiden ook altijd dat ik een engelengeduld heb en dat ik altijd met plezier op het werk stond. Dat geduld moet je ook hebben; je moet niet zo veel willen haasten met die ouderen. En je moet ze ook vooral niet jouw wil willen opleggen: als ze niet willen opstaan omdat ze daar geen zin in hebben, dan hoeft het niet. Dan zorg je er wel voor dat ze er verzorgd bij liggen, maar het is niet verplicht om op te staan. We kunnen als verzorgers meer vanuit de bewoners zelf kijken, nu veel meer dan vroeger. Ik probeerde zelf altijd de humor erin te houden, met een gebbetje kun je soms dingen voor elkaar krijgen.’’ Overigens ziet ze ook dat familieleden meer bij de zorg worden betrokken: ,,Het contact met familie wordt heel anders. Je doet het eigenlijk samen. Als een bewoner zich niet wil aankleden, kun je misschien aan zijn vrouw of dochter vragen of die ’m erbij kan helpen.’’

Ritme

Hoewel ze terloops zegt dat de Zeester nog heel wat vrijwilligers nodig heeft, neemt Plugge zelf even afstand van haar werk. ,,Ik ga even een half jaar op ritme proberen te komen.’’ Dat wil niet zeggen dat ze stil gaat zitten. ,,De kinderen vragen of ik meer kan oppassen, ik doe veel aan quilten en ik zit in het Grootkoor Noord-Holland. Misschien heb ik over een half jaar wel behoefte aan vrijwilligerswerk. Maar dat wordt dan wel zoiets als een maatjesproject, waarbij ik bijvoorbeeld af en toe eens koffie ga drinken met iemand. Ik ben bang dat als ik echt als vrijwilliger ga werken bij De Zeester, dat ik dan toch weer te snel dingen ga doen vanuit m’n oude werk.’’ Ze gaat haar werk ook wel missen: ,,Ook al ben ik nu met pensioen: het blijft een fijn beroep. Ik vind het heel leuk om mensen nu plezier te geven in het laatste stukje van hun leven, om het zo prettig mogelijk te maken. Soms krijg je dan die glimlach of die kus. Daar doe je het voor.’’

15 jan. 2018

Half huwelijk op zee

nieuwleestijd 1 min

Half huwelijk op zee

1 min leestijd

De marine bracht Jan en Nancy Eerland-Robbe bijna zestig jaar geleden naar Den Helder. Echte Nieuwediepers zijn ze nooit geworden, geven ze eerlijk toe. ,,Maar je gaat waar Hare Majesteit je brood geeft’’, zegt de geboren Rotterdamse (79)

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Het afgelopen weekend waren ze zestig jaar getrouwd. De 81-jarige bruidegom uit Gouda ontmoette zijn vrouw op de Kruiskade in de havenstad waar ze als jonge verkoopster werkte in een schoenenwinkel.

,,Op 14 januari zijn we getrouwd en op 30 januari vertrok mijn kersverse man naar Nieuw-Guinea. Na anderhalf jaar zag ik hem pas terug. Het enige dat direct na mijn huwelijk veranderde was het naambordje op de deur bij mijn ouders waar ik toen bleef wonen’’, herinnert mevrouw Eerland zich.

Onderzeeërs

Machinist Eerland heeft onder meer op de De Ruyter en de Zeven Provinciën gevaren. Een groot deel van zijn carrière zat hij echter letterlijk onder water. ,,Ik heb op verschillende onderzeeërs gezeten. Door mijn tijd bij de marine heb ik de hele wereld gezien, een prachtige tijd. Ik wist mijn tijd bij defensie nog een jaartje te rekken, maar vond het jammer toen ik op mijn 51e uit dienst moest.’’

Over de vraag wat het geheim van een goed huwelijk is moet mevrouw Eerland even lachen. ,,Mijn man zat de helft van mijn huwelijk op zee dus je had geen tijd om ruzie te maken. Toen hij aan de wal kwam was dat ook wel even wennen. Maar je moet elkaar vooral de ruimte gunnen.’’

Sinds een half jaar woont het echtpaar noodgedwongen gescheiden omdat de gezondheid van Jan te wensen over laat. Hij woont daarom nu alleen in de Lichtboei.

Het echtpaar kreeg twee kinderen, vier kleinkinderen en twee achterkleinkinderen. Zowel hun zoon als kleinzoon koos voor een baan bij de marine, al heeft hun zoon defensie inmiddels vaarwel gezegd. ,,Prachtig dat zij ook voor de marine hebben gekozen en zij mij dus hebben gevolgd’’, zegt de gepensioneerde machinist trots.

15 jan. 2018

Thuisteelt wiet geen speerpunt van PvdA Den Helder

nieuwleestijd 1 min

Thuisteelt wiet geen speerpunt van PvdA Den Helder

1 min leestijd

De beperkte thuisteelt van wiet heeft de definitieve versie van het Helderse PvdA-verkiezingsprogramma niet gehaald.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

De leden zijn in meerderheid niet akkoord gegaan met het voorstel om meerderjarige Nieuwediepers officieel toe te staan thuis vijf planten te hebben.

De wiet zou alleen voor eigen gebruik geteeld mogen worden in een brandveilig huis, zonder illegaal stroomgebruik. Het voorstel is niet verder gekomen dan het concept-verkiezingsprogramma.

Lijsttrekker Peter de Vrij: ,,De leden vonden het te ver gaan. We zijn voor het onder toezicht van de gemeente telen, maar thuisteelt toestaan is volgens onze leden niet te handhaven.’’

In het verkiezingsprogramma staat volgens De Vrij nog voldoende dat de PvdA onderscheidt van andere partijen. ,,Wij zijn nog steeds de meest sociale partij. Dat hebben wij de afgelopen raadsperiode ook laten zien. Met onder meer onderzoeken naar eenzaamheid.’’

De PvdA verwacht opnieuw twee zetels te halen. ,,Links heeft het erg moeilijk. Het is onrealistisch om te denken dat wij zes of zeven zetels zullen halen. Maar drie of vier gemeenteraadszetels zou heel mooi zijn.’’

15 jan. 2018

’We speelden er als kind’

nieuwleestijd 1 min

’We speelden er als kind’

1 min leestijd

,,We hebben nog gespeeld bij de bunker die onder het zand vandaan gekomen is”, melden diverse Nieuwediepers nadat ze het krantenbericht gelezen hebben.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Zaterdag meldde de Helderse Courant dat grondwerkers op een zes decennia geleden begraven bunker aan de Duinweg gestoten waren. Volgens directeur André Koning van de Stelling van Den Helder was de precieze plek van het bouwwerk niet bekend bij de bunkerkenners van zijn organisatie.

Gonnie Buurmeester las het stuk en was verbaasd dat Koning de plek niet wist: ,,Die bunker is rond 1952 afgedekt met zand toen de wijk Jeruzalem werd gebouwd. Mijn zussen en ik hebben er vaak gespeeld. Je kon er toen nog in ook. Dat was gevaarlijk en daarom is hij afgedekt.”

Ook Ger van Vliet heeft de bunker gekend voordat er zand over ging: ,,Het zand was afkomstig van een riool dat is aangelegd voor het snoepwinkeltje aan de Spoorgracht. Dat gat was zo diep, dat men op hele oude grondlagen stuitte. De geweldige hoeveelheid zand moest ergens heen. Door er een heuvel van te maken langs de Duinweg werden drie vliegen in een klap geslagen. De bunker en ’Jeruzalem’ verdwenen uit het zicht. Door de heuvel te beplanten werd het nog mooi ook.”

Het gaat om een bunker die in de jaren dertig gebouwd is voor luchtafweergeschut. Volgens Van Vliet stonden er twee bunkers bijna tegenover elkaar met de weg er tussen. Op de luchtfoto uit 1937 die hier boven is afgedrukt worden de bunkers van de Batterij Begraafplaats aangeduid als geschutbedding.

,,Als kind speelden we op het deel waar nu de gracht ligt om de begraafplaats”, vertelt Van Vliet. ,,Dat was angs het kerkhofslootje. We keken dan uit op die bunkers.” Batterij Begraafplaats is nu in beheer bij Stelling van Den Helder.

15 jan. 2018

In 60 seconden: Herkend!

nieuwleestijd 1 min

In 60 seconden: Herkend!

1 min leestijd

Als kind was ik erg verlegen. Op mijn verjaardag wilde ik uitsluitend naar school als nadrukkelijk was beloofd dat ik niét op een stoel hoefde te gaan staan om mij door de voltallige kleuterklas te laten toezingen.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Dat was dan al een hele vooruitgang vergeleken met mijn voorschoolse jaren, waarin ik mij bij de komst van visite verschanste achter de bank en volgens de overlevering zelfs bewapend was met een plastic sabeltje om eventuele gluurders af te straffen. Toen ik ontdekte dat de verlegenheid tegen mij werkte - want een kind dat je niet aankijkt, wordt als onbetrouwbaar beschouwd - deed ik mijzelf in therapie door bij het oversteken op het zebrapad zolang mogelijk tegenliggers aan te blijven kijken.

Het wierp z’n vruchten af, mijn sociale schuwheid verdween als sneeuw voor de zon. Handig als je journalist bent en je hoofd regelmatig in de krant staat. Dan loop je het risico op herkenning op momenten dat je daar niet op bent voorbereid. Als je bijvoorbeeld liever tobbend voor je uit wilt staren in een wachtkamer. Of... als je halfnaakt bij een röntgenapparaat staat voor het tweejaarlijkse onderzoek naar borstkanker. Ze herkende me meteen, jubelt de mevrouw die de foto’s maakt en daartoe mijn borsten plet tussen twee platen. ,,U gaat hier vast ook zo’n leuk stukje over schrijven!’’

Nee hoor.

13 jan. 2018

Frank geeft alles, behalve zijn huid

nieuwleestijd 1 min

Frank geeft alles, behalve zijn huid

1 min leestijd

Frank Does (34) werkt bij de vrijwillige brandweer in Den Helder en is freelance adviseur brandveiligheid.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Sinds een jaar of vijftien staat zijn naam in het Donorregister. ,,Als ik ooit een orgaan nodig heb, is het ook fijn als het er voor mij is. Wanneer ik kom te overlijden, en mijn organen zijn nog bruikbaar, mag alles gebruikt worden. Behalve mijn huid. Het is begonnen met een enkele tatoeage. Dat vond ik zo leuk dat ik ben doorgegaan met allemaal persoonlijke tatoeages. Bijvoorbeeld over mijn kinderen. Mijn huid gaat dus met mij mee de kist in.’’

Lees ook: Organen reizen dwars door Europa

Toen Frank zes was, kreeg een oom van hem een donorhart. ,,Maar hij heeft het niet gehaald. Zijn lichaam heeft het hart afgestoten en mijn oom is gestorven. Misschien heeft dat in mijn onderbewustzijn een rol gespeeld om zelf ook donor te worden.’’

Het is nog niet zo ver dat zijn hele lijf bedekt is met tatoeages. ,,Maar er komt een moment dat er geen plekje meer vrij is’’, weet hij.

13 jan. 2018

Organen reizen dwars door Europa

nieuwleestijd 1 min

Organen reizen dwars door Europa

1 min leestijd

In 2016 zijn 38 Nederlandse levers voor transplantatie naar het buitenland vervoerd. In datzelfde jaar hebben vier Nederlandse hartpatiënten een hart uit een ander Europees land ontvangen.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

Ook andere donororganen reizen tussen Nederland en andere Europese landen. De Nederlandse Transplantatie Stichting (NTS) heeft het beheer van de wachtlijst en het toewijzen van organen gemandateerd aan Eurotransplant. Die organisatie doet dat voor acht landen: Nederland, Oostenrijk, Slovenië, Luxemburg, Kroatië, Duitsland, Hongarije en België.

Lees ook: Negen wachtenden op orgaan

Eurotransplant bestrijkt een gebied met 135 miljoen inwoners waarmee het aanbod van donororganen wordt vergroot.

„Hierdoor stijgt de kans om een passend donororgaan te vinden voor iedere patiënt op de wachtlijst”, vertelt Saskia Portegies van NTS. „Hoe beter de ’match’, op basis van eigenschappen als bloedgroep, weefseltypering en de grootte van het orgaan, hoe beter het resultaat van een transplantatie. Vooral speciale groepen patiënten, zoals kinderen, hoog-urgente patiënten of patiënten die een grote kans hebben om het getransplanteerde orgaan af te stoten, hebben met de internationale samenwerking van deze acht landen een grotere kans op het op tijd verkrijgen van een passend orgaan.

Organen uit bijvoorbeeld Oostenrijk, waarvoor binnen dat land geen passende ontvanger is, komen via Eurotransplant beschikbaar aan patiënten in de andere Eurotransplantlanden.

Omgekeerd geldt hetzelfde: patiënten uit Oostenrijk kunnen profiteren van organen waarvoor in het land van de donor geen passende ontvanger is.”

13 jan. 2018

Elk jaar tientallen nieren getransplanteerd in AMC

nieuwleestijd 1 min

Elk jaar tientallen nieren getransplanteerd in AMC

1 min leestijd

Vaatchirurg Mirza Idu (53) is transplantatiechirurg in het AMC in Amsterdam. ,,Patiënten bij wie ik een nieuwe nier heb ingebracht zeggen altijd dat hun leven ontzettend veranderd is.’’

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?

,,Mensen met nierfalen moeten drie keer in de week vier uur dialyseren. Zij zijn hun vrijheid dus kwijt. Vooral na een levende transplantatie (als bijvoorbeeld familie een nier doneert), is er direct sprake van dialyse-onafhankelijkheid. Die verandering verwoorden mensen op verschillende manieren in brieven die zij mij na een transplantatie schrijven.’’

Lees ook: Frank geeft alles, behalve zijn huid

In het AMC werken vijf transplantatiechirurgen. Het AMC voert per jaar 150-160 niertransplantaties uit. Zeventig tot tachtig daarvan neemt chirurg Idu voor z’n rekening. Daarnaast doet hij vijftig tot zestig nieruitnames. Hij en een collega zijn gespecialiseerd in levende niertransplantaties. ,,De uitname bij een levende donor is totaal anders dan bij een patiënt die hersendood is. Bij levende donoren voeren we een kijkoperatie uit. Bij iemand die overleden is, gaat de buik helemaal open en gaan er ook andere organen uit.’’

Eigenlijk wilde hij gezagvoerder worden op een groot verkeersvliegtuig. ,,Maar ik kreeg op vrij jonge leeftijd een bril en toen kon het niet meer. Ik heb nog overwogen om een technische studie te doen, maar heb uiteindelijk gekozen voor de geneeskunde. Maar in feite kun je zeggen dat ik nu ook een technisch beroep heb, want als chirurg ben je vrij technisch bezig.’’

Zijn jongste patiënt was tweeënhalf jaar oud, de oudste in de tachtig. ,,Het meest bijzondere wat ik heb meegemaakt? Ik had een mevrouw geopereerd die aan een familiaire nierziekte leed. Vijftien jaar later opereerde ik haar dochter.’’

13 jan. 2018

’Ik denk aan hem’

nieuwleestijd 1 min

’Ik denk aan hem’

1 min leestijd

Weer een nieuw jaar en voor mij is dat niet zo vanzelfsprekend. Ik ben iemand die bij het slaan van twaalf uur denkt aan een onbekende.

Verder Lezen?


Registreer en krijg gratis toegang tot onze beste artikelen.

Al Abonnee?