Column Remco Veldhuis: Mooi

Column Remco Veldhuis: Mooi

Die twaalf jochies zijn vrij. En da’s mooi. Heel mooi. Nu die paar duizend in de VS nog. Zouden ze de beelden in hun kooitjes gezien hebben? Hopelijk was het Spaans ondertiteld. Konden ze lezen dat de mens zo slecht nog niet is als het om kinderen gaat.

Oh nee, ze kunnen niet lezen. Bovendien is hoe ze met je omgaan nogal afhankelijk van wat voor een probleem je hebt. Of bent.

Wat ze gemeen hebben? Dat ze, gedwongen door slechte omstandigheden (het weer/armoede) op zoek zijn gegaan naar een betere plek (een grot/de Verenigde Staten). Én dat dat in beide gevallen uitpakte tot een typisch gevalletje ’van de regen in de drup’.

Wat ze niet met elkaar gemeen hebben? Dat die twaalf uit de grot de rest van hun leven als keynote-speaker(tje) de wereld over kunnen, mee kunnen delen in filmrechten en een boek kunnen schrijven. Van die anderen horen we nooit meer wat. En dat is precies de bedoeling…

Net als van Maksim (14), Denis (10) en Arina (5). In Nederland geboren kinderen die van hun bed werden gelicht en naar het voor hen volstrekt vreemde ’thuisland’ Oekraïne zijn uitgezet. Weg hier. En een beetje snel graag, want er is BREAKING nieuws uit Thailand wat we graag door tranen in onze ogen heen willen bekijken...

De wereld wil het liefst kinderen helpen die door hun eigen stomme schuld in de shit zitten. De kinderen die er niks aan kunnen doen zoeken het maar uit. Jihaadkindjes? Je lost je trauma zelf maar op. Hoe minder ze er aan kunnen doen (lees: hoe stommer hun ouders zijn geweest) hoe minder graag we ze willen helpen. De logica daarachter? Wie het weet mag het zeggen.

Zoals bij de broertjes en de zusjes van de voetballertjes in die grot, die in Bangkok en Pattaya in de seksindustrie zich moeten laten aflebberen door dikke blanke mannen met een garnaal in hun kop… en hun broek. Dezelfde mannen die eerst aan de bar hebben zitten kijken naar de bevrijding van die jochies.

Die hebben geklapt en gejuicht bij de eerste maar na drie bevrijdde jochies het nachtleven weer in zijn gegaan. Hun ballen achterna, op zoek naar een eigen voetballertje. Daar geen duizend journalisten die hun microfoon in hun gezicht drukken. Wel duizend klanten die dat doen.

En ondertussen kijkt de rest van de wereld naar de laatste jochies die de grot uitkomen. Gelukt. Grote opluchting op social media en in de pers. Want zij zijn gered. En dat is mooi. Heel erg mooi.

Wil je niks missen van Noordhollands Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws