Column Irene de Bel: Welterusten

Column Irene de Bel: Welterusten

Met die warmte slaapt iedereen slecht. Nu de wallen van mijn gezicht afdruipen, besef ik dat het misschien toch tijd wordt om er wat aan te doen.

Want ik ben me zeer bewust van het belang van goede nachtrust. Je hersenen en lichaam gebruiken de nacht om te herstellen. Als ik niet genoeg slaap, is mijn lichaam nog niet klaar voor de nieuwe dag en wordt het een chaos in mijn hoofd.

Dan merk ik dat ik veel meer moeite heb om me te concentreren en vind ik het hele leven meer moeite kosten. Dus ga ik doorgaans op tijd naar bed, en als het een keer laat is geworden, dan ga ik de avond erna extra vroeg naar bed.

Alleen, ik mag dan voldoende uren in bed liggen, toch ontwikkel ik de laatste tijd een slaaptekort. Ik slaap moeilijker in, word vaak wakker en lig veel te woelen. Op mijn fitbit kan ik zien dat mijn slaaptekort steeds verder oploopt.

In een flashback denk ik terug aan twee zomers geleden. Mijn man sliep toen slecht. Hij schudde zijn kussen wel tien keer op gedurende de nacht. Gek werd ik van dat gedraai naast me. En hij voelde zich moeier en moeier worden, tot het mis ging. Met spoed werd hij opgenomen op de eerste harthulp.

Hij was nog geen veertig en in goede conditie, maar toch was zijn hart van slag. Hij kon helemaal niets meer. Na twee dagen rust en bloedverdunners was hij nog steeds asgrauw en niet in staat om zonder rustpauze van de bank naar de keuken te lopen.

We besloten naar een goede beddenwinkel te gaan voor een nieuw kussen. Het maakte niet uit wat het kostte, als hij maar weer goed kon slapen. Die avond ging hij om acht uur naar bed met zijn nieuwe kussen.

Voor het eerst sinds lange tijd sliep hij onafgebroken door. Ik weet nog hoe ongerust ik was en af en toe checkte of hij nog wel ademde. Ik vond het doodeng dat hij opeens zo lang stil lag.

De volgende ochtend zat ik gespannen te wachten tot hij wakker werd. Rond negen uur kwam hij eindelijk naar beneden. Zonder te hijgen of te pauzeren liep hij in een keer door naar de keuken. Even later in het ziekenhuis bevestigde de monitor dat hij weer een volledig gezond hartritme had.

De cardioloog wist niet wat hij meemaakte toen hij hem op de hometrainer zette. Hij had in jaren niet zo’n fitte patiënt gezien.

Sindsdien heeft hij elke nacht goed geslapen en nooit meer last van zijn hart gehad. Alleen lig ik daar al die tijd nog naast op dat afgeleefde kussen van vijfentwintig jaar oud. Het is tijd dat ik ook eens in mijn eigen nachtrust investeer.

Wil je niks missen van Noordhollands Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws