Enkhuizer noaberschap in hofjeswoningen

Enkhuizer noaberschap in hofjeswoningen
© Foto Theo Groot
Het complex woningen aan de Romeinstraat en de Davidstraat in Enkhuizen, klaar voor de sloop.
Buren die een oogje in het zeil houden als iemand ziek wordt. Een pannetje soep dat wordt gebracht, een arm om de schouder van de buurvrouw die net weduwe geworden is.

Veel steden hebben nog steeds hofjeswoningen: vaak een beetje verstopt, als een verborgen schat, maar tegelijkertijd gekoesterd. Enkhuizen heeft straks zijn eigen hofje. Een oud, maar vertrouwd systeem, vol positieve sociale controle en om eenzaamheid tegen te gaan, wordt in ere hersteld.

Asbest

De oude panden langs de Davidstraat en de Romeinstraat worden momenteel van asbest ontdaan. Over een paar weken valt de slopershamer en begint de wederopbouw. Vijftien woningen komen in een hoefijzervorm te staan. Allemaal met de voordeur naar elkaar toe, uitkijkend op de binnentuin, die straks gezamenlijk wordt onderhouden.

De nieuwe bewoners, die via een soort sollicitatieprocedure de gelukkigen zijn geworden, hebben er zin in. Er is al een eerste kennismakingsronde geweest. Wat straks volgt, is een nieuwe bijeenkomst, waarin gezamenlijk de spelregels worden vastgesteld. En zo moet het ook, stelt directeur Harry Draaisma van Welwonen tevreden vast. Want in deze participatiemaatschappij moet iedereen een beetje op elkaar letten. ,,En als je dat niet wilt, dan moet je hier niet willen wonen.’’

Doorsnee

De bewoners zijn niet geselecteerd op achtergrond of leeftijd. Juist niet. ,,Het is een doorsnee geworden van de bevolking van Enkhuizen, de jongste bijna 23, de oudste 77.’’ Het wordt zeker geen seniorencomplex. De nieuwe bewoners hebben uiteengezet wat voor idee zij van een hofje hebben, wat ze voor elkaar willen betekenen.

Draaisma: ,,We richten ons op saamhorigheid, gemeenschapszin. We stappen steeds meer van de individualisering af. Woningen op een rijtje dragen niet bij aan het gevoel bij elkaar te horen, in een hofje zie je elkaar, daarom zitten alleen deuren aan de tuinkant.’’

Sociale gezicht

Draaisma verloochent zijn achtergrond als opbouwwerker niet. Welwonen laat graag haar sociale gezicht zien. ,,Bij ons zitten wonen en welzijn al jaren onder één dak. Het een is nauw verbonden met het ander. Wij hebben hofjes in het land bezocht, ik heb boeken gelezen over hofjeswoningen, maar bij andere corporaties zie je deze ontwikkeling nog niet zo. Terwijl het wel heel erg nodig is.’’

Ook aan de Reigerweg wordt later dit jaar een hofje ontwikkeld. En het succesvolle concept van de sociale woongemeenschap Kwakerspad wordt wellicht herhaald in een boerderij aan het Westeinde. Welwonen praat volgende week met de SOE over de behoefte aan meer vormen van deze sociale woningbouw. ,,Bij Kwakershof zie je ook dat bijvoorbeeld mensen in rouw sneller door buren bijgestaan worden. Ouderen gaan vaak naar de dokter, zuiver voor een praatje. Eenzaamheid onder deze groep is groot, dat kunnen we zo bestrijden. Mensen hóeven niet alles samen te doen, maar kunnen er wel voor kiezen. Wij zouden graag meer hofjes willen maken in Enkhuizen. Ik snap ook niet dat niet meer projectontwikkelaars in deze ontwikkeling stappen. Ik ben ervan overtuigd dat het werkt.’’

Wil je niks missen van Noordhollands Dagblad? Like ons dan op Facebook!

Het laatste nieuws