Nog een niveautje hoger, memorabele momenten bij The CineMusic Experience in de Bullekerk

Concentratie bij dirigent Henk Ummels tijdens The CineMusic Experience.© Foto’s Cees Hartman

Johan Lok
Zaandam

Wie vorig jaar bij de start van The CineMusic Experience in de Bullekerk was, kon donderdag en vrijdag zien dat het evenement naar een volgend niveau is getild. Een groter orkest, een groter scherm, een presentator en een wereldpremière. En het einde is nog niet in zicht. „CineMusic zou mijn muzikale leven weleens kunnen gaan veranderen”, stelt dirigent Henk Ummels.

Assendelver John van der Sluijs bedacht het idee om filmmuziek door een orkest te laten spelen waarbij op een scherm bioscoopbeelden zijn te zien. Het evenement begint inmiddels steeds grootsere vormen aan te nemen. Vorig jaar begonnen met een orkest van 12 man, zaten er dit jaar liefst 32 muzikanten op het podium. Stuk voor stuk professionals die een uitverkochte Bullekerk op het puntje van de stoel wisten te houden.

Tranen

Vrolijke beelden van onder andere Monsters Inc. werden afgewisseld met actie uit films van James Bond. Maar er waren ook tranen. Zeker op het moment dat Hester van der Vlugt - dochter van de in 2020 overleden Bram van der Vlugt - op viool ontroerde met de muziek uit Schindler’s List. „Ik wist niet wat me overkwam”, vertelt bezoeker Anne-Marie na afloop. „Ineens voelde ik de tranen over m’n wangen stromen. De muziek was al heel gevoelig, maar werd nog eens versterkt door de aangrijpende beelden uit de film die je tegelijkertijd zag.”

Het scherm achter het orkest was groter dan vorig jaar en dat zorgde voor een bijzonder effect. „Vorig jaar keek ik naar het orkest en zag ik de beelden erachter’’, aldus Bullekerk-programmeur Ceciel Kockelmans. ,,Nu betrapte ik me er op dat ik naar de film zat te kijken en me ineens realiseerde dat de muziek daarbij niet bij de film hoorde, maar op hetzelfde moment live op het podium werd gespeeld.’’

Twintig locaties

Kockelmans heeft initiatiefnemer Van der Sluijs in contact gebracht met de juiste mensen, die ervoor kunnen zorgen dat het evenement volgend jaar nog groter wordt. Henk Ummels vraagt zich af waar het eindigt. Aanvankelijk dacht hij nooit meer iets te horen van de muzikanten John en Ruud Luttikhuizen, toen die hem vroegen als dirigent bij het evenement. ,,Nou, wel dus. Volgend jaar willen ze naar twintig locaties en dan twee voorstellingen per locatie. Veertig keer CineMusic dus. Dit project zou mijn muzikale leven weleens kunnen gaan veranderen.”

Van der Sluijs ziet het allemaal met genoegen aan. Zijn kindje is van een baby vorig jaar al flink gegroeid, maar dus nog lang niet volwassen. „Vorig jaar had ik gezegd dat ik strijkers wilde, meer slagwerk en een koor. Die eerste twee zijn er nu. Dat koor moet er volgend jaar bij.”

Wereldpremière

Dit jaar beleefde zijn idee een wereldpremière. CineMusic sloot af met muziek en beelden van ’Top Gun: Maverick’. „Daar was helemaal nog geen muziek van’’, vertelt dirigent Ummels. ,,Dus dat hebben we zelf gedaan. Steeds weer luisteren naar de muziek en die dan noot voor noot voor elk instrument op papier zetten. Met name Jos Pijnappel is daar uren mee bezig geweest.”

Presentator René Mioch kwam met interessante nieuwtjes over componisten. Over het algemeen wordt de muziek later gecomponeerd naar aanleiding van de filmbeelden. Ennio Morricone - van wie het orkest ’Once upon a Time in the West’ speelde - werkte precies andersom. „Die had de muziek al af, zodat regisseur Sergio Leone daar de beelden bij moest maken’’, vertelde de filmkenner. ,,Die muziek zorgde dus vaak voor extra emotie op de set.”

Game of thrones

Het werd in de Bullekerk een avond vol memorabele momenten. Zo nam Ruud Luttikhuizen achter het kerkorgel plaats voor de uitvoering van de muziek van ’Game of Thrones’. De enige televisieserie tussen de films. „Maar”, zo legde Mioch uit. „Die afleveringen kun je tegenwoordig ook bijna een speelfilm noemen.”

Mioch gaf ook een kijkje in de keuken. Zo vertelde hij over de koptelefoon van Ummels. ,,We werken met een kliksysteem’’, legde de dirigent uit. ,,Daarmee kan ik in de gaten houden of de muziek gelijk loopt met de beelden. Soms moet ik het orkest wat afremmen en soms juist wat extra tempo laten maken.’’

Olifanten

Hij noemde Jungle Book als voorbeeld. ,,Het getrompetter van de olifanten moet natuurlijk tegelijkertijd door het orkest worden gespeeld.’’ Grappend: „Als de olifantjes gelijk met ons gaan, hebben ze goed gekeken.” Het maakte het kijken naar de Disney-beelden extra leuk. En inderdaad, de olifantjes bleken goed te kijken naar de dirigent. Het was spatgelijk.

Meer nieuws uit Zaanstreek-Waterland

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.