Meezingen op een fietspad zonder raar aangekeken te worden, het kan! | column Anouk autoloos

Anouk Haakman

Anouk Haakman (39) woont met haar dochter Robje (8) in Hoorn en heeft een haak- en breiwinkel in Medemblik. Na twintig jaar autorijden onderzoekt ze nu een leven zonder eigen auto.

Het was een nat weekje. Zo fietsen als het pist van de lucht heeft eigenlijk wel wat. Vooral op de terugweg. Laat dat schip met zure appels dan maar volledig op mij neerstorten, thuis wacht een warme douche. En als je dan toch dat regenpak hebt aangetrokken, moet het gieten ook. Anders voel ik mij bekocht.

Geen weerapps

Van mijn middelbareschooltijd kan ik me herinneren dat ik regelmatig druipend de klas in holde. Het duurde minstens tot het vijfde uur voordat ik een beetje was opgedroogd. Er waren geen weerapps en mijn regenpak lag waarschijnlijk ergens bij de gymkleren, die vergat ik ook altijd.

Ik woonde een uur fietsen van school en in het begin reden we in colonne, later fietste ik vaak alleen omdat die zwerm allang vertrokken was zonder mij. Op tijd komen is nog steeds een aandachtspunt. In mijn hoofd heb ik zeeën van tijd, in de praktijk had ik dat bakkie koffie toch moeten laten staan. Doortrappen dus, elke dag weer.

Anwb-stelletjes

Als je het fietspad zo dagelijks meemaakt, gaan je dingen opvallen. Het is een bijzonder diverse habitat van doortrappers zoals ik, wandelaars, verdwaalde kippen, futuristische ligfietsen, anwb-stelletjes, dromers in lange jassen op rammelende omafietsen en slingerende scholieren. Die laatsten nemen gerust de hele breedte in beslag. Verbazingwekkend zijn die enorme boekenkisten voorop het stuur. Echt, ouders, laat uw kind toch niet gaan met zo’n topzwaar gevaarte voorop. Een snelbindertje doet het werk beter.

Nou goed, je bent dus zelden alleen op een fietspad. Dat is best jammer en wel hierom. Ik kon vreselijk genieten van een zorgeloos autoritje, met de radio onverantwoord hard en dan keihard vals meeblèren. Dat kun je proberen op het fietspad, maar voor je het weet sta je te boek als dorpsgek.

Geen pauze’s

Welnu: Er bestaan dus zangfietspaden. J.! Aangeduid met een bord dat zegt: ’geen vreemde pauzes meer in je liedje omdat er iemand langs fietst!’ Wie dit bedacht heeft verdient bloemen, ik wil die paden ook op mijn route.

Dan nog betwijfel ik of het in dank wordt afgenomen als ik daar Rage against the machine (’Uhg, killing in the name of!!’) of Lady Gaga (In the sha-ha sha-ha-loooww!) meekrijs. Maar een fijne meegalmer van Hazes moet toch kunnen? Of Boudewijn de Groot. ’Hoe sterk is de eenzame fietser die kromgebogen, over zijn stuur tegen de wind, zichzelf een weg baant?’

Heerlijk toch. Singing in the rain.

Reageren? Mail naar info@haakvrouw.nl

Lees ook: Anouk kan niet meer meepraten over auto’s, maar zag wel een vrouw in de trein haar haar kammen met een vork | column Anouk autoloos

Lees ook: Anouk Haakman doet vrijwillig haar Fiat 500 weg. Wat bezielt me, vraagt ze zich soms af | column Anouk autoloos

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.