Vloer dumpen in de houtkachel, overnachten in de Ikea of je kleren laten drogen in een openbare toilet. Columnist Joris probeert thuis energie te besparen

Je laten opsluiten in de Ikea, om energie thuis te besparen. Dat overweegt columnist Joris Brussel.© archieffoto United Photos/Toussaint Kluiters

Joris Brussel
IJmond

Afgelopen maart belde ik met Eneco omdat mijn energiecontract een dag later afliep. Ik had braaf gewacht met verlengen omdat de callcentermedewerker die ik maand daarvoor had gebeld me dat als advies had gegeven.

Ik kon beter tot het allerlaatste moment wachten, want dat zou een stuk gunstiger zijn. Ondanks mijn zorgen over de aanstaande oorlogsdreiging moest ik me vooral geen zorgen maken.

Toen ik braaf een maand later vroeg om verlenging, moest de persoon aan de andere kant van de lijn zijn lach inhouden. „U wilt nu gebruikmaken van de beloofde verlengkorting? Heeft u mee gekregen dat er een oorlog gaande is? Ik wens u nog een fijne dag.” Oftewel de groeten en bedankt.

Naïef

Dat is ruim zes maanden geleden. En natuurlijk was het naïef van mij dat ik me door een Klaas Vaak van Eneco slaapzand in de ogen liet strooien. Maar je zou denken dat we een halfjaar later toch wat positieve ontwikkelingen verder zouden zijn. Inmiddels heb ik nog steeds geen contract en ben ik overgeleverd aan de cowboys van de energiemaatschappijen.

Met een energiecontractfobie als gevolg. Ik durf niet meer te bellen met een energieaanbieder uit angst dat ik dan weer van een menselijke lachzak geschiedenisles over een oorlog in Oekraïne krijg. De mailtjes over mijn verbruik delete ik direct. En mijn slimme thermostaat die aan de muur hangt, heb ik stuk gegooid.

Het is duidelijk; ik heb thermostaatvrees. Ik probeer de nieuwsberichten over de gasprijzen te vermijden. Want het zand waar ik mijn kop in steek als het gaat om de hoge gas- en stroomtarieven, voelt voor nu lekker warm en knus.

Toch ontkom je niet makkelijk aan de werkelijkheid. De krant bericht dagelijks over stijgende energieprijzen. Het is nieuws en relevant om te delen, maar zeer doet het wel. Want mensen - met een tot voor kort dekkend pensioen of mooi modaal salaris - zitten straks letterlijk in de kou.

(Tekst gaat door onder de foto)

Columnist Joris Brussel.© archieffoto Ronald Goedheer

Het zorgt tenminste voor creativiteit. Zo zag ik de trend voorbij komen waarbij mensen besluiten in iemands huiskamer samen te komen, zodat er maar één huishouden hoeft te stoken. Superleuk, maar ik moet er niet aan denken om iedere dag van de week met een soort corveeschema te gaan huis-carpoolen. En zie maar eens een aantal mensen te vinden die op hun vrije avond bij mij op de bank willen gaan zitten.

Overnachten

Maar wat zijn de alternatieven? Mijn vloer in de houtkachel dumpen? Me laten opsluiten in de bibliotheek of Ikea en daar overnachten? Mijn kleren drogen op de handheaters die bij openbare toiletten hangen?

Als de gasprijzen ons land straks niet opbreken, dan de gezondheidszorgkosten wel. Want ik beland dankzij al die gekkigheid straks nog in een inrichting.

Daarom denk ik dat ik toch voor de huis-carpooling-optie ga. Ik stel voor om met vrienden en iedereen die het leuk vindt uit protest tegen de hoge gasprijzen bij elkaar te kruipen bij iemand thuis. Tijdens het WK voetbal. In ieder geval op de dagen dat het Nederlands elftal speelt. En dan per wedstrijd bij iemand anders samenkomen. Om stookkosten te besparen. Dan kunnen we ook de kosten van het duurder wordende bier samen delen. Wellicht lost het de energiecrisis niet op, maar in ieder geval leidt het af van thermostaatvrees.

Paspoort

Joris Brussel (1987) is columnist, schrijver, (stads)dichter en communicatiestrateeg. Hij komt uit Velsen-Noord en woont in Beverwijk. Wekelijks geeft hij op deze plek zijn mening.

Meer nieuws uit IJmond

Meest gelezen