Geen eenden op het parcours gezien? Kermiswielerkoers Oostzaan met nog een echte rondemiss

In de bochten wordt het even dringen.© foto cees hartman

De bochten zijn de beste plekken voor het publiek.© foto cees hartman

1 / 2
Frans van den Berg
Oostzaan

De straten zijn afgezet met dranghekken en een motor rijdt voorop om overstekers weg te jagen. ,,Nog eenden gezien op het parcours?’’, vraagt organisator Peter Visser aan de motorrijder. Gelukkig niet. De vele eenden in Oostzaan blijven bij het water en in de zijstraten.

Een paar slechte stukken wegdek waren vooraf aan de race nog gerepareerd, paaltjes werden weggehaald en bij andere paaltjes stootkussens geplaatst. Het parcours door de doktersbuurt in Oostzaan is precies een kilometer lang, zodat de dames vijftig rondjes moeten rijden en de heren daarna tachtig. Relatief snel komt de groep weer voorbij.

Voorop steeds een motorrijder. ,,Het parcours is dan wel afgezet, maar je mag niet zomaar rondjes gaan rijden. De motorrijder is er voor de veiligheid want er zijn altijd mensen die oversteken’’, is de ervaring van Leo Loth. Hij is een van de drie motorrijders. ,,We wisselen elkaar af, want anders is het te zwaar. En wanneer er een kopgroep ontstaat op afstand van de rest, moet er een tweede gaan rijden.’’

De mannen zijn van het BMW-motorbegeleidingsteam en lid van de BMW-club Nederland. Ze zijn ingehuurd voor deze klus, al weegt de vergoeding van dertig euro niet eens op tegen de benzinekosten. ,,Ik moest eerst 140 kilometer rijden om in Oostzaan te komen. Maar we doen dit voor ons plezier. We begeleiden ook andere evenementen, ook over de openbare weg. Hier in Oostzaan is het niet zo moeilijk. De bochten zitten vlak na elkaar en dan weer rechtdoor. Alleen gaat de snelheid dan ook flink omhoog. We doen ook de wedstrijd in Assendelft, maar die is lastiger met een knik in het parcours.’’

Bochten

Die bochten zijn ook de plekken waar veel publiek staat en de EHBO-posten staan. Daar zie je de renners aankomen, afremmen en de bocht in duiken. ,,Oehh’’, klinkt het wanneer de vrouw op kop met de trapper de stoeprand raakt. ,,Dan hou je wel even je adem in. Het kan zo misgaan en dan gaat er meteen een hele groep onderuit’’, ziet een buurtbewoonster het al voor zich. Ze staat geanimeerd te praten met andere buurtbewoners die ook een kijkje komen nemen. Ze krijgen wel een programmaboekje uitgereikt, maar volgen de wedstrijd maar half. Ze komen voor de gezelligheid.

Dat geldt voor meer kijkers. In menige voortuin zijn de klapstoelen en tafels neergezet, staan hapjes en drankjes en zijn vrienden aangeschoven. Het weer zit dan ook mee: een strakblauwe lucht en een lekkere temperatuur. Gezelligheid kent geen tijd. Af en toe kijken ze even op als de renners voorbij komen. Langs de hekken staat het niet bepaald vol met toeschouwers en dat merkt ook Jay, die nog wel een hele kraam heeft ingericht met flesjes water en snoep. Een groepje nieuwe bezoekers trekt wel voorbij, maar die hebben hun eigen flessen witte wijn al meegenomen. ,,Het is balen. Ik had het drukker ingeschat. Maar ja, we wonen hier nog niet zo lang’’, constateert hij. Maar zijn oma kent de wedstrijden nog van de periode van voor corona. ,,Vroeger was het echt drukker. Het is erg rustig. Misschien komt het door het fraaie weer. Niet door de vakantie, want de kermis en de wielerronde zijn altijd in deze tijd.’’ Ook op de kermis was het zondagmiddag uitzonderlijk rustig.

Kleinzoon

Een feestsfeertje ontstaat wel nabij de finish, waar ook een groot terras is ingericht. Oog voor de wedstrijd hebben de drinkers nauwelijks. Serieuzer is het echtpaar Rasch. Zij zijn met de e-bike helemaal vanuit Uitgeest naast Oostzaan gekomen. Hij heeft een klapstoel van de mensen van het Rode Kruis mogen lenen. Het duurt nog wel even voor hun race begint. Na de dames zijn de heren aan de beurt en daar verschijnt hun kleinzoon Jesper Rasch aan de start. ,,Hij heeft bij de junioren wel eens een wedstrijd gewonnen. Onlangs nam hij deel aan een wedstrijd in Polen. En aan wedstrijden in Nederland, al zijn dat er na corona wel een stuk minder. Het wordt steeds moeilijker om wedstrijden te organiseren’’, weet ze te vertellen. ,,De ronde van Noord-Holland ging ook al niet door.’’

Lastiger heeft ook organisator Peter Visser het. ,,We hebben de medewerking van de gemeente en de wielerbond. Verder huur je als organisatie gewoon bij een bedrijf alles: van dranghekken tot het podium en van de finishboog tot de jurywagen. Het meeste werk zit in het vinden van sponsoren. Die heb je nodig om alle onkosten te dekken en het prijzengeld bij elkaar te krijgen. Dat was een hele klus, maar het is weer gelukt, voor alweer de 48ste keer’’, stelt hij trots vast.

Sascha Kooij reikt als ronde miss de bloemen uit.© foto mediahuis

En het is hem ook gelukt om weer een rondemiss te strikken. Sascha Kooij staat in een gouden galajurk al te wachten tot de prijsuitreiking gaat beginnen. ,,Nee, Peter is geen klant van me, maar de buurman’’, licht de 24-jarige kapster toe. ,,Al vanaf mijn zeventiende heeft hij gevraagd om rondemiss te worden, maar ik was steeds met vakantie en de laatste twee jaar ging de race vanwege corona niet door. Dit jaar vroeg Peter of ik met vakantie was. ’Niet, dan is dat nu geregeld’ vertelde hij me. Ze hebben nog een mooie sjerp laten maken en verder mag ik alle winnaars bloemen geven en feliciteren.’’ Na het fotomoment met de dames, gaan meteen de hoge hakken uit. De show is weer even over.

De winnende dames, een van de sponsoren en ronde miss Sascha.© foto mediahuis

Meer nieuws uit Sport Zaanstreek-Waterland

Meest gelezen