Haarlemmers helpen Haarlemmers: Hennie werd ziek en belandde in de bijstand. Hij wil graag een driezitsbank, zijn oude is compleet versleten

Hennie van de Molen (61).

Hennie van de Molen (61).© Foto United Photos/Paul Vreeker

Frenk Klein Arfman
Haarlem

Hennie van de Molen (61) kwakkelt sinds een jaar of zeven serieus met zijn gezondheid. „Kanker, enzovoort…”, omschrijft hij het zelf droogjes. „Maar momenteel is de PSA-waarde laag, dat is een goed teken.” Hij zou graag een nieuwe bank willen hebben. Kosten: 450 euro.

Op een terras op de Grote Markt in Haarlem neemt hij een slok van zijn cappuccino en oppert: „We kunnen ook het hele interview in dichtvorm doen? Lijkt me wel leuk.” Hennie dicht namelijk graag en veel. Hij heeft al enkele keren zijn gedichten voorgedragen op een podium. Onlangs nog, bij het Patronaat. „Er stonden lange rijen voor de deur. En even dacht ik… Dat zal toch niet voor mij zijn? Maar nee, die kwamen natuurlijk voor Gruppo Sportivo, die diezelfde avond in een andere zaal optraden, haha.”

Leidsebuurt

Hij is geboren en getogen Haarlemmer. „In de Leidsebuurt ben ik opgegroeid. Dankzij mijn moeder heb ik de mavo afgerond. In plaats van de LTS. Alle kinderen in de straat deden de havo en zij vond dat ik niet achter kon blijven.” Daarna ging hij aan de slag bij de Amsterdamsche Droogdok Maatschappij. „Ik heb altijd erge last gehad van verlegenheid. Op school werd ik daar ook mee gepest. Later, op mijn werk, viel dat wel mee. Want dan was ik bezig met mijn werk. Maar ook omdat ik therapie tegen verlegenheid gevolgd heb bij Vereniging van Verlegen Mensen.”

Rugproblemen

Toen de ADM failliet ging, ging hij aan de slag hij bij de Bloemenveiling in Aalsmeer. Uiteindelijk hield hij zich zeventien jaar bezig met het produceren van bloemendozen en vier jaar met het inpakken van bloemendozen. Maar toen kreeg hij rugproblemen en belandde in de bijstand. „En uiteindelijk werd dus zeven jaar geleden ook prostaatkanker bij me vastgesteld. Ik ben geopereerd, heb bestralingen gehad en doe nu hormoontherapie. Best pittig, maar de PSA-waarde is op dit moment laag en dat is een goed teken. Ja, al die hormonen zorgen wel voor bijwerkingen. Mijn spieren en zelfs mijn botten doen soms behoorlijk pijn. Pijn in je botten, dat is een heel vreemd en pijnlijk gevoel tegelijk.”

Toch oogt hij optimistisch. „Ja, ik ben er nog. Toch? Het heeft wel wat dingen veranderd in mijn leven. Ik leef nu toch een beetje alsof er een guillotine boven mijn hoofd hangt. Ik heb wat meer haast, zeg maar.”

Mooizooi

En dus doet hij van alles. Hij helpt als vrijwilliger bij Mooizooi. „Ik zag ze bezig voor de Oekraïners. Ze waren spullen aan het inpakken in dozen. Dus ik dacht: ik heb wel ervaring met dozen en dus ben ik ze gaan helpen.”

Ook gaat hij regelmatig langs Stem in de Stad. „Voor een praatje.” Daarnaast maakt hij gedichten (’Dat doe ik al vanaf mijn twintigste’) en volgt hij een cursus om het werken met de naaimachine onder de knie te krijgen. „En ik lees een boek ’Zingen voor dummy’s’. Beter laat dan nooit, toch? En je weet nooit, misschien breek ik nog eens door als zanger.”

Verlegen

Maar bovenal wil hij genieten. „Ik heb dertig jaar voor bazen gewerkt, nu wil ik graag dingen doen die ik zelf leuk vind om te doen.” Een relatie heeft hij niet. „Nooit gehad ook. Ik was te verlegen. Maar ik sta er wel voor open, want ik zie het toch wel als een gemis.” Maar hij heeft ook enige twijfel, lacht hij een beetje verlegen. „Een vriend van me zei dat vrouwen van mijn leeftijd die nog single zijn… Tja… Dat dat vaak vrouwen zijn die niemand wil hebben.”

Hij woont zelfstandig, met wat hulp van een coach. In zijn huisje staat een bank met een groot gat erin. „Daar heb ik nu, zo goed en kwaad als het gaat, wat overheen gelegd. Maar ideaal is het niet. Ik zou dus heel graag een nieuwe driezitsbank willen hebben.” Hele bijzondere wensen heeft hij niet wat het uiterlijk van die bank betreft. „Misschien is grijs het mooist, dat is neutraal. Als het maar geen bloemetjes zijn. Ik heb namelijk wel genoeg bloemen gezien in mijn leven, haha.”

Wilt u deze Haarlemmer helpen? Stuur dan een mail naar haarlemmershelpen@haarlemsdagblad.nl met korte motivatie (drie regels) waarom u de persoon wilt helpen. Vermeld ook uw telefoonnummer.

(Tekst gaat door onder de foto)

Mike Koot: ,,Ik heb van huis uit meegekregen dat je altijd moet helpen als iemand hulp nodig heeft.’’

Mike Koot: ,,Ik heb van huis uit meegekregen dat je altijd moet helpen als iemand hulp nodig heeft.’’© Foto United Photos/Rob van Wieringen

’Ik heb het geluk dat ik Peter kan helpen’

Twee weken geleden vroeg Peter Kuipers om een jas. „Liefst een jas met veel zakken.” Haarlemmer Mike Koot (29) las het verhaal en wil graag helpen.

„Tijdens het lezen besefte ik dat ik Peter kende! Ik herkende hem niet van de foto, maar zijn naam herkende ik wel meteen. Peter en mijn vader speelden vroeger in dezelfde band. Hij speelde trombone en droeg altijd een hoed. Dat maakte toen best indruk op me. Ook heeft hij bij ons thuis nog alle elektriciteit aangelegd.” Mike maakt inmiddels zelf ook muziek, als dj Kleine Mike. Het verhaal raakte hem. „Als je iemand kent, al is het van lang geleden, dan komt zoiets toch meer binnen. Ik heb van huis uit meegekregen dat je altijd moet helpen als iemand hulp nodig heeft. En Peter kan nu wat hulp gebruiken. Bovendien heb ik het geluk dat ik in een positie zit om te kunnen helpen.”

Lees ook: Haarlemmers helpen Haarlemmers: Peter wil graag een nieuwe jas, met veel zakken

Peter Kuipers krijgt een nieuwe jas.

Peter Kuipers krijgt een nieuwe jas.© Foto United Photos/Toussaint Kluiters

Over Haarlemmers helpen Haarlemmers

Haarlemmers helpen Haarlemmers is een samenwerking van Haarlems Dagblad en Stichting Stem in de Stad. In deze rubriek roepen wij onze lezers op om in de regio Haarlem mensen te helpen die een steuntje in de rug verdienen. Het gaat nooit om grote bedragen, maar om praktische hulp zoals de aanschaf van noodzakelijke spullen of diensten. Uw eventuele donatie lichten wij met uw motivatie graag toe in de volgende editie van deze rubriek.

Meer nieuws uit Haarlem