Op deze dag in 1978 heeft de Kannibaal genoeg gegeten. Als werknemer van de C&A knijpt Eddy Merckx definitief in de remmen

Kees van Dalsem

In deze rubriek blikken we terug op een historische sportgebeurtenis die deze week haar ’verjaardag’ viert. Vandaag het afscheid van Eddy Merckx op 18 mei 1978.

Er viel een stilte na de woorden van Eddy Merckx. „Ik ben niet meer geschikt voor sport op topniveau”, zei de 32-jarige coureur op een persconferentie. De Kannibaal had genoeg gegeten. Na maar liefst 525 overwinningen kneep de Belg definitief in de remmen.

Twee maanden eerder had Merckx zijn laatste koers gereden. Op 19 maart 1978 eindigde hij in Kemzeke als twaalfde in de Omloop van het Waasland. Maar het verval was al eerder ingetreden. De Belg won in september 1977 zijn laatste koers, een criterium in Kluisbergen.

Verguisd

In de Tour lukte het dat jaar ook al niet meer. Eddy de onoverwinnelijke eindigde in Parijs als zesde. Het lichaam begon langzaam maar zeker op te geraken. De Belg werd in de zestien jaar dat hij koerste, zowel geliefd als verguisd.

Geliefd omdat hij zijn wielergekke land vijf eindzeges van de Tour de France schonk, verguisd omdat hij elke kruimel die er op de grond viel gulzig naar binnen slokte. De Kannibaal was daarom niet altijd vriendelijk bedoeld.

Mamils

Iedereen kent Merckx in de bruine kleuren van de legendarische Molteni-ploeg. Nog steeds zie je ’mamils’ (middle-aged man in lycra) rondrijden in het shirt van het Italiaanse team, dat gefinancierd werd door een fabrikant van salami.

Maar ook toen het wat minder ging - in 1974 won hij zijn laatste Tour - was Merckx nog steeds commercieel aantrekkelijk om een ploeg om hem heen te bouwen. In 1977 reed hij in het blauw van Fiat, in zijn laatste seizoen verdedigde hij de kleuren van C&A, de Nederlandse kledingwinkel van Clemens en August Brenninkmeijer.

Garant

Al kwam die sponsordeal pas laat rond. Nadat Fiat stopte, moest Merckx het tot eind januari doen zonder geldschieter, maar de coureur stond tot die tijd garant voor de salarissen. Behalve Merckx tekende ook een aantal andere klinkende namen voor het team, zoals Lucien Van Impe, Joseph Bruyère en Walter Planckaert.

Ploegleiderswagen

C&A moest het echter al snel doen zonder de kopman, die moegestreden definitief opgaf. Omdat hij het contract met de sponsor respecteerde, kroop Merckx wel nog achter het stuur van de ploegleiderswagen, maar aan het eind van het seizoen hield het team na een jaar op met bestaan.

Op het afscheidsfeest dat Merckx met de ploeg organiseerde toonde hij zich een gentlemen en kreeg elke C&A-renner een leren portemonnee. „Eerst dacht ik: wat moeten we daar nu mee?” zei Walter Planckaert. ,,Tot ik ze opende. Er zat 20.000 frank in.”

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen