Abbekerkse songfestivalfan Emma (21) kent S10 van de BSO: ’Vroeger is ze best heftig gepest. Dat ze nu beroemd is geworden, daar is ze best trots op’

Kees Schilling (l) tijdens het optreden van S10.

Kees Schilling (l) tijdens het optreden van S10.© Marcel Rob

Eric Molenaar
Abbekerk

Applaus klinkt in dorpshuis De Nieuwe Haven als S10 haar finaleversie van De Diepte heeft vertolkt. Gelukkig ging het goed, tot en met de inmiddels beroemde laatste snik. Onze verslaggever is in het dorpshuis voor een liveverslag.

Lees ook: Zodra ’onze Stien’ het podium betreedt is het muisstil in een kroeg in Hoorn: ’Tijdens de halve finale heb ik gehuild, nu was ik overmand door trots’

’Wat een pokke-avond’

0.50 uur

„Allemachtig. Wat duurt dat lang! Daar kan mijn hart toch helemaal niet tegen?”, verzucht Kees Schilling als de publiekspunten de hele rangschikking in de war schoppen. Als tegen een uur al duidelijk is dat S10 op de elfde plek eindigt is de sfeer in het Abbekerker dorpshuis, waar twaalf toeschouwers nog zitten, toch wat gelaten. „Wat een pokke-avond”, zegt Schilling, maar het is waarschijnlijk dat hij dat niet echt letterlijk meent. „Geef mij nog maar een biertje, om het goed te maken.”

’Moeilijke jurken’

0.30 uur

Terwijl de puntentelling van de jury S10 steeds een stukje hoger stuwt, ontlokken de bijzondere avondjurken van de juryvertegenwoordigers Nel de Geus de verzuchting dat ze dit soort ’moeilijke jurken’ nou nóóit bij C&A ziet hangen. Ze is samen met dorpsgenote Joke Schoenmaker, met wie ze samen op koor Allerhande zit, naar het dorpshuis gekomen. „Eigenlijk ben ik niet zo’n festivalfan hoor, maar dit vond ik wel leuk.”

Haar vriendin knikt: „Thuis had ik dit niet gekeken.”

Of ze De Diepte op het repertoire krijgen, Nel betwijfelt het. „We zijn een ouderenkoor, we zingen in verzorgingshuizen.”

’Prestatie van formaat!’

23.55 uur

„We zijn al helemaal trots dat ze er stáát. Dat is een prestatie van formaat!”, zegt Abbekerker Kees Schilling tegen middernacht, terwijl zijn buurman een nieuw rondje met bier en wijn haalt bij de bar. In de verte is hij verwant aan Stien: „De zus van mijn vrouw is met de opa van Stien getrouwd.”

De vertoning van het songfestival vindt Kees net zo’n feest als pak hem beet Koningsdag dus natúúrlijk zijn ze hiervoor naar het dorpshuis gegaan. En leuk is het. Tijdens het nummer van Stien en ook tussendoor, als het weer kort klinkt om het publiek op te roepen om te stemmen, zingt hij het ’oehoe’ en ’dadadada’ mee. „Ik loop al de hele week met dat lied in gedachten, ken het bijna woordelijk.”

Eerder hadden ze een ’pouletje’ gedaan en S10 op 2 gezet. „Maar we moeten wel zo realistisch zijn, het is een heel sterk geheel als je iedereen beluistert. Maar ze eindigt hartstikke hoog, dat zal je zien. Laten we zo zeggen: minstens nummer 10. In de halve finale werd ze als tiende genoemd, het was op 10 mei, op haar microfoon stond 10 en ze heet S10.”

Geen reünie

22.45 uur

Marcel Verwijs uit Abbekerk was 32 jaar weg uit het dorp en sinds kort weer terug. Omdat vrouw en dochter samen op vakantie zijn was hij naar het songfestival in het dorpshuis gekomen omdat hij hoopte daar veel oude bekenden te zien. Dat viel dus een beetje tegen. Na het optreden van S10 gaat hij naar huis, want hij moet morgen weer vroeg werken. Met S10 heeft heeft hij wel iets, want hij heeft nog met haar moeder in de klas gezeten. „een hele lieve vrouw, ik had er een goede band mee.”

Stien kent hij als kind van 6 ’met snottebel aan haar neus’. Maar S10 zingt ’schitterend’ zegt hij. „Iedere keer kippenvel.”

(Tekst gaat door onder de foto)

© Marcel Rob

’Juf zei dat Stien wel goed is’

22.25 uur

Een van de jongste toeschouwers bij de songfestivalvertoning in het dorpshuis is Jannika van Groningen (8). Haar juf Erna op basisschool De Plaats had verteld dat Stien nog bij haar in de klas had gezeten, dus dat schept een band. „De juf had verteld dat Stien wel goed was.”

(Tekst gaat door onder de foto)

Jannika en Marisa met hun moeder.

Jannika en Marisa met hun moeder.© Marcel Rob

Jannika kan De Diepte al half meezingen. Ze vindt de liedjes van S10 heel erg leuk, vertelt ze. „De meeste liedjes zijn verdrietig, maar ik vind verdrietige liedjes ook wel mooi.”

Zelf zingen, nee, dat doet ze niet zo vaak. Haar zesjarige zusje Marisa wel. Die wil wel op zangles, vertelt haar moeder.

Rond half elf gaat het gezinnetje Van Groningen naar huis. Een ’beetje moe’ is ze wel, geeft Jannika toe. „Meestal ga ik rond half negen naar bed.”

Hoe het afloopt hoort ze morgen wel, maar ze hoopt dat S10 hoog eindigt, das logisch.

’Vroeger is ze best heftig gepest’

22.15 uur

Emma Carger (21) is samen met een vriend naar het dorpshuis gegaan om wat te drinken en het eerste deel van het songfestival te kijken. Emma is vanaf vier jaar in Abbekerk opgegroeid. Ze noemt zich ’groot songfestivalfan’ - heeft beide halve finales gezien - en kent S10 ook persoonlijk. Toen S10 nog Stien en klein was, zaten ze samen op de BSO in het dorpshuis. Maar Stien verhuisde al vrij snel naar Hoorn, vertelt ze. In Amsterdam, waar Emma rechten studeert, kwam ze Stien kort geleden toevallig nog tegen. „We hadden een goed gesprek.”

Voor S10 schat zij ’toch wel een top-5 plaats in’. „Ik denk dat ze het heel goed gaat doen, al is het met Oekraïne wel lastig natuurlijk. De stem van Stien is heel mooi. Al haar liedjes zijn heel erg uit emotie, wat ze schrijft meent ze ook echt.”

Van vroeger weet Emma nog wel dat met Stien ’altijd wel wat aan de hand was’. „Ze paste niet goed binnen de groep, maar dat had ik zelf ook wel. Als je in een dorp iets anders bent dan de rest val je er gelijk uit. Ik was best wel vaak alleen, vond Abbekerk niet altijd leuk om te zijn, dat had zij ook, vertelde ze in het gesprek wat we hadden. Vroeger is ze best heftig gepest, was ze verlegen en bang voor de wereld en dat ze nu beroemd is geworden, daar is ze best trots op.”

Minder mensen dan gehoopt

21.30 uur

Het dorpshuis had vrijdag bekendgemaakt dat het songfestival op een groot scherm zou worden vertoond in de foyer. Er kwamen achttien mensen op af. Iets minder dan voorzitter René Veerman van de stichting die het dorpshuis beheert had gehoopt. „Ik dacht, er woont hier nog familie en mensen die met haar op school hebben gezeten, maar ik snap het ook wel. Het is op korte termijn georganiseerd, natuurlijk. Wij wilden dit gewoon uitproberen. Met uitvoeringen zit het hier bokkie-vol. Het scherm hing er toch al voor vergaderingen en presentaties. Ik wil dit zeker herhalen als zich weer zo’n gelegenheid voordoet.”

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen