Onfatsoenlijk, voor veel geld spuuglelijke schoenen verkopen die uit de vuilniszak lijken te komen | column

Janice Deul

Eerder deze maand opende in Design Museum Den Bosch een tentoonstelling die ik zeker wil zien: ’Sneakers Unboxed’.

Een expo die het verhaal vertelt van de iconische schoen, die al decennialang niet meer weg is te denken uit het mode- en straatbeeld. Zelf ben ik eveneens fan.

Ook al is mijn sneakerliefde uit nood geboren. Een jaar of tien geleden vertelde mijn voettherapeut me dat ik nooit meer de hoogte in mocht. De tol die ik betaalde voor het dag in-dag uit dragen van hakken.

De platformsneaker, met centimetersdikke zool, bleek mijn redding te zijn. Een vondst die ik nog altijd beschouw als de ontdekking van mijn modeleven. Inmiddels staan er flink wat gympen in mijn gang en schoenenkast.

Niet alleen in archetypisch wit, maar ook in goudglitter, kanariegeel, luipaardlook, glanzend zilver en een hoogbejaard paar in een verrukkelijke turkooistint. Stuk voor stuk schoenen waar ik gelukkig van word. Iets wat helaas niet geldt voor de nieuwe collectie van luxelabel Balenciaga.

Je hebt ’m wellicht al voorbij zien komen: de peperdure Paris-sneaker van het internationale designmerk, onder meer bekend vanwege zijn uitgesproken schoenontwerpen. Limited edition, zoals dat heet (want slechts in een zeer beperkte oplage gemaakt), verkrijgbaar in twee modellen en uitgevoerd in ’fully destroyed’ katoen en rubber. (Modetaal voor: gaten en scheuren.)

De sneakers zien er dus uit alsof ze op z’n minst tien jaar op een trapveldje zijn gedragen. En laat dat nu precies de bedoeling zijn. Hoe decadent wil je het hebben?!

De gedachte aan al die mensen wereldwijd die niet anders hebben dan oude, afgeragde schoenen en hierop worden aangekeken en afgerekend, brengt elk weldenkend mens subiet het schaamrood op de kaken. Ik vind het dan ook uitermate verheugend dat velen via de socials uiting gaven aan hun ongeloof, ongemak en/of boosheid.

Gevoelens die ik deel. Niet uit esthetische of sec prijstechnische overwegingen, want smaken verschillen en voor exclusiviteit moet je betalen. Het gaat mij om de ongevoeligheid die hieruit spreekt. Het dedain voor degenen die minder fortuinlijk zijn dan de meesten van ons.

Om de dubbelhartigheid die je vaker ziet in de mode en waar dit wederom een voorbeeld van is. Fatsoen, een ouderwets woord misschien, is wat men bij schoenenreus Balenciaga duidelijk mist. Weg dus met deze gympen. Hup de prullenbak in. Ze zien er sowieso uit alsof ze linearecta uit de vuilnis zijn gevist.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.