’We konden met 48 man tegelijk spelen, en toch moesten mensen nog wel eens wachten’, ereleden De Flinters kijken met plezier terug op halve eeuw badminton

De samenwerking bij De Flinters leverde Harry Kusters en Piet van Hees een levenslange vriendschap op.

De samenwerking bij De Flinters leverde Harry Kusters en Piet van Hees een levenslange vriendschap op.© Foto Marcel Rob

Rob Hirschmann
Grootebroek

De oprichting van De Flinters maakten ze niet mee, maar verder waren Piet van Hees (80) en Harrie Kusters (81) er als kartrekkers van de club altijd bij. Met als resultaat een levenslange vriendschap.

De penningmeester anno nu doet al jaren alles digitaal, maar in de tijd waarin Harrie Kusters die functie vervulde bij De Flinters was dat wel anders. Alles moest nog worden gedaan met insteekkaarten, die je zelf moest invullen en door de juiste gleuf schuiven. Waarna er natuurlijk ook nog moest worden geteld. „Aan het einde had je dan een heel boekwerk. En als het op tien cent na niet klopte, moest je weer opnieuw tellen. Mijn opvolger schafte meteen een computer met software aan.”

Stamgasten

Kusters vertelt het terwijl hij aan tafel zit in het huis van zijn goede vriend Piet van Hees, die hij inmiddels al ruim een halve eeuw kent. Ze zien elkaar nog minimaal twee keer in de week, als ze samen hun eigen West-Friese rondje van 65 kilometer fietsen. „Altijd hetzelfde rondje”, zegt Van Hees. „En we stoppen altijd voor een kopje koffie bij café Stam in Wognum. We zijn dus eigenlijk stamgasten.”

De vrienden wonen al tientallen jaren in de streek, maar hun roots ligt in het zuiden van het land. Kusters is van origine een Zuid-Limburger, Van Hees een West-Brabander. Vanwege hun werk - ze werkten beiden in het onderwijs - streken ze eind jaren ’60 neer in West-Friesland. Daar zocht en vond Kusters een badmintonclub. „Ik had al gebadmintond in Heerlen. Ik schreef de bond aan met de vraag of er hier een club in de buurt was. Toen bleek er in Enkhuizen een vereniging te zijn. Later hoorde ik dat er ook in Grootebroek een vereniging was, toen ben ik daar lid geworden.” Een aantal jaren later meldde ook Van Hees zich bij De Flinters.

Al snel werd Kusters meer dan slechts lid: hij kwam in het bestuur en werd zelfs voorzitter. „Er was wat onenigheid binnen het bestuur, een aantal leden stapte eruit. Toen is onder andere Piet erbij gekomen. Hij werd mijn secretaris.” Samen vormden ze jarenlang een sterke twee-eenheid. Ze vulden elkaar goed aan. „Ik verschilde niet zoveel van Piet. Wij vinden: een man een man, een woord een woord.” Al was Van Hees daar soms wel wat makkelijker in. „Harrie was wat punctueler, ik wilde nog wel eens toegeven.” Wat het voor de mannen makkelijker maakte, was dat ze dezelfde werktijden hadden: de scholen sloten meestal om 15 uur, waardoor er ’s middags tijd was om klusjes voor de club te verrichten.

Toptijd

Zoals bijvoorbeeld voor de jeugdafdeling, die Van Hees in 1976 opzette en waarvan hij 25 jaar voorzitter was. „Onze kinderen waren de eerste jeugdleden”, weet de Grootebroeker nog. Het groeide uit tot een bloeiende jeugdafdeling, met in de toptijd steeds tussen de tien en vijftien jeugdteams. Voor die spelers werd jaarlijks van alles georganiseerd, zoals bijvoorbeeld clubkampen. Uit die jeugd kwam een aantal behoorlijk goede badmintonners door. Geen nationale toppers, maar wel spelers die volgens Van Hees op regionaal niveau goed voor de dag kwamen. „Er is een tijd geweest dat onze beste teams heel goed mee konden komen met HBV uit Hoorn”, weet hij nog. „Jim de Leng was toen onze jeugdtrainer. Hij heeft het heel lang volgehouden. Een hele lieve man.”

In die periode had de vereniging ruim driehonderd leden: ruim drie keer zoveel als het ledenaantal nu. In sportcentrum De Kloet was het op speeldagen eigenlijk altijd wel vol, stelt Van Hees. „We konden met 48 man tegelijk spelen, en toch moesten mensen nog wel eens wachten. We hadden nog zo’n ouderwets afhangsysteem, met van die haakjes. Om te voorkomen dat iedereen tegelijk voor dat bord zou gaan staan, hebben we verschillende speeltijden doorgevoerd.”

Koffiebadmintonners

Omdat het zo druk was en De Flinters veel teams had, was er in sportcentrum De Kloet niet altijd genoeg ruimte. Er moest nog wel eens gebruik worden gemaakt van De Flint. „Maar in die tijd hadden we ook veel mensen in de club die alles goed lieten draaien”, vult Kusters aan. Hij refereert daarmee aan het feit dat het met de tijd steeds moeilijker werd om vrijwilligers aan te trekken. Van Hees: „Maar vrijwilligers krijg je als je meer leden hebt.” „Dat klopt”, reageert Kusters, „maar je moet wel geluk hebben dat die leden meer willen doen dan alleen maar sporten.”

Dat laatste doet Kusters al een jaar of vijftien niet meer bij De Flinters: blessures dwongen hem te stoppen met badminton. Hij houdt het nu bij het fietsen. Af en toe helpt hij de vereniging nog wel als hem iets wordt gevraagd. Zijn vriend en mede-erelid is juist nog erg fanatiek: hij is op dinsdag, donderdag en vrijdag in de hal te vinden. Op dinsdag en donderdag is dat overigens met ouderen, voornamelijk niet-leden. Zij betalen per keer voor een potje badminton en een bakje koffie, Kusters noemt ze met een knipoog de ’koffiebadmintonners’. Van Hees is - hoe kan het ook anders - de kartrekker van dat initiatief. „Jim de Leng deed dat eerst, maar is er helaas een tijd geleden mee gestopt. En wie ging het toen doen? Ik, zei de gek natuurlijk.”

Toekomst

Over het antwoord op de vraag wat ze de club het meest zouden gunnen, moeten de mannen even nadenken. „Misschien wel een topper uit de jeugd, die weer andere jeugd aantrekt”, denkt Kusters. „Je ziet dat ook bij Nadine Visser (topatlete, red.), die bij SAW vandaan komt. Ik denk dat die club daar wel profijt van heeft.” Van Hees stemt in met die suggestie. „Met toppers kom je als vereniging ook wat vaker in de krant. Dat is gewoon zo. Maar topjeugd wordt helaas ook wel snel weer weggehaald door grotere clubs. Dat is jammer.”

Begin juni viert de club het vijftigjarig bestaan (zie kader). Een mooie mijlpaal, vindt Kusters. „Het is toch een stukje nostalgie, ik heb er veel tijd en energie in gestoken. Ik hoop dat de club blijft bloeien.” Van Hees hoopt dat ook: ondanks het sinds de toptijd sterk afgenomen ledenaantal verwacht hij dat zijn club het volgende lustrum ook haalt. „We moeten erin berusten dat er minder leden zijn. Dat is de tijd waarin we leven, mensen hebben meer te kiezen. De 75e verjaardag maken wij niet meer mee, maar de club wel. Zoals het nu gaat, met het huidige bestuur, verwacht ik dat het lukt.”

Jubileum

De Flinters viert op 4 juni haar vijftigjarig jubileum, maar de club bestaat al 52 jaar. De vereniging had het feest al in 2020 willen vieren, maar dat ging vanwege de coronacrisis niet door. Het feest wordt gevierd in Café de Paus in Lutjebroek. De club is nog op zoek naar oud-leden die het feestje mee willen vieren. Aanmelden voor het lustrumfeest kan via moniqueslaman@hotmail.com

Meer nieuws uit Sport West-Friesland

Meest gelezen