Kerk is geen verkeerde starterswoning. Maar nu staat hij te koop

© Foto Marcel Rob

Madelon Meester
Andijk

Romantischer kan bijna niet. In een houtgestookte hottub, met siervuurwerk boven je hoofd en een glas bubbels in je hand, proosten op het nieuwe jaar. Janet de Rhoter (59) deed het jarenlang samen met haar man Tony in de tuin van hun prachtige kerk in Andijk, die ze in 1996 kochten. „We kwamen van een huurhuis in Amsterdam-Osdorp. Dit was de eerste woning die we kochten. Er moest van alles aan gebeuren, maar als je bedenkt dat dit onze starterswoning was, dan is dat allemaal niet zo erg. Wie begint er nou met zo’n woning?”

Dat huis in Osdorp was overigens ook niet ’gewoon’. Het was een soort kas bij een leliekweker. Na die woning wilden ze weer wat bijzonders en gingen op zoek. Het was een gezagvoerder tijdens een vlucht van KLM, waarvoor Janet als stewardess werkt, die haar op het idee bracht om eens in West-Friesland naar een woning te kijken.

„We wilden een oud schooltje of een gemaal bijvoorbeeld. De gezagvoerder zei dat in deze omgeving veel bijzondere projecten te vinden waren. We zijn hier gaan rondrijden en het voelde meteen goed. In eerste instantie bezichtigden we een oud bankgebouw, maar dat was al verkocht. De makelaar zei: ik heb ook nog een kerk. Is dat niet wat voor jullie? We liepen hier rond en dachten: dit is het.”

(Tekst gaat door onder de foto)

© Foto Marcel Rob

Bijna 400 vierkante meter is de kerk uit 1872. Stukje bij beetje verbouwden zij en haar man die. Al werd er voornamelijk geleefd in de keuken, waar Tony een gasstel in een oude werkbank maakte en van de zinken dakgoot van de oude klokkentoren de achterwand van het keukenblok soldeerde. Alles deden ze zelf en overal plukten ze materialen vandaan.

In de binnenmuren plaatsten ze oude glas-in-loodramen van het Amstelhotel. De paneeldeuren komen uit een Amsterdamse school, de draagbalken haalden ze bij een houtzagerij uit Monnickendam en de steenschotten op de vloer tikten ze op de kop voor zes gulden per stuk. „We hebben heel wat afgesjouwd. Al hadden we gelukkig een elektrische lier om echt zware dingen omhoog te hijsen.”

Janet vertelt er maar wat graag en vol energie over. „Mensen vroegen vaak: vind je het niet erg om altijd maar in een verbouwing te zitten? Maar zo voelde het niet. We maakten het gewoon kamer voor kamer af. En bij de kamers die niet af waren, konden we gewoon de deur achter ons dichttrekken. Ik voelde er helemaal geen onrust bij. We hebben ook altijd gezegd: we willen geen slaaf worden van ons huis. We willen gewoon lekker op vakantie kunnen en niet continu aan het huis werken.”

Janet woont al vijfentwintig jaar met plezier in Andijk. Janet en Tony deden ook direct hun best om in de buurt te integreren. Janet haalt de uitnodiging uit de kast die ze stuurden toen ze hier net woonden. In Oudnederlands en met kalligrafieletters worden alle buurtbewoners uitgenodigd voor een middeleeuws feest.

Toch is dit stukje in verleden tijd geschreven: Janet gaat namelijk verhuizen. Het is tijd voor een nieuwe stap. Tony overleed drie jaar geleden, de kerk is te groot voor haar alleen. „Ik vond het even emotioneel om weg te gaan, maar nu niet meer. Dit was een avontuur van Tony en mij samen. Nu sluit ik die hoofdstuk af. Het is tijd voor een nieuw verhaal.” De kerk staat te koop.

Wat kun jij over je huis vertellen?

Mail naar vrij@mediahuis.nl

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen