’Hij stond al met zijn poten in het water, nog even en het was echt vloed.’ Griekse Engelse Setter Bailey gered door heldhaftige surfers [video]

Bailey is inmiddels bijgekomen van zijn avontuur.© Foto Marleen Varkevisser

Mitzie Meijerhof
Velsen-Noord

Het regende pijpenstelen maar er was weinig wind, en dat laatste was het belangrijkste voor de in Amsterdam wonende surfers Amber Stam (26) en Linda Kerver (32). Toen de kou de overhand kreeg, liepen de vrouwen met hun board onder hun arm naar de parkeerplaats aan de Reyndersweg in Velsen-Noord. Onderweg kwamen ze Marleen Varkevisser uit Limmen tegen en liep alles anders.

Als de Beverwijkse Stam en Kerver niet hoeven te werken, zijn ze te vinden op de golven van Wijk aan Zee. Dat is zo’n twee keer per week het geval. Zaterdag offshore, ofwel wanneer de wind vanaf het land richting de zee waait. Wanneer er golven zijn, is een lichte offshore wind als de hemel op aarde.

Zaterdag was zo’n dag. ,,Er stond er weinig wind. Voor ons ideaal om te surfen. We hadden net een lekkere sessie gehad en gingen naar huis omdat we het toch wel erg koud kregen.’’

Precies op dat moment liep Marleen Varkevisser uit Limmen en haar Engelse setter Bailey, samen met een twee andere setters en hun bazen, via de pier het strand op. Nauwelijks een voet in het zand gezet verdween Bailey spoorloos. Een zoektocht leverde niks op, totdat in de verte het geblaf van Bailey te horen was. Een visser wees zijn baas op de plaats waar de hond zich bevond.

Het is dan volslagen onduidelijk wat er precies gebeurd is. Veel erger had het niet gekund. Op de hoogte van Timboektoe, aan de ’verkeerde’ kant van de muur die met de pier meeloopt de zee in, stond de hond op een rotsblok onder aan de wand van de Noordpier. Hij kon geen kant op, behalve het water in en dat durfde hij niet.

Stroming

Marleen Varkevisser kwam de surfers tegen, ze legde uit wat er aan de hand was en vroeg om hulp. De jonge vrouwen gingen niet over een nacht ijs.

,,Er is daar een sterke stroming, we weten ook dat daar mensen verdronken zijn. Maar ik was net terug uit Portugal waar ik vrijwilligerswerk heb gedaan in een asiel. Als ik een hond kan helpen, dan moet ik dat doen. We zagen dat de hond, die een paar meter lager op een rotsblok stond, al met zijn poten in het water stond. Het was heel dichtbij hoogwater. Dat komt razendsnel op.’’

(Tekst gaat door onder de foto)

Bailey en de surfers zijn in veiligheid.© Foto Mitzie Meijerhof

De surfers overlegden kort, omdat er goedbeschouwd geen tijd was om na te denken en besloten een reddingsactie op touw te zetten.

,,Linda bedacht eigenlijk direct een plan. Ik had een nieuw board bij me, een grote. Mazzel, want daar kon een hond wel bij. We durfden het aan omdat we met zijn tweeën waren, het grote board bij ons hadden en heel goed beschermd waren. We hadden een wetsuit aan, handschoenen en waterschoenen. We waren vol bedekt, dat voelde veilig. Daarnaast hadden we direct het idee dat het ging lukken, we moesten het gewoon doen.’’

(Tekst gaat door onder de foto)

Telefoonnummers worden uitgewisseld.© Foto Mitzie Meijerhof

Adrenaline

Het board werd een paar meter lager in het water gegooid en de vrouwen sprongen er, met gevaar voor eigen leven, achteraan. ,,De hond stond op een rotsblok en was heel rustig en vol vertrouwen. Toen ik bij hem kwam likte hij me direct een paar keer in mijn gezicht. Adrenaline zorgt er dan ook voor dat je het niet meer koud hebt. Bailey gaf zich meteen gewillig over.’’

De hond werd met enige moeite door een wildvreemde op het board getild. ,,We moesten een meter of dertig zwemmen om op een plek te komen waar we de hond omhoog konden tillen. We hadden een riem meegekregen en daarmee konden we de hond op het board houden. Uiteindelijk kon Bailey dertig meter verderop vanaf de walkant omhoog getrokken worden. We hebben daarna het board omhoog getild naar de mensen die daar stonden, dat was nog best een klus. Daarna konden we ook zelf de kant weer opklimmen.’’

(Tekst gaat door onder de foto)

Marleen is Amber en Linda eeuwig dankbaar voor hun lef.© Foto Mitzie Meijerhof

Handdoek

Wonder boven wonder was het board nog heel en bleek ook Bailey niets te mankeren. De surfers gingen nog even douchen terwijl de hondenbezitters de surfboards in de gaten hielden. Uit het niets verschijnt een vrouw met een handdoek. ’Ik hoopte dat wat ik zag niet waar was, maar dat is toch het geval. Ik ben heel blij dat iedereen veilig is en die handdoek hoef ik niet terug.’

Marleen Varkevisser en haar gezelschap besluiten, na de jonge vrouwen uitvoerig te hebben bedankt, na het hachelijke avontuur naar huis te gaan. Vreemd genoeg is iedereen even blij. ,,Volgende keer maar weer naar Egmond aan Zee’’, besluiten de hondenbazen.

Honden in nood langs de pieren zijn geen uitzondering. Eind november sprong nog een baas zijn hond achterna. Zowel de KNRM Wijk aan Zee als de Reddingsbrigade IJmuiden noemt dit soort acties ’levensgevaarlijk’ en hoopt op meer bewustzijn. Redders staan er niet bij stil of ze op eigen kracht uit het water kunnen komen. Amber en Linda, zijn een uitzondering, ze wisten precies wat ze deden.

Meer nieuws uit IJmond

Meest gelezen