Vrouwelijke eigenschappen bestaan niet. Het is tijd dat mannen hun vrouwelijkheid omarmen | column

Anouk Kragtwijk

Anouk Kragtwijk schrijft, zingt en praat. Ze woont in Heemstede met haar hond en Portugese vriend. Om de week schrijft ze op wat haar opvalt in de regio en in haar eigen leven.

Een vrolijk meisje keek op me neer in het Noord-Hollands archief. Ik zocht haar naam op: Nanny Nijdam. Ze had tijdens de oorlog geholpen in de Beatrix Kliniek aan de Zijlweg. Nanny verzorgde er Joodse vrouwen en hielp ze met bevallen.

Haar verhaal was typerend voor de tentoonstelling ‘Vrouwen in verzet’. Vrouwen streden door te zorgen, maar werden daarom niet als verzetsheld gezien. Mensen doden was eerder een daad van heldendom dan levens redden.

Die minachting voor zorgen zie je nog steeds. Deze week beklaagde Jacek Magala, socioloog en woordvoerder voor de beroepsvereniging Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland in het vakblad voor journalisten, dat Ernst Kuipers en Diederik Gommers tot in den treure worden uitgenodigd op tv om te praten over corona, maar verpleegkundigen niet.

We weten inmiddels dat we vrouwen minder waarderen in onze maatschappij, maar realiseren ons onvoldoende dat we dat ook doen met vrouwelijke eigenschappen.

De grap is alleen, vrouwelijke eigenschappen bestaan niet. Dachten wetenschappers vroeger dat gedrag biologisch kon worden verklaard. Zeiden ze: het brein van mannen en vrouwen is anders en daarnaast heeft testosteron heel veel invloed op gedrag van mannen, zeggen ze nu vaker: hersenen passen zich aan. Mensen worden de stereotyperingen waar ze mee platgebombardeerd worden. En testosteron? Dat niveau schommelt. Krijgt een man een kind dan daalt het hormoon drastisch. Oftewel: er is wel wat verschil tussen mannen en vrouwen, maar omgeving heeft enorme invloed op hoe mannelijk of vrouwelijk iemand is. In onze samenleving zijn mannen en vrouwen karikaturen van zichzelf.

Maar ook al bestaan ze niet, we moeten het toch over vrouwelijke eigenschappen hebben. Omdat de vrouw eeuwen als zwak werd gezien en hoofdslaaf huishouden was, werden ook haar eigenschappen minderwaardig. We zien nu wat er gebeurt als je empathie, emotionele intelligentie, gevoeligheid, intuïtie, niet waardeert. Je krijgt een economisch systeem dat enkel gericht is op nemen en niet op geven. Niet meevoelen met arbeiders die producten in elkaar zetten waardoor mensen worden uitgebuit. Niet meevoelen met andere wezens waardoor ecosystemen totaal uit balans raken. Daarnaast, een samenleving die mensen niet leert om gezond met emoties om te gaan, vooral de ratio verheerlijkt, creëert burgers die een hele stad slopen als er moeilijke maatregelen worden genomen door de politiek.

Mannelijkheid en vrouwelijkheid bestaan dan wel niet, toch moet er een balans in komen. Vrouwen zijn daar al een eeuw mee bezig. Omdat we willen werken, moesten we wel resultaatgerichtheid, rationaliteit, moed, individualiteit, competitie omarmen. Maar het is tijd dat mannen hun vrouwelijkheid gaan omarmen. Binnenshuis en buitenshuis. CEO’s die beslissingen gaan maken vanuit verantwoordelijkheid, gevoeligheid en medemenselijkheid.

Nanny Nijdam overleefde de oorlog, veel van haar mede-verzetsheldinnen niet. Ik liep weg en dacht: hun dood is wel het ultieme voorbeeld van doorgeslagen mannelijkheid.

Anouk Kragtwijk schrijft, zingt en praat. Ze woont in Heemstede met haar hond en Portugese vriend. Om de week schrijft ze op wat haar opvalt in de regio en in haar eigen leven.

Meer nieuws uit Haarlem

Meest gelezen