Mijn eerste sportieve wapenfeit tegen ’clubvijand’ S.E.W. is verricht [column]

Martijn Mak

In het voorjaar schreef ik in het Noordhollands Dagblad over mijn verhuizing naar het West-Friese Wognum. Ik blikte vooruit op een sportieve bijdrage bij voetbalclub Spartanen. Een kleine update is op zijn plaats, want mijn eerste wapenfeit richting ’clubvijand’ S.E.W. is verricht.

De derby tegen het dorp aan de andere kant van de A7 (Nibbixwoud) is er eentje die niet verloren mag worden. Meer dan anders klonken daarom vooraf oppeppende woorden en gingen de handen stevig op elkaar. Na een warming-up - oké, hij ging niet helemaal gelijk - werd een balletje heen en weer getikt, waarna om half tien ’s ochtends het fluitsignaal voor de start van de wedstrijd ging. Het toneel: veld B in Wognum.

We maakten het onze in het blauw gehulde opponent behoorlijk lastig. Spartanen 3 opereerde als collectief en dat leidde geregeld tot kansen, zoals voor de rappe Rick van Velsen, wiens volley na een kwartier spelen op de vuisten van de keeper belandde. Als de statistieken waren bijgehouden, vielen die zeker in ons voordeel. Toch valt uiteindelijk de 0-1 in het verkeerde doel, als een voorzet van rechts wordt binnengewerkt. En daarna ook de 0-2. De schouders moeten eronder.

Dan het moment waar ik een beetje naartoe probeer te schrijven, dat had u al lang door natuurlijk. Na eerder een mooie voorzet met mijn verkeerde been over het doel te hebben geschoten, volgt een strakke pass in de diepte van Joep Grippeling. De uitgekomen keeper toucheert de bal, maar ik krijg hem toch mee. Achternagezeten door diezelfde doelman, draai ik terug en werk de bal vervolgens met een boog tegen de touwen. De aansluitingstreffer! Onze vuisten gaan omhoog.

De tweede helft maken beide teams nog een treffer, waardoor uiteindelijk 2-3 op het scorebord staat. Het is een beetje een anticlimax, helaas...

’Maar’, zoals onze spelverdeler Michel Koning na afloop zei: ’Uit pakken we ze!’

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen