Negenjarige met een duimpje omhoog voor de zorg | column

Friso Bos
Beverwijk

Een van de oudere zoons brengt de jongste (9) naar de hockey afgelopen dinsdag, en dat gaat mis als de laatste onderweg een wheelie probeert te maken met zijn fiets. Even later zitten we bij de Spoedeisende Hulp van het Rode Kruis Ziekenhuis.

Hij is linkshandig en uitgerekend het duimpje aan de linkerhand staat scheef. En die duim is heel dik aan het worden.

Het valt op hoe goed de verpleegkundigen en artsen van de SeH hem opvangen. Ze nemen de tijd voor hem, laten hem z’n verhaal vertellen over de val en nog vele andere verhalen, geven hem een brandweerauto cadeau bij gebrek aan een dinosaurus. Super kindvriendelijk. En daarmee winnen ze zijn vertrouwen en stellen hem gerust.

De röntgenfoto wijst uit dat er een breuk in de duim zit. Dus die moet worden verdoofd door de zenuw tijdelijk uit te schakelen, dan rechtgezet en in het gips en tot slot nogmaals op de foto ter controle.

Liedje

De artsen en verpleegkundigen doen hun uiterste best om mijn zoon af te leiden, daar in eerstehulpkamer 11. Ze stellen hem zelfs voor samen een liedje te zingen. De keus valt op - wat wil je ook met twee grotere broers - ’Zwemmen in Bacardi Lemon’. Voor hij het weet, is de eerste prik achter de rug.

Helaas blijkt die verdoving niet optimaal te werken. Dus voor het rechtzetten van de duim krijgt hij nog een nasale dosis van een pijnstillend middel om de ergste pijn weg te halen, zegt de spoedeisendehulparts.

Wat dan volgt is een kort moment van hartverscheurend gehuil afgewisseld met in lange snikkende halen: ,,Een echte tijger is niet te temmen’’, en de eindconclusie van de 9-jarige is: ,,Het deed best wel pijn, maar nu niet meer’’, en hij heeft meteen weer praatjes. Blauw gips wil hij.

De komende weken heeft hij zijn duimpje omhoog voor de zorg.

Meer nieuws uit IJmond

Meest gelezen