Weesdier: Een poesje op leeftijd hoort op herfstige dagen thuis in een eigen warm mandje. Maar Abuela zit in haar eentje in het asiel

Rijp en aanhankelijk.

Rijp en aanhankelijk.© Foto Miranda Pronk

Harmke Snijdewind
Tuitjenhorn

We gaan het vandaag eens hebben over de overgang. En over de rijpere poes. In het algemeen en in het bijzonder over Abuela, Spaans voor oma’. Ze werd onderschept in de buurt van Winkel, waar bewoners haar al enige tijd hadden zien ronddwalen. Een poesje op leeftijd hoort op herfstige dagen thuis in een eigen warm mandje. En ze zijn bang dat die is zoek geraakt.

Abuela blijkt niet gechipt. En er zat weliswaar een bandje om haar nek, maar zonder naam of telefoonnummer. In een laatste poging de eigenaar op te sporen hier de beschrijving. Het gaat om een wit leren bandje met daarop een oranje/bruin vlekkenpatroon. Soort van tijgerprintje, zeg maar. Nu weer modieus, maar het bandje is haveloos en versleten. Wellicht afkomstig van een vorige populariteitsgolf van dit soort dessins.

Vijftien

De asielmensen en hun dokter schatten haar op een jaar of vijftien, best wel oma dus. En deden voor alle zekerheid bloed- en plastesten. Nou, dat zag er puik uit voor een ietwat belegen poesje. Niertjes, schildklier en alle andere belangrijke onderdelen zijn dik in orde. En, ook fijn voor alle betrokkenen, Abuela liet zich beleefd en zonder morren onderzoeken en betasten.

Ze vonden op haar buik geen teken van sterilisatie maar laten dat verder zo. De gemiddelde poes krijgt tot haar achtste jonkies. En ze kunnen zich best iets vergissen in de leeftijd, maar die verjaardag heeft ze toch echt achter zich.

Tja, die overgang. Om jaloers op te worden. Poezen kennen dat verschijnsel niet. Niks geen opvliegers, nachtzweten, depressies en gewichtsproblemen. Vijf jaar lang vergalt dat het plezier van de gemiddelde vrouw van tussen de 45 en 55. Vijf jaar! Fabrieksfoutje? Poes daarentegen verliest gestaag haar vruchtbaarheid en merkt daar helemaal niks van.

Alles aan Abuela is klein en elegant. Van hoofdje en voetjes tot het snoezige witte staartpuntje. Het is rustig in het asiel. Tot voor kort klotsten de jonkies daar tegen de plinten, maar de laatste achttien zijn inmiddels verhuisd en nou woont Abuela eventjes helemaal alleen in de kitten afdeling. Ze is daar ook de baas van het speelgoed en klautert, in haar eigen tempo weliswaar, blij gezind de klimwand in. Heeft ze een fijn uitzicht over de Tuitjenhornse velden rondom het asiel.

Aandacht

Ze is plezierig in de omgang. Altijd in voor een praatje, een kopje en een aai. Er bestaan ook oudere poezenmeisjes die de ganse dag slapend doorbrengen en het prima vinden als hun mensen hele dagen aan het werk zijn. Daar kom je bij haar niet mee weg. Dat weten we, omdat in een asiel bijna altijd wel iemand thuis is en ze er bovendien camerabewaking hebben. Tuurlijk dommelt en dut ze regelmatig. Maar er hoeft maar een persoon in de buurt te komen of de knop staat op ’aan’. Klaar voor een gezellig onderonsje. Staartje recht omhoog en spinnen maar. Bij onvoldoende aandacht verpietert dit aanhankelijke wezentje.

Kennismaken gaat via 0224 - 551818.

Meer nieuws uit Noordkop

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.