Sint, piet en de corona-ellende: medelijden met goedbedoelende vrijwilligers | Opinie

Oscar Spaans
IJmond

November staat voor de deur en daarmee ook de jaarlijks terugkerende Zwarte Piet-discussie, inmiddels tegen wil en dank geëvolueerd tot vast onderdeel van het sinterklaasritueel. Je zou er bijna zin in krijgen.

Niet alleen het uiterlijk van Sints hulpknechtjes is aan verandering onderhevig, ook de rest van het feest ontkomt er niet aan. Is het niet de tijdsgeest, dan is het wel corona dat roet in het eten gooit: in veel gemeenten vindt dit jaar wederom geen intocht plaats.

Lange tijd kon ik de kwestie links laten liggen, maar als redactiemedewerker kreeg ik onlangs de nobele taak om in kaart te brengen hoe de verschillende gemeenten in onze regio het feest dan wel gaan vormgeven anno 2021.

Bellend met vertegenwoordigers van diverse sinterklaascomités kreeg ik best een beetje medelijden. Schuldgevoel bekroop me bij het toewerpen van het handje hete kolen: hoe ziet Piet er dit jaar uit? Een simpele vraag, maar met complexe implicaties waar je als vrijwilliger met de beste intenties niet op zit te wachten.

Ik vermoed dat veel sinterklaascomités vorig jaar stiekem opgelucht waren dat ze het gezeur een keertje langs zich heen konden laten gaan. De ironie is dat je voor- en tegenstanders van Zwarte Piet vaak hetzelfde argument met dezelfde verontwaardiging hoort bezigen: ’Het is een kínderfeest!’

Het is een kinderfeest en kinderen maakt het niet uit welke kleur Piet heeft. Of: het is een kinderfeest, dus haal er niet zo’n beladen onderwerp bij. Over tenminste één element is iedereen het eens, toch slagen we er elk jaar weer in om langs elkaar heen te blijven praten. Gelukkig is het ook snel weer kerst, dan kunnen we het hebben over klimaatverantwoorde vreetfestijnen. Je zou er bijna zin in krijgen.

Meer nieuws uit IJmond

Meest gelezen