Zaken die u nooit te zien krijgt | column

Joost Prinsen

Jaren geleden hadden we bij de VARA het plan een tv-serie te maken met als onderwerp ’Zaken die u nooit te zien krijgt’.

De voetbaltrainer die in de rust het elftal uitscheldt, een vergadering van de ministerraad, een miljoenenroof in een museum. Nog steeds geen slecht idee al hebben smartphones al meer laten zien dan we ons vijftig jaar geleden konden voorstellen.

Ik heb een onderwerp voor de eerste aflevering van die serie: kandidaat Nobelprijs krijgt te horen dat hij gewonnen heeft. En dat dan scherp in beeld natuurlijk. Sinds een paar dagen hebben we zo’n opname. Maria Ressa, een Filipijnse journalist, was juist in een zoomvergadering toen ze het telefoontje uit Noorwegen kreeg dat haar de Nobelprijs voor de Vrede was toegekend.

Laat nu de krant even liggen svp en zoek op Google onder ’Zo hoort een Nobelprijswinnaar het nieuws’.

U ziet en hoort dan mevrouw Ressa live aan de telefoon met de secretaris van het Nobelcomité. Er zit overigens iets eigenaardigs in dat filmpje, een fout eigenlijk. Niet ontdekt? Kijk en luister dan nog een keer.

Maria Ressa blijft bescheiden en begint met te verklaren dat het een prijs is voor ’ons allemaal’. Zoals voetbalspitsen altijd zeggen dat hun doelpunt aan het team te danken is. Of Maria met ’ons allemaal’ haar mede-zoomers bedoelt of andere journalisten werd me niet duidelijk. Maar haar opmerking ’Ik ga niet huilen. (Geef me) twee seconden”, is natuurlijk goud voor de eerste aflevering van onze serie over zaken die u nooit te zien krijgt.

Denk even met me mee over de rest van het draaiboek. We laten natuurlijk de uitreiking aan mevrouw Ressa zien. Ook kunnen we oud-winnaars vragen of zij materiaal of op zijn minst herinneringen hebben aan hun moment suprême. Gabriel García Marquez verklaarde ooit bij voorbeeld dat hij de telefoon neerlegde en vanaf dat moment alleen maar dacht ’Ik moet een dankwoord schrijven’.

Ik weet niet of we kunnen filmen bij het feestelijk diner. Karel van het Reve schreef in een van zijn columns dat hij uitgenodigd was voor de prijsuitreiking maar voor het feestdiner moest betalen. Iets van vijfentwintig gulden, als ik me goed herinner. Leuke weetjes toch voor onze uitzending. Mijn gevoel als televisiejongen zegt me dat we iets goeds te pakken hebben.

Alleen die fout in dat telefoonfilmpje zit me dwars. U hebt hem toch gevonden? Maria zegt aan het slot dat zij de prijs moet delen met een Russische journalist. Maar daar is in die hele opname met geen woord over gerept. Er is duidelijk gemonteerd in dat filmpje. Op YouTube is wel de hele geluidsband te beluisteren maar helaas zonder beeld.

Zaak al het ongemonteerde materiaal te pakken te krijgen! Als we daar nu eens mee beginnen. Aan de slag mensen voor de eerste aflevering. Er ligt goud aan de horizon!

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.