Het makkelijke doelwit voor gefrustreerde ouders: de grensrechter | column clubscheidsrechter Wouter van der Schaaf

Wouter van der Schaaf

Halverwege de tweede helft komt de grensrechter het veld inlopen. Aan zijn loop zie ik dat er iets mis is. „Is er iets met je?”, vraag ik bezorgd. Ik leg het spel van de jongens onder 13 stil. Ze reageren gelukkig direct. Het is een fijn potje tot nu toe. Sportief, gelijk opgaand, leuk voor de toeschouwers om naar te kijken. Bovendien een prachtig veld (er gaat niets boven echt gras) en een stralende zon. Wat wil een mens nog meer in september?

„Ik kan er niet meer tegen”, zegt hij op aangeslagen toon. „Het zit me tot hier. Elke keer wanneer ik langs dat kluitje toeschouwers loop, krijg ik een lading commentaar over mij heen. En jij als scheidsrechter ook, trouwens. Niets deugt. En dat gaat zo al de hele tijd dat ik hier sta te vlaggen. Ik kap er mee.” Hij wijst naar een groepje familieleden dat gekomen is om hun jonge voetbalkind te bewonderen. Maar niet alleen dáárvoor. De wedstrijd biedt kennelijk een prima uitlaatklep om op deze prachtige zaterdag alle ergernissen van de afgelopen werkweek af te reageren op degene die op dat moment het makkelijkste doelwit vormt: de grensrechter.

Ik loop met hem mee naar het groepje toeschouwers. Ik laat de jongens en de andere toeschouwers maar even wachten. Wil hier even de tijd voor nemen. Want eerlijke clubgrensrechters zijn het zout in de pap. En deze helemaal. Hij had in de eerste helft de moed mij aan te geven dat de bal net achter de doellijn door de verdediging was weggeschoten. Dat ik een doelpunt moest toekennen aan de tegenstanders. Goal dus. Niet elke grensrechter doet dat. Zwijgen. Vaak uit angst voor commentaar vanuit het eigen team. Deze grensrechter was onpartijdig en eerlijk. Alle reden dus om hem extra in bescherming te nemen.

Voor we bij het kluitje supporters aankomen, stapt de supporter over wie het ging het veld op. Hij steekt zijn hand uit. „Mijn excuses. Had ik zo niet bedoeld. Had zo niet moeten doen. Sorry.”

De rest van de wedstrijd verloopt vlekkeloos. Een anticlimaxverhaal? Zeker niet. Een grens was gepasseerd en dan verdient de grensrechter bescherming.

Clubscheidsrechter Wouter van der Schaaf bericht elke week over wat hij heeft meegemaakt of gezien op een regionaal voetbalveld.

Meer nieuws uit Sport Gooi

Meest gelezen