Leven vanuit een koffer was avontuurlijk toen ik nog zonder stok liep | column

Joost Prinsen

Pas in Genève viel de bijl. De voortekenen waren al een paar weken ongunstig dus echt verrassend was het niet.

Ik had een vakantie geregeld die me langs vrijwel alle steden van West-Europa voerde. Ik moet zulke dingen niet meer doen. Leven vanuit een koffer was avontuurlijk toen ik nog zonder stok liep. Maar om de andere dag bij een nieuw hotel inboeken - „ Mondkapje meneer en uw QR-code met identiteitsbewijs aub”- moet ik aan de jeugd overlaten. Wat inmiddels zo’n beetje de rest van Nederland is.

Kwam ik in Trier, de oudste stad van Duitsland. Alles is oud in Trier: de Domkerk is oud, alle andere kerken daar trouwens ook, de pot met goud, vijftig jaar geleden gevonden op dezelfde plek waar nu een parkeerterrein is, stamt uit de twaalfde eeuw. En de stadspoort natuurlijk, ik was het bijna vergeten u te vertellen, de stadspoort is heel oud. Heb ik allemaal gezien vanuit zo’n Eftelingtreintje waar je in zit terwijl je hoopt dat niemand je ziet.

Kwam ik in Baden Baden waar een kop koffie al gauw vijf euro kost. Heb ik u de Duitse keuken al afgeraden? En waar ik door het Zwarte Woud gereden ben, een foute afslag nam, het bordje slecht wegdek gemist heb en daarna met doodsverachting via S-bochten door berg en dal en door de regen naar het hotel ben teruggereden.

Kwam ik in Bazel. Mij aangeraden omdat daar een Pissarro-tentoonstelling te zien was. Heb niet echt verstand van het impressionisme, wat ik na de vele landschapjes van Pissarro graag zo houden wil. Ik ben naar een ander deel van het museum gegaan waarvoor ik niet het juiste kaartje bleek te hebben.

Dag daarna naar Schaffhausen om de waterval te bezichtigen. Het was maandag, de vaste dag dat de wereld gesloten is. Behalve zo’n waterval natuurlijk. Ik was stiekem graag in het hotel gebleven maar daar was mijn gezelschap het niet mee eens want je reist geen duizend kilometer om een mooi boek te lezen. Met een bootje kwamen we tot vlak onder het water dat daar- cliché op komst- met donderend geraas naar beneden valt.

Verderop in de week Solothurn bezocht, waar een kabelbaan je hoog de Jura in voert naar plekken van waaruit, ik kan de clichés moeilijk vermijden vandaag, het uitzicht adembenemend schijnt te zijn. Nauwelijks waren we vertrokken of onze cabine werd door dichte mist omsloten, wat de rest van dat tochtje, consequent zijn ze wel in Zwitserland, zo bleef.

Via Bern, een stad die in zijn geheel door Anton Pieck ontworpen is, heerlijk gegeten daar trouwens, naar Genève gereden om mijn lieve zuster te bezoeken.

En daar pas kreeg ik het treurige nieuws dat er heel deze vakantie al aan zat te komen: mijn eigen PSV verliest in Eindhoven met 0-4 van Feyenoord.

Tijd weer naar huis te gaan.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.