’Als de scheiding van mijn ouders rond is, krijgen ze een taart van me met daarop ’Gefeliciteerd! Eindelijk gescheiden!’’ | Column

1 / 2
Assia Krim

Assia Krim is familierechtadvocate en mediator, ze woont in Zandvoort, haar praktijk is gevestigd Haarlem. Om de week schrijft ze op deze plek over wat ze tijdens haar werk meemaakt.

Het is donderdagavond 20.00 uur. Voor de zitting van morgen in een echtscheidingsprocedure bestudeer ik het dossier. Ouders delen, inmiddels, al drie jaar, een en dezelfde woning. Moeder woont boven en vader woont beneden. Zij slaapt in de slaapkamer en hij op een opklapbed in de woonkamer.

Ze hebben vier kinderen. De zorg voor de kinderen verdelen ouders. Vader zorgt twee dagen voor de kinderen en moeder drie dagen. In het weekend zorgen ze om en om voor de kinderen. Vader kookt elk weekend voor de kinderen.

Ik blader verder in het dossier en kom de verklaring van het oudste kind tegen die zij naar de rechter heeft gestuurd:

“Als het niet mijn vader’s dag is, haalt hij al zijn gekochte dingen uit de koelkast. Dit is vaak een probleem, omdat we dan niets meer kunnen eten. De laatste tijd haalt hij niet alleen eten weg, maar ook wc-papier. Als ik naar de wc moet en vraag om een rol wc-papier, antwoordt papa ’het is mama’s dag’. Ik heb nu maar van mijn eigen geld wc-papier gekocht, zodat alle kinderen op een normale manier naar het toilet kunnen. Nu komen zij allemaal bij mij een wc-rol halen.”

“Mijn vader kookt ook niet gezond voor ons en haalt fruit wat wij helemaal niet lekker vinden, zoals appels, omdat deze goedkoop zijn. Hij luistert ook niet naar ons als wij zeggen dat wij geen pizza willen eten.”

“Mijn ouders zeggen doodleuk dat ze veel voor de kinderen doen, maar dat zij nu op het punt zijn dat beide ouders vooral voor zichzelf moeten opkomen en de ander hen iets heeft aangedaan, wat ze niet meer door de beugel laten gaan. Dit zorgt ervoor dat wij de dupe zijn.”

In de brief verwijt de dochter vader dat hij niets heeft gedaan voor het gezin en dat hij nooit bij haar dansles aanwezig was. Volgens haar was haar vader alleen maar bezig met zijn werk.

De moeder wordt in de verklaring ook niet gespaard. De dochter verwijt haar moeder dat zij wel voor zichzelf shopt, maar dat de dochter het geld dat ze maandelijks krijgt, nu ook moet gebruiken voor cadeautjes, persoonlijke verzorging en nog een aantal dingen zoals toiletpapier.

Wat ontzettend triest, denk ik en lees verder.

“Ik klink misschien redelijk egoïstisch en verwend, maar ik heb gewoon heel lang stress gehad van alles. Vaak ben ik degene die problemen voor de kleintjes wil oplossen, omdat mijn ouders te druk bezig zijn met ruziën en niet op ons letten op dat moment.

Het is niet de scheiding die de stress geeft, maar het feit dat ze drie jaar geleden al hadden moeten scheiden en nu nog steeds samenwonen en er een complete bende van maken.

Hopelijk is dit alles zo snel mogelijk over. Dan koop ik een taart voor ze met daarop de tekst ’Gefeliciteerd, eindelijk gescheiden!’.”

Na het lezen laat ik alles even bezinken. Wat in me opkomt is dat volwassenen zich soms gedragen als kinderen en kinderen als volwassenen. Of ze dat nu willen of niet.

Assia Krim is familierechtadvocate en mediator, ze woont in Zandvoort, haar praktijk is gevestigd Haarlem. Om de week schrijft ze op deze plek over wat ze tijdens haar werk meemaakt.

Meer nieuws uit Haarlem

Meest gelezen