Op deze dag in 2004: judoka hoopt op een kus van de kroonprins na olympisch zilver

De halve finale in Athene: Edith Bosch verslaat Annet Böhm.

De halve finale in Athene: Edith Bosch verslaat Annet Böhm.© Foto ANP/Robert Vos

Jaap Heemskerk

In deze rubriek blikken we terug op een historische sportgebeurtenis die haar ’verjaardag’ viert. Vandaag: de zilveren olympische medaille van judoka Edith Bosch in 2004 in de klasse tot 70 kg.

Nerveus begin

Na een zevende plaats bij haar olympisch debuut in 2000 in Sydney was judoka Edith Bosch er vier jaar later op gebrand om eremetaal te halen in Athene. Als regerend Europees kampioen was Bosch een van de favorieten. Daar was ze zich goed van bewust en naarmate de wedstrijddag naderde werd ze steeds nerveuzer. Op de grote dag zelf was het aanvankelijk een ramp. Als een bibberend meisje begon ze aan haar eerste partij tegen Cecilia Blanco. De Spaanse leek te gaan winnen maar de scheidsrechters gaven in plaats van een ippon een wazari waardoor Bosch met de schrik vrijkwam en de partij alsnog naar zich toetrok.

Psychologische truc

Omdat de zenuwen aanbleven bij Bosch wist haar coach Chris de Korte dat hij iets moest doen en een dergelijk klusje kun je wel aan De Korte overlaten. Met de opmerking: ’Waarom doe je zo naar tegen mij en ben je zo aardig op de mat’, kreeg hij Bosch aan het janken. Kokend van woede schreeuwde ze naar De Korte dat hij op moest rotten, waarna ze met betraande ogen troost zocht bij haar ex-vriend Mark Huizinga die diezelfde dag zijn derde olympische plak zou veroveren. De geraffineerde psychologische truc van De Korte pakte geweldig uit. Verlost van de spanning versloeg ze de Duitse Annett Böhm waarmee ze een finaleplaats behaalde en een medaille veiligstelde.

Mutsje zonder medaille

De tegenstander in de finale was de Japanse Masae Ueno, de grote favoriete. Zonder de mentale blokkade van het begin van de dag begon Bosch goed aan de strijd om het goud, maar door een seconde concentratieverlies werd ze door de Japanse op haar rug geworpen. Bosch moest dus genoegen nemen met het zilver.

„Er had zelfs goud in gezeten”, sprak de blije Bosch na afloop. „Het is geen eeuwige roem, maar ik moet blij zijn met zilver. Ik was het mutsje zonder medaille, nu hoor ik erbij.”

Kroonprins

Zo gespannen als Edith Bosch was aan het begin van het judotoernooi zo uitgelaten was ze na afloop. Bij de internationale persconferentie keek ze tijdens het gebruikelijke vragenrondje op het interne televisiekanaal naar de huldiging van de judomannen en op het moment dat haar judomaatje Mark Huizinga zijn bronzen plak kreeg omgehangen begon ze spontaan te klappen. En op de vraag of ze nog iets te wensen had, sprak ze de woorden: „Nu ik mijn olympische medaille heb, hoop ik op een paar kussen van onze kroonprins.”

tikkie terug

In deze rubriek blikken we terug op een historische sportgebeurtenis die deze week haar ’verjaardag’ viert.

Wedstrijd:

Olympisch judo -70 kg

Datum:

18 augustus 2004

Plaats:

Athene

Meer nieuws uit Sport

Meest gelezen