Het is te hopen dat het kabinet de moed heeft om het vaccinatiebewijs of testbewijs verplicht te stellen | column

Jan-Kees Emmer

En nog zijn we niet klaar met dat ellendige coronavirus. Terwijl ons dit voorjaar nog een ’Summer of Love’ is voorgespiegeld, houdt het virus ons nog steeds als een loerende sluipmoordenaar in de greep.

Intussen raast de deltavariant door ons land en lijkt het ’oude normaal’ een luchtspiegeling die maar niet dichterbij komt. En zolang niet iedereen zich laat vaccineren, is het onwaarschijnlijk dat het virus dusdanig wordt platgetrapt dat we onze vrijheid weer helemaal terugkrijgen. Terwijl toch driekwart van de samenleving inmiddels een prik heeft gekregen en daarmee goed is beschermd tegen de ernstige gevolgen van covid-19.

Het is vooral aan een groep luidruchtige prikweigeraars te danken dat het virus nog greep op ons leven houdt. Mensen die zich onder invloed van complotten op social media niet laten inenten. Het is een fanatieke club dolende zielen die volledig in de ban is van de nonsens die ze in hun bubbel krijgen voorgeschoteld.

Ze voelen zich steeds vaker onbegrepen en ongehoord. Het bozige stampvoeten tegen vaccinatie wordt daardoor steeds radicaler en dreigender.

Dat werd vorige week triest duidelijk toen een dansschoolhouder uit Utrecht aangifte deed bij de politie. Hij vraagt zijn deelnemers om een bewijs van vaccinatie. Toen dat bekend werd, werd hij bedolven onder bedreigingen. Discriminatie, jammeren zij die zich buitengesloten voelen.

Maar is dit wel discriminatie? Waarom zou een een ondernemer niet zelf mogen bepalen wie hij wel en wie hij niet als klant wil? Moet zo’n ondernemer dan willens en wetens zijn gevaccineerde klanten blootstellen aan ongevaccineerden op het gevaar af dat die vrijelijk allerlei mutaties verspreiden?

Ik geef u op een briefje dat de komende weken de discussie rondom exclusieve toegang met een vaccinatiebewijs ook bij ons tot het kookpunt zal oplopen en ons land zal verscheuren in voor- en tegenstanders.

Het dilemma is dan ook groot, want voorop staat dat vaccinatie een persoonlijke keuze is. Weigering is een grondrecht. Dat maakt de invoering van een vaccinatiebewijs juridisch ingewikkeld. Want hoever kun je gaan met de uitsluiting van hen die niet zijn geprikt? Het is niet voor niets dat antivaxxers juist vrijheid als symbool hebben gekozen.

Toch is de vrijheid die de groep niet-prikkers claimt een valse. Want hun zogenaamde vrijheid betekent de voortdurende onvrijheid van al degenen die wel afdoende zijn beschermd zijn tegen het virus. Kortom, je bent vrij om je niet te laten prikken, maar dat betekent niet dat je daarmee ook de vrijheid hebt om de anderen die wel een prik hebben genomen in gijzeling te houden.

Tegelijkertijd is de trend richting uitsluiting van ongevaccineerden niet te stuiten. In de landen om ons heen zijn de eerste stappen al genomen. In Frankrijk en Italië kom je een restaurant of museum niet meer in als je niet kunt aantonen niet besmet te zijn. Sterker nog, binnenkort mag je als reiziger weer naar de Verenigde Staten, maar alleen als je kunt aantonen dat je volledig bent gevaccineerd.

Het is dan ook te hopen dat het kabinet na de vakantie de moed heeft om de internationale trend te volgen en het vaccinatiebewijs of testbewijs verplicht stelt. Dat heeft niets met discriminatie te maken, maar met gezond verstand.

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.