Millennials Jessy en Bart schrijven over werk en geld. Bart verbaast zich over de wereld die UWV heet | column

Bart Wesstein

Bart heeft net zijn studie Rechtsfilosofie voltooid en beschrijft zijn entree op de arbeidsmarkt.

Een aantal maanden terug bracht de lente mij, naast de coronaversoepelingen, nog een andere opmerkelijke wending. Ondanks mijn prima opleiding, goede gezondheid en jonge leeftijd ontvang ik, vanwege een niet verlengd tijdelijk contract, sinds kort een uitkering.

Genoeg tijd dus om te genieten van die versoepelingen, met als toetje een bijzonder inkijkje in de wondere wereld van het UWV.

Het begon allemaal op de verjaardag van de grootste uitkeringstrekker van het land. Qua festiviteiten stelde Koningsdag toch niets voor, dus besloot ik mijn tijd nuttig te besteden en aan te kloppen bij het digitale loket. Na een half uurtje was alles bijzonder snel en eenvoudig gepiept. Nu kon het feest echt beginnen.

Het aanvragen van de uitkering bleek echter makkelijker dan het behouden ervan. Gratis geld klinkt leuk, maar voor niets komt immers de zon op. In Nederland betekent dat concreet dat je stapels administratie om je oren gegooid krijgt. Alles moet worden vastgelegd en verantwoord. Je hebt tijd zat en daarom kun je een dagtaak wel gebruiken, zo lijkt de gedachte.

Bij mijn tweede contactmoment merkte ik: ze verwachten enerzijds heel weinig van me, maar tegelijkertijd vertrouwen ze me voor geen centimeter. De verontwaardigde taal van politici over het ontbreken van maatwerk en goedhartigheid lijkt bij de ambtelijke uitvoeringsinstanties nog niet helemaal tot aan de communicatieafdeling te zijn doorgesijpeld.

Zo stond alles - compleet met idiot proof voorbeelden - in vijfvoud uitgelegd en zodra ik was ingelogd op Werk.nl begon de teller te lopen. Ik had een paar dagen voor het inlezen in mijn rechten en plichten, het invullen van formulieren en om mijn cv op een website van het UWV te zetten. Alles moest kloppen, alles moest volledig zijn, alles op straffe van minder of geen uitkering.

Bij competenties klikte ik ’werken volgens de regels’ en ’succesvol willen zijn’ aan. Dat herkende ik wel in mezelf, al vond ik het ook een open deur voor bijna elke werknemer. Bovendien leek het ’betrouwbaar en eerlijk zijn’ mij een minimumvereiste voor menselijke interactie en niet zozeer een specifiek speerpunt voor op je cv.

Opvallend is dat de verplichte acties om daadwerkelijk een baan te vinden niet in verhouding staan tot de administratieve last. Vier belletjes naar bedrijven en ik ben klaar voor de maand - nadat ik alles, aangevuld met bewijs, uitgebreid heb geregistreerd natuurlijk. Als jurist snap ik dat het ingewikkeld is om op andere wijze controleerbare regels te maken voor miljoenen mogelijke gevallen. Maar stiekem hoop ik op een leuke vacature van het UWV zelf om wat maatwerk en goedhartigheid in het proces te fietsen.

7b08f21a-df20-11eb-8077-0255c322e81b.pdf

Meer nieuws uit Opinie-Column

Ombudsteam

Ons Ombudsteam springt in de bres voor de consument.