Frank de Wit: ’Het enige wat ik anders moet doen in vergelijking met het WK is dat ik niet al na twintig seconden op mijn rug beland, haha’

Frank de Wit.

Frank de Wit.© Archieffoto

Frank de Wit

Verschillende regionale sporters hopen deze zomer in Tokio hun opwachting op de Olympische Spelen te maken. Dagblad Kennemerland volgt de Heemskerkse judoka Frank de Wit in zijn voorbereiding.

,,Voor mij was een WK-medaille iets wat miste, dus die heb ik alvast binnen. Natuurlijk hoop je altijd op meer, maar in de halve finale was mijn tegenstander Tato Grigilashvili me gewoon te snel af. Hij verraste me compleet. Dat ik langer op de mat had gestaan in de eerdere partijen had daar verder niks mee te maken.

Ik voelde me fysiek geweldig en ben helemaal niet moe geweest. Alleen op dit niveau is het zo dat als je één foutje maakt, je meestal verliest. Dus als ik kampioen wil worden, zullen dat soort foutjes eruit moeten. Maar andersom werkt het ook zo natuurlijk, want de verschillen zijn minimaal. Zo sta ik tegen Matthias Casse, die uiteindelijk kampioen werd, 2-0 voor. Ik heb hem dit jaar nog verslagen in Tel Aviv.

Het WK was mijn eerste toernooi sinds februari, dus het was kijken hoe het er fysiek en mentaal voorstond. Dat zat in ieder geval heel goed en daar ben ik blij mee. Het geeft veel vertrouwen.

Eenmaal terug thuis heb ik gedaan wat ik altijd doe na een groot toernooi, namelijk een week rust houden. Dat betekent evengoed wel elke dag trainen, maar dat deed ik thuis in Heemskerk of bij mijn oude club Kenamju. Het verschil is vooral dat het wat relaxter gaat dan wanneer ik op Papendal ben.

Inmiddels zit ik wel weer volledig in het ritme. Mijn voorbereiding op de Spelen is verder niet anders dan bij een normaal toernooi. Ik heb niet het gevoel dat ik nog een eindsprint moet doen voor de Spelen. Het enige wat ik anders moet doen in vergelijking met het WK is dat ik niet al na twintig seconden op mijn rug beland, haha. Maar goed, ik focus me vooral op vormbehoud.

Ik vertrek op 19 juli naar Japan en kom op 27 juli in actie. Er is dit jaar overigens ook een teamwedstrijd, maar in eerste instantie richt ik me vooral op mijn individuele toernooi. Het is behoorlijk anders dan vijf jaar geleden in Rio. Daar was ik echt nog een broekie van 20 jaar. Hoewel ik zelf geen grotere druk ervaar, gaat het nu wel echt om de knikkers natuurlijk.”

Meer nieuws uit Sport IJmond

Meest gelezen