Basketbalclubs Flashing Heiloo en Noordkop bouwen hun samenwerking verder uit en willen met meer jeugdteams de eredivisie in

De talenten kunnen deze week weer terecht in ’t Vennewater.

De talenten kunnen deze week weer terecht in ’t Vennewater.© Foto Martin de Haan

Robin Kaandorp
Heiloo

De nauwere samenwerking stond net mooi op de rails toen covid-19 roet in het eten gooide. Maar ondanks de vele beperkingen zien basketbalclubs Flashing Heiloo en Noordkop dat er al flinke progressie is geboekt. ,,We zijn hooguit minder ver dan we hadden willen zijn.”

De achterliggende gedachte was simpel. Bij alle basketbalclubs in de Noordkop liepen wel gemotiveerde talenten rond, maar het was allemaal versnipperd. Waardoor de meeste clubs dan ook allemaal op een vergelijkbaar niveau bleven steken. Om meer uit die talenten te halen, besloten Flashing Heiloo en Noordkop de handen ineen te slaan. Er blijkt daarnaast sprake van magneetwerking. ,,Want er zijn ook jongens van diverse andere clubs aangesloten”, vertelt David Wesselius, een van de initiatiefnemers.

Bij de U18 en U16 werd er dit jaar zelfs een eredivisieteam ingeschreven. ,,En we lieten zien dat we daarin thuishoren. Alleen eindigde het seizoen al na vier wedstrijden”, blikt collega Niels Lont terug. ,,Maar de motivatie is groot gebleven, ondanks dat er niets was om naar toe te werken. Je ziet dat de spelers zich ook zijn blijven ontwikkelen.”

Inmiddels met duidelijk resultaat, want twee spelers hebben een oproep gekregen voor een nationaal jeugdteam. Het is een extra reden om de samenwerking alleen maar verder te intensiveren. ,,Daarom gaan we een convenant maken waarin we vastleggen wat we verder willen bereiken, want we merken aan alles: dit experiment lukt.”

Zo is er het streven om in meer leeftijdsgroepen naar de eredivisie te gaan. Wesselius: ,,Daarbij zal het sterkste team onder de vlag van Noordkop uitkomen en het tweede team onder de vlag van Flashing. Al hopen we het op termijn een unieke identiteit te geven, met eigen naam en tenues Dit jaar zijn we er helaas alleen niet in geslaagd om de leeftijdsgroep 2007/08 erbij te betrekken, omdat we geen talenten hebben kunnen zien. Want waar wij nog wel door zijn blijven trainen met de jongste groep, lag het bij de meeste clubs stil.”

Doortrainen gebeurde vooral buiten. ,,Eerst hebben we met dank aan Bart Ploeger bij Foresters een geïmproviseerd veld aan kunnen leggen. Later zijn we vooral in Alkmaar en Schagen gaan spelen. Daar zijn hele goede plekken om buiten te basketballen. Het was een beetje zoals vroeger en het trok nog wel wat publiek ook”, vertelt Wesselius lachend. ,,En dat is ook weer goed voor de uitstraling.”

En zo staat er nog flink wat op het wensenlijstje. ,,Maar zoiets op poten zetten vergt tijd”, stelt Lont duidelijk. ,,En er zullen ook meer mensen bij betrokken moeten worden.” Zo streven de clubs naar een officiële opleidingsstatus en op termijn ook naar een loot-status voor de spelers. Ook moet het trainersarsenaal verbreed worden. Nu is Tristan van Santen daarin een onmisbare schakel. ,,Hij is enorm belangrijk geweest in het slagen van dit experiment, maar het is nu ook cruciaal om nieuwe trainers op te leiden.” Het moet immers een samenwerkingsverband worden voor een langere periode. Het sleutelwoord is continuïteit. ,,We willen een constant hoog niveau houden.”

Meer nieuws uit Sport Alkmaar

Meest gelezen