Corry de Krijger-Bogers (1949-2020) uit Hoorn was de spil, steun en toeverlaat, binnen en buiten haar gezin. Toen kwam corona. ’We missen het zonnetje in huis’

Corry de Krijger-Bogers (1949-2020).
© Foto aangeleverd
Hoorn

Het coronavirus sloeg in 2020 een pijnlijk gapend gat in veel West-Friese families. Op de laatste dag van het jaar herdenken we met hun nabestaanden een aantal van de slachtoffers. Deel 7: Corry de Krijger-Bogers uit Hoorn.

Met de kwalificatie ’huisvrouw’ deed je zijn Corry op alle fronten tekort. ,,Ze was de spil, de steun en toeverlaat en inspirator en niet alleen binnen ons gezin’’, vertelt echtgenoot Jan over zijn op 27 maart overleden echtgenote Corry de Krijger-Bogers (70).

De geboren Hoofddorpse was zelf nog maar vijf jaar oud toen ze haar eigen vader verloor. ,,Maar mede dankzij de enorme steun van haar moeder groeide ze op tot een levenslustige, energieke, mooie, jonge vrouw. Ze was nog geen twintig toen we trouwden en in Hoorn gingen wonen.’’

Zeer betrokken

Zo’n vier jaar later was het gezin compleet, na de geboorte van twee zoons, die op hun beurt weer zorgden voor twee kleinzoons. Volgens Jan stond Corry op haar 70e nog volop in het leven. ,,Ze was een zeer betrokken vrijwilliger binnen allerlei organisaties, die tot haar eigen verbazing zelfs ging besturen. Maar ze was wel een voorzitter die de voorzittershamer het liefste thuis liet.’’

Meer dan 40 jaar was ze actief bij De Zonnebloem, hulpmoeder en -oma bij schoolreisjes, knutselmiddagen en zeilkampen, alt in het koor van Swaegh Zingt en frequent bezoeker van toneel- en muziekvoorstellingen. Bij de afdeling Zorg en Welzijn van Tabor d’Ampte liet ze zich tijdens de proefexamens als ’oude dame’ gewillig door de leerlingen uit bed of rolstoel helpen.

Inpiratiebron

,,Daarom weten zoveel mensen in Hoorn en Zwaag ook wel iets over Corry, ze had een enorm netwerk met vrienden en bekenden en ze onthield alle namen. Naast het verdriet overheerst daarom de dankbaarheid dat ze zo’n inspiratiebron was voor velen. De indruk die ze achterliet en -laat is permanent en positief. We missen het zonnetje in huis, haar stuwende kracht, maar vooral haar liefde.’’

Lees ook: Gitta Dekker-Ooyevaar (1946-2020) uit Blokker bezweek aan het coronavirus: ’Ik zie die blik nog in haar ogen, van dit komt niet meer goed’

Bert Roozemond (1928-2020) uit Hoorn leefde avontuurlijk bestaan, met corona als zijn Waterloo: ’Hij vertelde de meest wilde verhalen over zijn verleden’

Corona legde creatieve Toos van Ophem (1936-2020) uit Wervershoof het zwijgen op, maar haar Westfriese verhalen leven voor altijd voort

Arnold Valent (1935-2020) uit Wervershoof was de ’allerliefste man van de hele wereld’, maar daar had corona geen boodschap aan

Hoornse broers Joop en Max Bakker overleden kort na elkaar aan corona: ’Ze drinken nu boven samen een biertje, zoals wij hier beneden ook doen op hen’

Cees bij ’t Vuur (1937-2020) uit Hoorn, een onvergetelijke vader die door corona geveld werd: ’Met ons deed hij wedstrijdjes wie het smerigst kon eten, die hij natuurlijk won’

Minne Feitsma (1931-2020) uit Enkhuizen overleed tijdens de eerste coronagolf, zijn vrouw Willy (1931-2020) tijdens de tweede: ’Beide ouders kwijt, dat wens je je ergste vijand niet toe’

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen