Premium

Twee jaar lang dacht ik dat ik een stofzuiger voor kabouters had, tot mijn moeder me liet zien hoe dat ding echt werkte | Column

Om de pijn van mijn stofzuigtrauma te verlichten, heb ik nu de ideale huisgenoot in huis gehaald: een robotstofzuiger.
© Foto Mediahuis/ Suzanne Rijnja

Ik heb een hekel aan stofzuigen. Vrolijk met de stofzuigerslang door de kamer dansen op ’I want to break free’ van Queen, zoals je op televisie altijd ziet? Mij niet gezien.

Ik heb het altijd al een rotklus gevonden. Zo kan ik me nog herinneren dat ik in mijn puberjaren altijd ’minstens mijn eigen slaapkamer’ moest stofzuigen van mijn moeder. Met een grote dosis tegenzin sleepte ik dat zware onding dan naar mijn kamer om na drie minuten te oordelen dat ik wel klaar was met zuigen. Minimale inzet, zou je denken. Maar het kan erger. Op een geven moment vond ik een manier om onder de taak uit te komen: ik had het geluid van een stofzuiger gedownload op mijn telefoon en speelde dit af via mijn muziekinstallatie. Kon ik ongestoord op mijn bed chillen, terwijl het vanaf de andere kant van deur leek alsof er druk gezwoegd werd.

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen