Parijs in augustus; als we op de metrotrap naar boven lopen, voel ik me als een leeggelopen ballon

Echt een geweldig idee om in augustus een paar dagen naar Parijs te gaan. Want dan is het zo lekker rustig. Als ik er ben, weet ik waarom. De hittegolf die Europa teistert komt daar ook langs, alleen een paar graadjes erger.

Op mijn telefoon check ik het temperatuurverschil. In Noord-Holland tikt het kwik de 30 aan; maar in Parijs krijgen we er dus gewoon zes graden bij. Gratis. En 36 graden in de stad voelt als 42. En met mondkapje (verplicht zodra je ergens een stap over de drempel zet) als 45.

Mijn dochter heeft een lijstje gemaakt. Ze wil de Eiffeltoren zien. En in het museum d’Orsay hangen een paar Van Goghs. We gaan op pad. We lopen in de schaduw. Flessen water mee voor als we het volgende terras niet halen. Twee straten verder is het lauw.

Het museum wordt gelukkig gekoeld. En in het parkje naast de Eiffeltoren vinden we een plekje in de schaduw. Er kunnen twee vinkjes op het lijstje van ‘dingen die we moeten zien’.

Dan volgt de begraafplaats Père Lachaise. Nergens liggen zoveel beroemde doden als hier. Edith Piaf, Chopin en Jim Morisson om er een paar te noemen. We zoeven er ondergronds naartoe.

Als we op de metrotrap naar boven lopen, voel ik me als een leeggelopen ballon. Bij de ingang staat een plattegrond met grafnummers van de Beroemde Doden. Wij komen niet verder dan een wandelingetje langs de tombes van Parijzenaars die niet op mysterieuze wijze aan hun eind zijn gekomen in een badkuip. Het is veel te heet om serieus te gaan graf-spotten.

De resterende tijd van ons tripje brengen we door naast de ventilator in ons hotel, wachtend tot we weer naar huis mogen.

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen