Mazzel of pech bij de grijpkranen van Bettina en Dirk Jan van Zetten, net als in het echte leven

Bettina en Dirk Jan van Zetten.
© Foto Mediahuis / Eric Molenaar
Hoorn

32 jaar zijn Bettina en Dirk Jan van Zetten uit Apeldoorn getrouwd. 32 jaar hebben ze grijpkranen. Net als zijn ouders (die van haar zaten in de oliebollen). Drie van hun vier zonen hebben ook grijpkranen, de vierde zo’n muntenschuiver.

Zo gaat dat, op de kermis. ,,Dit is het leven dat je hebt. Zo ben je geboren, opgegroeid en dat doe je tot je met pensioen gaat.’’

In Hoorn staan de 51-jarige Bettina en haar 52-jarige man jaarlijks. ,,Gemoedelijk volk hier’’, vinden ze. ,,Al kunnen sommige jongelui ’s avonds wel eens een beetje vervelend zijn.’’

Ze zijn de gemeente Hoorn dankbaar dat die, ondanks de coronacrisis, kans zag nog snel een kermis te organiseren, met een schappelijke pachtprijs. Wel hopen ze dat de mensen de kermis op het Pelmolenpad weten te vinden. In de binnenstad lopen sowieso meer mensen rond. Die missen ze hier.

,,Dit is onze eerste en misschien wel de laatste kermis van het seizoen. Want de kermissen mogen weer, maar worden achter elkaar afgelast. Veel gemeenten zien het niet zitten, of willen geen terrassen schrappen voor de kermis. We hadden afgelopen winter een hele grote tournee gepland. Na Hoorn zouden we naar Groningen gaan, maar ook die is afgelast. Van de 1400 kermisgezinnen heeft tachtig procent geen inkomen. Tot en met september is er nog enige steun van de overheid, maar vanaf oktober moet je maar kijken hoe je het redt. Dan kun je interen op je spaargeld, maar het is toch niet de bedoeling dat je alles waar je 32 jaar voor hebt gewerkt achter de muziek aan kan gooien? Hoe ga je bestaan zonder kermissen? Deze attractie is ons pensioen, maar als we die later niet aan iemand kunnen slijten....? Ja, zegt de overheid dan, je kunt omscholen. Maar hoe? Ik heb een leao-diploma. Dit is mijn leven, mijn beroep. Kermisexploitant.’’

Toch geven de Van Zettens de moed niet zomaar op. En dus zitten ze elke dag - ook al is het warm en komt het laat op gang - met een glimlach tussen de grijpkranen. Waar de een mazzel heeft en de ander pech, net als in het echte leven. Het kan natuurlijk niet zo zijn dat iedereen altijd prijs heeft, maar de grijpers staan ook niet zo afgesteld dat er niets te winnen valt. ,,Je hebt je pacht en je kosten en er moet wat overblijven voor onszelf, maar je moet de mensen ook tevreden houden. Die willen wat winnen. Het is een spelletje. De ene staat voor 10 euro met z’n armen vol en de ander wil bij wijze van spreken de ramen er uitslaan. Je moet gewoon geluk hebben. ’’

Dit is de tweede aflevering in de reeks ’Gezichten van de kermis’. Lees ook: ’Ad Ordelman, de zesde of zevende generatie op de kermis’

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen