Ode aan schoon-oma. Haar schilderij van het Roomeinde komt weer aan de muur (column in 60 seconden)

Blik op het Roomeinde in Broek in Waterland
© Ans Rozemeijer

’Thuis heb ik nog een ansichtkaart’. Wie kent het liedje niet. Ik heb thuis nog een schilderij. Een aquarel van het Roomeinde in Broek in Waterland, geschilderd door de oma van mijn vrouw. Heet dat schoon-oma?

Ans Rozemeijer, begenadigd zondagsschilder. Ze schilderde midden jaren tachtig de straat waar we toen woonden. Niet ons huis, maar de entree bij de brug. Schilderachtig plekje. Ik ben twee verhuizingen verder en krijg als ik het zie, acuut heimwee naar Broek.

Afgelopen zaterdag nam ik het mee toen ik naar een kunstrondleiding in mijn oude dorp ging. Gewoon een voorgevoel dat ik het in de auto moest leggen. Mijn vrouw dacht dat ik gek was geworden en dat ik het op de expositie wilde laten hangen.

Ik laat de deelnemers aan de rondleiding op de telefoon een foto zien van het schilderij.

Trouwens heel moeilijk om dat op anderhalve meter te doen. Adem in - foto laten zien - adem uit. Of gewoon de telefoon op een tafel leggen, dat werkt.

Wil (l) en Betty met het schilderij op het Roomeinde

,,Maar daar woon ik’’, zegt Wil Leijdekker. ,,Dat is het huis van mijn ouders’’, zegt Betty van Bree. ,,Ik ken dat schilderij. Volgens mij had mijn vader er een foto van. Waar hangt het bij jullie?

’Eh.. het hangt niet’, moet ik bekennen. ’Het staat tussen een stel andere schilderijen en ik moest het vanmorgen eerst schoonmaken.’

,,Is het te koop?’’, wil Wil weten. ’Nee, ik mag het niet verkopen’. ,,Ja, maar je hangt het ook niet op.’’

’Eh, tja het moet in de familie blijven’, schamper ik. Straks toch maar eens plekje voor het schilderij zoeken. Ode aan schoon-oma.

Meer nieuws uit Zaanstreek-Waterland

Meest gelezen