James, de zwarte flufpuppie van Dochterlief, neemt bezit van ons huis, maar ach... wat is hij leuk | column

James.
© Eigen foto

Dochterlief heeft een pup. Voor ze hem -het is een reutje- aanschafte, kwam het verzoek aan ons: „Hij kan de eerste tijd nog niet alleen zijn. Willen jullie af en toe oppassen?”

James -zo heet hij- kwam. Nou ja, we moesten Dochterlief en haar pup ophalen. Want de bench moest mee. En de hondenmand. En kleedjes. En zindelijkheidsmatjes. En een koelmatje. En speeltjes. En voerbakjes. En een rubberen matje om de voerbakjes op te zetten. En zijn brokjes. En zijn poepzakjes. En zijn riempje. „Het is net of je met een baby op stap bent”, zei ik tegen Dochterlief.

Dochterlief vertrok.

Daar zaten we. Met dat zwarte fluffy beessie met zijn zwarte kraaloogjes en zijn rechtopstaande oortjes met pluimpjes bovenop. Net een beertje, dacht ik. Een flufpuppy. Manlief moest werken en vertrok naar boven. James ontdekte een draadje in het vloerkleed, trok eraan. Ik leidde hem af met een speeltje, zoals Dochterlief had geïnstrueerd. Hij zette zijn tanden in de zoom van mijn jurk. Ik leidde hem weer af. Hij probeerde op de bank te klimmen. Lukte niet. „Kom, we gaan naar buiten”, zei ik.

Op straat werd ik door Jan en alleman aangesproken: „Wat een schatje! Wat is-ie mooi. Wat voor één is het?” Ik antwoordde, alsof ik de rassen al jaren kende: „Een kruising van een pomeriaan met een vlinderhondje.” ’s Middags kwam Bestevriendin met haar wildebrasviervoeter om James te bewonderen. Huisvriend kwam even aan op de fiets, speciaal voor James.

Aan het einde van de dag kwam Dochterlief terug en brachten we haar en James naar huis. Ons huis was weer van ons. Wel kaal zo ineens. Maar gelukkig: James komt volgende week terug.

Meer nieuws uit Alkmaar

Meest gelezen