Premium

Soms zijn archeologische vondsten luchtkastelen | column Brussels Blik

Als kind had ik een stenenverzameling. We kregen onze ouders zelfs zo gek om mee te gaan naar heuse stenenbeurzen. Ik vond het fantastisch. Zo fantastisch dat onze topografie-invalleraar op de basisschool er van overtuigd was dat ik ooit archeoloog zou worden. Nu bleef mijn verzamelwoede niet beperkt tot stenen. Batmanpoppetjes, voetbalplaatjes, buitenlandse munten, flippo’s, stripboeken en frisdrankdoppen. En dan vergeet ik er nog een paar. Bovendien was de eigenlijke reden van mijn stenenverzamelwoede de topografieleraar zelf. Hij vertelde prachtige verhalen. Over hoe hij zeldzame stenen uit de DDR ons land binnensmokkelde door ze tussen zijn vuile sokken te verstoppen. Ik wilde geen archeoloog worden, maar eerder de polder-Indiana Jones die mijn meester was. Want ik had in groep 7 van de basisschool al wel door dat je als archeoloog serieus en geduldig moet zijn. Eigenschappen die ik niet bezit. Archeologen staan immers niet bekend als mensen die hun emoties de vrije loop laten. Tenminste, dat dacht ik tot een halve week geleden. Afgelopen week voltrokken zich op z’n minst historische gebeurtenissen. Afgelopen dinsdag werd wereldkundig gemaakt dat er in Heemskerk een kasteel in de grond ontdekt is door archeologen. Terwijl een dag er voor een andere archeoloog minder geluk had in Castricum. Vanuit de overtuiging dat het kasteel van Floris van Bakkum aldaar heeft gestaan, werd grondonderzoek uitgevoerd. Maar ondanks gegronde aanwijzingen bleken restanten van het kasteel spoorloos.

Meer nieuws uit IJmond

Meest gelezen