Column: Op zoek naar stoute en foute mannen kom je altijd wel iets tegen

Standbeeld Simon Gutker in Camperduin
© Mediahuis

Op zoek naar het foute verleden is het goed om ook om je heen te kijken. Dicht bij huis. Zijn er foute en/of stoute mannen in het dorp, of zelfs in de buurt, om de hoek?

In het duindorp Schoorl staat, voor het stokoude raadhuisje (anno 1601), Jan van Scorel (1495-1562). Genoemd naar zijn geboortedorp, geroemd als schilder. Maar trok hij niet via Venetië over zee naar het ’Heilige Land’ (Palestina), waar hij Bethlehem en Jeruzalem aandeed. Wat deed hij daar? Zijn schetsboek van die tijd is verloren gegaan. En was hij ook niet toegetreden tot het Jeruzalembroederschap in Haarlem? Wat was dat voor een club mannen? En was hij ook niet kind aan huis in het Vaticaan, bij de paus? Speelde hij geen rol bij de intochten in Utrecht van keizer Karel V in 1540 en van Filips II in 1549? Verdacht, deze beroemde en op het oog smetvrije Schoorlaar.

In Groet, op het bleekveldje naast het romantische witte kerkje, staat een prachtig beeld van de drie wasvrouwen. Waarom altijd weer vrouwen? Nou, dat was nu eenmaal zo in deze tijd. Maar zo rolbevestigend. En zo niet passend in deze moderne tijd. En het beeld is zo donker dat huidskleur niet te herleiden is.

Dan rijden we door naar Camperduin. Op de grens van land en water, tuurt een man met pet over het water. Hij heeft een paar stukken hout onder zijn linkerarm. Het is Simon Gutker, de strandvonder. Pleisterplaats voor de oudere dorpelingen, die er de laatste dorpsroddels uitwisselen. Maar, waarom speurt dit standbeeld eigenlijk de horizon af? Ik zou zeggen: een diepgravend onderzoek. Er komt altijd wel iets boven. Een stuk aangespoeld hout bijvoorbeeld.

Meer nieuws uit Alkmaar