Premium

Balletschool mag nog steeds niet open en voelt zich vergeten groep: ’Zijn wij nou sport of cultuur!?’

Balletschool mag nog steeds niet open en voelt zich vergeten groep: ’Zijn wij nou sport of cultuur!?’
Enkhuizen

Ze houden een dansspreekuur, bellen wekelijks met de leerlingen en knutselen feeënstokjes met de kleinsten. Woensdag starten buitendanslessen, maar eigenlijk wil de Enkhuizer Balletschool gewoon weer aan de slag.

Samen met zus Femke Jackson en haar man Terry heeft Maartje van Kraaij vijftien jaar geleden de Enkhuizer Balletschool opgezet. Met bloed, zweet en tranen, zoals ze zelf zegt. Het resultaat is er: van zestig naar 240 leerlingen, van wie zo’n zestig procent onder de twaalf.

Protocol

En ook nu, in de studio, is die anderhalve meter afstand houden in coronatijd prima te doen. Er ligt een landelijk protocol om weer open te kunnen. Toch ziet Van Kraaij haar balletschool van zich af glijden, nu er totaal geen perspectief is wannéér de dansstudio weer open mag. Een vergeten groep, voelt ze zich.

Half maart zijn de deuren gesloten. De danssector als geheel wordt zwaar getroffen, getuige ook de brandbrief van Dansondernemers.nl aan de regering. ,,Ruim 1,4 miljoen mensen kunnen nu niet dansen. Stijl, hiphop, klassiek. Dat heeft niet alleen economisch enorme impact, maar ook immaterieel. Veel kinderen kiezen niet voor competitie en wedstrijden, maar wel voor ontspanning en beweging.’’

Paar weken

De balletschool dacht een paar weken te sluiten, maar die periode wordt langer en langer. Gelukkig betaalt een groot deel van de ouders door. Maar wat is het uitzicht? ,,Het persoonlijk contact, met elkaar bewegen. Dat missen we zo.’’

Woensdag start de balletschool met buitenlessen op het terrein van het zwembad in Enkhuizen. Geen klassiek ballet, dat gaat niet. De lesinhoud is aangepast, de leerlingen lopen niet op dunne zooltjes en in strakke danskleding, maar trekken iets warms aan. ,,We doen warming up, we gaan een dans instuderen met als choreografie ’Anderhalve meter’. Lekker bewegen op muziek. Het is belangrijk dat het veilig kan en dat we geen blessures oplopen.’’

Frustratie

Haar frustratie steekt ze niet onder stoelen of banken. ,,Na de laatste persconferentie was ik zó teleurgesteld. Wij hebben alle begrip voor de volksgezondheid, maar op andere vlakken zie ik wél dat mensen weer met z’n tienen bij elkaar mogen komen. Wij hebben kleine groepen, veel jonge kinderen. We voelen ons vergeten.’’

Ze heeft de gemeente gebeld. ,,Zijn wij nou sport of cultuur? Volgens de richtlijnen van de gemeente vallen we onder sport, maar laatst zei een voetbaltrainer dat dans geen sport is, maar cultuur. En per 1 juni mag je wel met dertig man in theater of bioscoop. Ook voor ons is dat makkelijk haalbaar.’’

Brandbrief

Ze probeert zich aan te passen en de balletschool overeind te houden. De hoop is, ook na de brandbrief, gericht op een positieve reactie vóór 1 juni, zeker voor de kinderen tot twaalf jaar. ,,Dit is ons vak, hier werken we al ons hele leven voor. We hebben die school met zorg opgebouwd. Dit is voor ons een drama.’’

Meer nieuws uit West-Friesland