Premium

Kees Jak, de man van de foto’s in het weerbericht op tv: ’Het is al zo’n tweehonderd keer gelukt’

Kees Jak, de man van de foto’s in het weerbericht op tv: ’Het is al zo’n tweehonderd keer gelukt’

Fotograferen is voor Kees Jak een hobby. Toch zijn z’n foto’s geregeld te zien op televisie. Tijdens de weerpraatjes van RTL en de NOS komt er namelijk geregeld een foto voorbij met de vermelding: Kees Jak - Westzaan. „Al zo’n tweehonderd keer ondertussen”, vertelt hij trots.

Eigenlijk hebben kleinzoon Daley en kleindochter Riley het al verder geschopt als opa Kees Jak. Zij zijn immers met hun gezicht op televisie te zien geweest en opa niet. Maar dat hadden ze dan wel weer aan hem te danken, omdat ze op een foto stonden die Kees had gemaakt en die werd getoond tijdens een weerpraatje. Zowel de NOS als RTL kiezen nogal eens voor een foto die de 60-jarige Westzaner heeft ingestuurd. „En toen Piet Paulusma nog ’oant moarn’ riep op SBS6 gebeurde het daar ook wel eens”, aldus Kees.

Fotograferen is een hobby van de Westzaner, die zijn geld al jarenlang verdient in de metaal als constructiebankwerker bij Zaanlas Metaal in Zaandam. „Eigenlijk is het maken van foto’s heel toevallig begonnen. Want als jongetje maakte ik eigenlijk nooit foto’s. Ik was juist heel geïnteresseerd in het weer. Ik denk dat ik tien was toen ik via een klein transistorradiootje al naar het weerbericht luisterde. Weermannen als Hans de Jong, Jan Pelleboer en Jan Visser waren mijn helden. Dat weer was vooral belangrijk in de winter. Ik was namelijk gek op schaatsen, dus ik wilde weten of er al snel geschaatst zou kunnen worden.”

Het was tijdens het kijken naar het weerbericht van Jan Visser dat hij zag dat daar ingestuurde weerfoto’s te zien waren. „Ik had toen net een mobieltje waarmee je ook foto’s kon maken. We waren op vakantie en het onweerde. Ik dus proberen of ik een foto van de bliksem zou kunnen maken. Nou, niet dus, dat mislukte volkomen. De dag daarop regende het enorm. Ik stond op dat moment in de receptie van de camping en besloot om te kijken of ik een foto kon maken van die neer kletterende regen. Nou, die bleek best wel leuk te zijn geworden en ik besloot hem op te sturen naar Jan Visser. Wat denk je, hij kwam in beeld. Nou, geweldig toch, gelijk de eerste foto die ik instuurde. Een veelbelovende start. Ik had de smaak te pakken en dat eerste succesje smaakte naar meer.”

Kees besloot zijn foto’s ook naar RTL te gaan sturen. Een foto waarop molen Het Prinsenhof stond bijvoorbeeld. Hij vond het toen ook tijd worden om maar eens een fototoestelletje te kopen. En dat werd in de loop der tijd een steeds beter en duurder exemplaar. „Tja, je verlegt toch je grenzen en je wordt ook steeds kritischer en veeleisender. Op dit moment heb ik een Sony Alpha A7 II, dat is best een redelijk professionele camera. Ik heb nu meer beeld en de lens heeft een groter zoombereik, zodat ik veel meer met één lens kan doen.”

Zowel RTL als de NOS laten geregeld foto’s zien die de Westzaner maakt. „Dat is inmiddels al tweehonderd keer gebeurd”, meldt hij trots. Zijn camera heeft hij dan ook altijd bij zich. Onderweg van Westzaan naar z’n werk in Zaandam bijvoorbeeld. „Want als je wat bijzonders ziet, vergeef je het jezelf natuurlijk nooit als op zo’n moment je camera niet bij je hebt.”

Kees gaat er echter ook speciaal op uit als hij het idee heeft dat er zich iets bijzonders gaat voordoen. „Soms mislukt dat, ben je net te laat en dan is het balen. Maar andersom heb je soms ook geluk. Ga je voor een bijzondere regenlucht, breekt ineens de lucht open en verschijnt de zon waardoor er een regenboog verschijnt.”

Maar alleen een regenboog is natuurlijk niet bijzonder genoeg voor de Westzaanse fotograaf. „Het is dan juist leuk als die regenboog precies over een molen heengaat. Dat lukte me een paar dagen terug bijna. Maar net niet zoals ik het hebben wilde. Verdween hij net toen ik hem eindelijk goed om de molen heen had. Dan baal je behoorlijk. Andersom kan natuurlijk ook. Dat het zelfs nog net even beter of spectaculairder wordt dan je in je hoofd had. Dat bezorgt je dan echt een euforisch gevoel en dan kan de adrenaline wel eens door je lijf gieren”, vertelt hij lachend.

Toch wil dat niet zeggen dat die foto dan ook ’s avonds op tv te zien is. „Daar begrijp je soms niets van. Het zou soms handig zijn als je een cursus omgaan met teleurstellingen hebt gevolgd. Ik heb wel eens een foto waarvan ik echt overtuigd ben dat ze hem zullen laten zien. Nou, niet dus. Andersom gebeurt het overigens ook wel. Twijfel ik bij een foto of hij het eigenlijk wel waard is om te sturen, doe ik het toch en kiezen ze uitgerekend die foto uit. Of ze halen ineens een foto uit het archief als ze een bepaald plaatje zoeken waar iets op staat wat zich die dag heeft voorgedaan.”

Bij RTL gaat het ze om het weer en een landschap, terwijl de NOS juist het weer en mensen wil. Op die manier zijn de kleinkinderen Daley en Riley dus al eens in het Journaal te zien geweest. Daley die wijst naar een regenboog bij de watertoren van Assendelft en Riley die een regenmeter leeggooit. „Zij zijn dus als verder als opa. Van mij staat alleen mijn naam in beeld.” Kees heeft nog een kleinzoon, Finn. „Die is net een jaar dus die is nog niet op tv geweest. Maar dat komt vast nog wel een keer.”

Fotograferen zal altijd een hobby blijven voor Kees. „Er zijn steeds meer fotografen die er iets bij moeten doen om rond te komen. En tegenwoordig fotografeert bijna iedereen. Nee hoor, laat mij maar lekker weerfoto’s maken.”

Andere hobby’s heeft de Westzaner ook eigenlijk niet. „Het fotograferen zoals ik dat doe, kost nu eenmaal veel tijd. Ik wandel en fiets ook graag. Dat doe ik vaak samen met mijn vrouw Willy.” Ook dan gaat uiteraard de camera altijd mee. Soms wel eens tot ergernis van zijn vrouw. „Sta ik ineens weer stil omdat ik iets gezien heb. Dan weet zij dus al hoe laat het is.”

Meer nieuws uit Zaanstreek

Meest gelezen