Premium

De gouden billen van Purmerend, maar pas op: aankomen mag niet

1/3
Purmerend

Ze glimmen je tegemoet. Twee billen van een bronzen naakt. Ze lijken wel van goud, maar die glans komt doordat iedereen er maar aan zit.

Het zijn ’ziekenhuisbillen’. Het beeld van een vrouw die een boek leest, staat tenslotte in het Dijklander Ziekenhuis in Purmerend. Het staat - nee, beter: ligt - onder een trap vlakbij de koffiecorner van het Dijklander Ziekenhuis. Voor het liggend naakt dat een boek leest, zit een kind dat ook leest.

Niet aanraken!

Mooi. Maar aankomen mag niet meer. ’Niet aanraken!’, staat er sinds een paar jaar in niet mis te verstane woorden bij het beeld. Aanraken is in deze coronatijden sowieso geen goed idee, maar het gaat er vooral om dat er geen kinderen op klimmen en dan afvallen en zich bezeren, zegt woordvoerster Marjolein Beijne van het ziekenhuis.

Opeens lijken ze op te vallen, terwijl dit werk van Tineke Willemse-Steen officieel ’Lezende jonge vrouw, liggend’ al sinds 1994 in het bezit is van het ziekenhuis. Het beeld is aangeschaft bij de opening van het nieuwe ziekenhuis op speciaal verzoek van toenmalig directeur Ruud van Betten. „Het is eigenlijk een soort drieluik. Ook het zittende meisje en het kleutertje op de stoel (bij poli 3) horen er bij”, zegt Marjolein.

Sfeer bevorderen

Oud-kinderarts Jan Lucas Ket (met pensioen) was lid van de kunstcommissie die de beelden uitkoos en zegt er dit over: „Ze passen in de sfeer die wij wilden bevorderen. Verrassing, misschien verwarring, maar een eventueel conflict biedt steeds een uitweg tot sublimering. We probeerden sentimentaliteit te vermijden. Dat lukt hier wel omdat het meisje niet op ons maar op haar boek gericht is. Het zittende lezende meisje is ook goed, het kleutertje op het stoeltje is wel wat sentimenteel, maar kan er nog net mee door.”

Geen schroom

Vooral kinderen zijn er gek op, weten de receptionistes van het ziekenhuis. Marjolein: ,,Onze indruk was dat het vooral aangeraakt wordt door kinderen, niet gehinderd door enige schroom, maar zeker weten doen we dat niet.”

Het aanraken van bronzen beelden gebeurt vaker. Op de Karelsbrug in Praag wordt de sokkel van het beeld van priester/martelaar Johannes van Nepomuk veel aangeraakt omdat het geluk moet brengen. „Ook de bronzen teen van Petrus in de Sint Pieter in Rome wordt veel aangeraakt. Die is zo glimmend”, zegt Majolein Beijne.

Het aanraken komt volgens Jan Lucas Ket uit de vertedering die het beeldje oproept. „Dus meer onder de invloed van prolactine (red: een hormoon dat de borstvoeding op gang brengt) dan van testosteron (red: mannelijk geslachtshormoon). Hoewel een naakt, toch geen seksuele connotatie.”

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen