Premium

Marcel Ris vertrekt bij Texel zonder nieuwe opties: ’Lastig voor een trainer van het eiland om aan de overkant voet aan de grond te krijgen’

1/4
Den Helder

Als er al een nieuwe voetbalcompetitie bij de amateurs kan worden gestart zijn veel trainers inmiddels van werkkring veranderd. Vaak in deze crisistijd zonder afscheid van hun verleden. Ivo Rohling gaat naar Con Zelo. Ben de Visser staat voor zijn oversteek naar Texel waar Marcel Ris geen idee heeft wat de toekomst brengt. Drie ervaringsdeskundigen over wat het betekent.

Ivo Rohling

VIOS, Warmenhuizen

Drie seizoenen

Hij kan zich het belletje van de voorzitter nog herinneren. ,,Dat er niet meer getraind werd en tot 31 maart zelfs niet meer gevoetbald kwam toch wel even binnen.’’ Het was, weet hij nu, slechts een voorbode. ,,Afscheid? Nee, helemaal (nog) niet. Wel zijn wij met de selectie weer begonnen met aangepaste trainingen.’’

Blij dat hij zijn spelers weer ziet. ,,De jongens pakken zelf de donderdagavond trainingen op. Dinsdag gaan zij naar de cross-fit bij Stephan Bes. Daar waren wij dit seizoen mee begonnen, maar dan wel gericht op voetbal. Ik hoef niet veel te doen maar heb toch weer een beetje het gevoel dat wij samen zijn.’’

In het besef ook dat hij mogelijk een eersteklasser achter kan laten op De Doorbraak. ,,Wat er allemaal nog mogelijk was geweest dit seizoen, zullen wij nooit te weten komen. Om dan als tweede te eindigen met een periode geeft een trots en tevreden gevoel. Ik ben zeer benieuwd wat de KNVB met de aanvraag van de club om volgend seizoen in de eerste klasse te voetballen doet. Dat zou echt fantastisch zijn. Voor de vereniging, vrijwilligers, bestuur, technische staf.’’ En natuurlijk voor zichzelf, zegt Rohling die eerder al bij VIOS succes had en vertrok. ,,Ik heb geleerd en gezien dat je nooit de deur meteen dicht moet gooien.’’

Bovendien zijn er genoeg documenten, voorzien van zijn handtekening, die getuigen van succes. ,,De promotiewedstrijd tegen SEW is een absoluut hoogtepunt. De aanloop en entourage. De jeugd en hun spandoeken, in de bus met trouwe supporters. Voetballen bij VVW, waar ik als trainer een schitterende tijd had, om dan te promoveren. Fantastisch.’’

Al zijn er ook zaken die hij, alles bij elkaar, mogelijk beter of anders had kunnen doen. ,,Samen met de selectie zijn er in de afgelopen jaren al wat dingen aangepast. Dat heeft zeker zijn vruchten afgeworpen. Er goed mee om kunnen gaan en op een juiste manier oplossen, gaat de ene keer makkelijker dan de andere. Van waar het niet gaat moet je leren zodat het dan later wel lukt.’’

Ben de Visser

JVC, Julianadorp

Negen seizoenen

Elk vertrek is altijd een komma, zegt Ben de Visser. Zelfs na negen seizoenen. ,,Ik zet er nu een punt achter maar vertrek zeker met een goed gevoel.’’

Ook al is zijn zoektocht naar de in zijn ogen perfecte voetbalorganisatie, als die van WGW in het verleden, een utopie gebleken. ,,Een vereniging moet zijn structuur kunnen bijstellen en je moet er de mensen voor hebben. Nu hoop ik er vooral aan bij te dragen dat de selectie met plezier naar het trainingsveld komt en dat ook tijdens wedstrijden probeert uit te stralen.’’

De stagnatie die hij signaleerde in de ontwikkeling van de vereniging JVC, is volgens hem ook te wijten aan enkele tegenvallers op organisatorisch gebied. ,,Daar heeft de vereniging een terugslag van gehad. Op dit moment wordt er weer keihard gewerkt om door te pakken. Ik had verwacht nu in de top vijf van de tweede klasse te spelen. Dat blijft een helaas maar kan weer het doel zijn voor de mensen die nu met JVC aan de slag gaan.’’

De trainer wist al snel dat hij na dit seizoen zou vertrekken. ,,Voor mezelf had ik besloten om slechts een langer verblijf te willen overwegen mits er een aantal voetbalzaken structureel anders zouden worden aangevlogen. Tijdens het gesprek werd direct duidelijk dat dit niet het geval zou zijn dus zijn we in goed overleg uit elkaar gegaan. JVC gaf bovendien aan in de toekomst graag om de twee, maximaal drie jaar van trainer te wisselen.’’

Zijn laatste herinnering aan het seizoen in de derde klasse is dat De Visser met JVC aan een goede reeks bezig was. ,,Waarbij er in de enthousiaste groep viel te bemerken dat er wat te halen was. De saamhorigheid was groot. Sinds 11 mei mogen we weer aangepast trainen. Van de spelers kreeg ik terug dat ze direct weer aan de gang wilden.

En al is het aangepast, dát beschouw ik als een soort afscheid. We zullen zeker na het seizoen nog even een moment bij elkaar komen om afscheid te nemen. Ik merk nog steeds dat we samen veel plezier hebben.’’

Marcel Ris

Texel ’94, Den Burg

Drie seizoenen

Zijn laatste officiële wedstrijd met Texel, op 8 maart thuis tegen Flevo, is voor Marcel Ris ook meteen zijn meest recente herinnering. ,,Dat voelt als een eeuwigheid geleden. Daarna nog twee keer getraind.’’

Gelegenheid om afscheid te nemen van de club waar hij over twee periodes zeven seizoenen werkte was er niet. ,,Hopelijk lukt dat voor het nieuwe seizoen begint. Er stoppen ook twee bepalende spelers, die verdienen een mooi afscheid.’’

Terugkijkend moet de trainer vaststellen dat er te weinig sportieve hoogtepunten zijn geweest. ,,Na de degradatie uit de tweede klasse zijn er veel spelers gestopt en hebben we noodgedwongen onze 017-1 doorgeschoven om twee volwaardige seniorenteams te creëren. In de derde klasse deden we voetballend vaak niet onder voor de tegenstander, maar kwamen kracht en ervaring tekort voor dat niveau. Dit seizoen hadden we ons hoger ingeschat in de vierde klasse. We waren te wisselvallig. Ook door blessures hebben we niet vaak in de beste opstelling gespeeld. Geen excuus. Deze selectie hoort op dit niveau bovenin te spelen.’’

Dat er een geweldige hechte selectie van eerste en tweede elftal is ontstaan met de ervaren jongens en de jonge generatie is, zegt hij, wel iets om trots op te zijn. ,,En waar de club nog jaren van kan genieten.’’

De 4-0 zege op Oosterend als opening van het afgelopen seizoen bleef ook lang hangen. ,,Een derby is altijd leuk. Als je dan voor veel publiek langs de kant dik verdiend met 4-0 wint, is dat een mooi moment.’’

Ris, die bij Texel ook in de TC zit en er de jeugd traint, heeft nog geen nieuwe club. ,,Helaas. Er zijn wel gesprekken geweest in de Noordkop. Maar het lijkt een lastig verhaal te worden voor een trainer van het eiland om aan de overkant voet aan de grond te krijgen. Ik heb er geen probleem mee om de boot te nemen maar verenigingen kiezen blijkbaar liever een trainer van de vaste wal. Dus zal het komende seizoen een sabbatical worden, denk ik. De meeste clubs zijn al voorzien.’’

Meer nieuws uit Sport Den Helder

Meest gelezen