Premium

’Iets doen’ zit in de genen; om de familie De Ridder kun je niet heen bij Zaandamse korfbalclub ZKC

1/2
Zaandam

Als begintwintiger werd Michiel de Ridder bestuurslid bij korfbalclub ZKC’31. Sinds vorig jaar is hij penningmeester, een zware functie voor een pas 26-jarige. ,,Tja, ik ben toch een De Riddertje hè?’’, verklaart hij. Clubliefde en vrijwilligerswerk zit in de genen bij de Zaandamse familie.

Bij ZKC kun je niet om ze heen. Gerrit de Ridder (66) vervulde allerlei functies en is momenteel actief in de kantinecommissie, bijgestaan door zijn vrouw Jolande. Broer Luuk (60) - de vader van Michiel - was in het verleden onder meer secretaris en voorzitter en nu nog scheidsrechter en voorzitter van de schoolkorfbalcommissie. In die commissie zijn ook zijn dochter Eline (30) en nichtje Marjolein (29), de dochter van Gerrit, actief. Eline maakt daarnaast deel uit van de sponsorcommissie en is sinds kort gestopt als speelster van het eerste, waarin Michiel en Marjolein nog wel samen korfballen.

En dat zestal is slechts een deel van de totale De Ridder-clan. ,,Onze moeder Luchina, inmiddels negentig jaar, is nog altijd lid maar niet meer actief’’, vertelt Luuk. Ze korfbalde zelf en deed allerlei vrijwilligerswerk. Vader Simon was geen korfballer, mede omdat hij het druk had met zijn eigen kruidenierswinkel, maar was wel betrokken. Zo stond hij in de kantine en steunde hij ZKC financieel. Naast Gerrit en Luuk korfbalden broer Marco en zus Leny. ,,Alleen onze zus Joke niet. Leny woont in Oostzaan en is niet meer actief bij ZKC en Marco woont in Wormer en doet vrijwilligerswerk bij Groen Geel, waar zijn kinderen Anna en Sijmen spelen.’’

Geloof

Dat de familie De Ridder is neergestreken bij de christelijke korfbalclub is geen toeval. ,,Geloof speelde vroeger wel een sterkere rol dan tegenwoordig’’, merkt Luuk. ,,Wij zijn van huis uit hervormd en dat betekende op zaterdag korfballen. Dat kon maar bij één vereniging in de Zaanstreek. Dat het extra werk voor de club er bij ons allemaal in zit, heeft daar ook mee te maken. Mijn moeder was altijd bezig om zich in te zetten, voor de kerk, de school en de korfbalclub. Dat hebben wij wel meegekregen.’’

Na zijn jaren als bestuurslid was niets doen geen optie. Luuk de Ridder is alweer twintig jaar nauw betrokken bij het schoolkorfbal. ,,Ontzettend leuk om die kinderen er zoveel plezier aan te zien beleven en het is belangrijk voor de club. Elk jaar schrijven op de dag zelf een stuk of vijf nieuwe leden zich in en indirect levert het ook leden op, kinderen die ermee in aanraking zijn gekomen en op later moment aansluiten.’’

Broer Gerrit korfbalde tot zes jaar terug zelf nog. ,,Altijd in lagere teams, maar met veel plezier en ik liet alles voor de sport, was een echte teamspeler. Op mijn zestigste vond ik het mooi geweest, ik wilde niet als een oudje over het veld zwerven. Maar vanzelfsprekend wilde ik wel iets blijven doen.’’ Hij pakte ’de donderdag’ op, ging wekelijks achter de bar staan om de gezelligheid op die avond terug te brengen. ,,Dat was een beetje verdwenen en iemand moet dan het voortouw nemen. Sinds ik gepensioneerd ben, is het ook geen probleem om tot een uur of één, twee ’s nachts door te gaan. De top zullen we niet bereiken met ZKC; dan moet het vooral gezellig zijn.’’

Ambities

,,Dat zijn zeker gezellige avonden’’, ervaart Michiel de Ridder, die op donderdagavond na de selectietraining steevast aanschuift bij zijn oom in de kantine. ,,Onze trainer Niels Voorneveld ook, die gaat alweer zijn vierde jaar in en is een goede match gebleken.’’ Ambities zijn er volgens hem wel. ,,Toen ik zo’n zes jaar geleden bij het eerste kwam hingen we tussen derde en tweede klasse, hele leuke jaren waarin we met bussen naar beslissingswedstrijden gingen. Op een gegeven moment werden we een redelijk stabiele tweedeklasser en we willen graag de eerste klasse halen. Wel lastig, want er is wel verloop. Elk jaar stoppen er wel een of twee en ik ben eigenlijk de enige gek die maar blijft zitten, omdat ik het veel te leuk vind.’’

Veel positieve verhalen dus over hun cluppie, maar problemen zijn er ook. Onzekerheid over de toekomst bijvoorbeeld en of ZKC nog wel jarenlang kan blijven bestaan. ,,De club is nu financieel gezond’’, weet Michiel als penningmeester. ,,Maar we zijn afhankelijk van de plannen rond sporthal De Tref en die veranderen per jaar. Renovatie, slopen en een klein gymzaaltje ervoor in de plaats, allerlei opties zijn voorbijgekomen. Voor ons zou het funest zijn als we veel verder weg, bijvoorbeeld in sporthal Zaanstad-Zuid, zouden moeten gaan spelen.’’

Een ander probleem is het clubhuis. ,,Het is er supergezellig, maar het gebouw is verouderd en aan renovatie toe. We zijn aan het sparen, maar hebben bij lange na niet genoeg om daar op de korte termijn iets aan te doen. Daarom praten we af en toe wel met clubs in de omgeving over mogelijkheden van samenwerking of fusies.’’

Meer nieuws uit Sport Zaanstreek

Meest gelezen