Premium

’Ik ben hier niet gekomen om te sterven, dacht ik in het ziekenhuis.’ Medemblikker Peter Commandeur is na twee maanden hevige strijd tegen corona weer thuis [video]

’Ik ben hier niet gekomen om te sterven, dacht ik in het ziekenhuis.’ Medemblikker Peter Commandeur is na twee maanden hevige strijd tegen corona weer thuis [video]
Medemblik

Wil je nog wat zeggen? De betekenis van die vraag dringt nauwelijks tot Peter Commandeur (59) uit Medemblik door. ,,Tot straks?’’ Enkele seconden later brengt de arts die de vraag stelde, hem op de intensive care in slaap. Acht dagen lang ligt hij in coma aan de beademing. Zijn lichaam vecht uit alle macht tegen het coronavirus.

Ruim twee maanden na de besmetting is hij weer thuis. Coronavrij. Een grote opluchting, maar ook weer even wennen. De rasechte Medemblikker hoeft niet meer tegen mondkapjes en plastic beschermingspakken aan te kijken. Niet elk uur een andere therapeut of verpleegster aan zijn bed.

Hij mag thuis aansterken. Hoewel de weg terug is ingezet, is hij er nog lang niet. Via vlogs en berichten op Facebook heeft hij zijn ’fans’ uit Medemblik op de hoogte gehouden van het verloop van ziekte. De honderden steunbetuigingen hebben hem geholpen overeind te blijven in een bizarre tijd.

Opgelopen

Zal het op 7 maart geweest zijn? Toen hij met een paar vrienden naar het Utrecht International Comedy Festival ging? Of een dag later, tijdens het driebandentoernooi in Petten? Peter vermoedt dat hij het virus op een van deze plekken opgelopen.

Op 12 maart voelt hij zich grieperig, na een drukke periode op zijn werk. De man achter onder meer PC Reclame, YouMedemblik en Schaatsen op het Plein, besluit de volgende dag - een vrijdag - thuis te blijven. ,,Ik dacht dat als ik in het weekend ook rustig aan zou doen, dat ik er maandag wel weer zou zijn. Maar het werd niet beter. Het ging alleen maar slechter.’’

Kortademig

Aan corona denkt hij geen moment. ,,Ik was niet verkouden, had geen loopneus ofzo. Ik was wel kortademig en voelde me grieperig. Een goede vriend van me, Peter Botman, zei op een gegeven moment dat ik echt naar de dokter moest.’’

De huisarts komt. Peter is dan al ruim een week ziek. Die constateert dat hij te weinig zuurstof heeft. ,,Met een ambulance met gillende sirenes werd ik opgehaald. Ik weet nog dat ik dat een beetje overdreven vond. Maar aan de andere kant kon ik op dat moment vrij weinig meer. Met moeite sleepte ik mezelf van de bank naar het bed en van het bed naar het bad. Maar dat was het dan ook wel. Weinig lol aan hoor. In die week alleen al ben ik 7,5 kilo afgevallen.’’

’Ik ben hier niet gekomen om te sterven, dacht ik in het ziekenhuis.’ Medemblikker Peter Commandeur is na twee maanden hevige strijd tegen corona weer thuis [video]
Peter Commandeur op het balkon van revalidatieoord Heliomare.
© Foto Duco de Vries

Op de longafdeling in het ziekenhuis hoort hij na enkele dagen dat zijn lichaam het niet meer aankan. Hij moet naar de intensive care.

,,Dat was een grote schok. Vlak daarvoor had ik gehoord dat er weer nieuwe ziektes uit ic-opnames voortvloeiden. Ik was bang dat ik mijn stem zou verliezen, die heb ik nodig. Zeker nu ik me met mijn bedrijf meer op video aan het richten ben. En de longschade die je eraan over zou kunnen houden... daar was ik ook bang voor. Maar je hebt geen keus.’’

Gereanimeerd

Ineens moet hij antwoord geven op de vraag of hij indien nodig gereanimeerd wil worden. Dat verwart hem.

,,Ik kom toch in het ziekenhuis om beter te worden? Maar het ging alleen maar slechter. Ik ben hier niet gekomen om te sterven, dacht ik. Ik ben geen 80-jarige met onderliggende kwalen. Ik ben een gezonde vent. Natuurlijk snap ik wel dat ze die vraag aan iedereen moeten stellen, maar hij kwam op dat moment erg binnen.’’ Niets ten nadele van het verplegend personeel in het ziekenhuis overigens, wil Peter benadrukken. ,,Iedereen was super aardig en lief.’’

Geen idee

En dan het moment dat hij in slaap gebracht gaat worden. ,,’Wil je nog wat zeggen?’, werd me gevraagd. Ik had geen idee, ik had niks te zeggen. Het drong helemaal niet tot me door dat ik in een situatie terecht was gekomen waar ik misschien wel niet meer uit kwam. En dat is achteraf maar goed ook. Want ik heb daardoor niet echt angst gehad. Dat is het mooie van het verhaal.’’

’Ik ben hier niet gekomen om te sterven, dacht ik in het ziekenhuis.’ Medemblikker Peter Commandeur is na twee maanden hevige strijd tegen corona weer thuis [video]
Een selfie op een moment dat Peter Commandeur erg ziek is.

,,Ze dachten dat ik drie weken onder zeil zou zijn. Het zijn acht dagen geworden. Ik probeer te graven of ik daar herinneringen aan heb, maar die zijn er eigenlijk niet. Misschien heel vaag een paar momenten als het eigen lichaam het ademen weer probeert over te nemen. Ik ben in slaap gebracht, en werd op een gegeven moment gewoon weer wakker.’’

Nachtmerrie

Peter kwam van de ene in de andere nachtmerrie terecht. Hij had ’een vette delirium’, zoals hij het noemt. Een periode waarin hij volledig in de war was en erg bang was. ,,Ik heb daarin dingen meegemaakt, die gaan alle fantasie te boven.’’

Na zijn ontwaken probeerde Peter zijn telefoon te ontgrendelen, maar vergiste zich in de toegangscode waardoor zijn telefoon blokkeerde. Hij dacht echter dat hij gehackt was, en dat alle wachtwoorden en belangrijke bestanden van zijn klanten gestolen waren. Hij geloofde zelfs sterk dat hackers hem dood wilden hebben. ,,Mijn lijf was nog hard bezig met het overwinnen van corona, maar in mijn hoofd was ik helemaal in paniek om mijn bedrijf. En ik dacht dat ik vermoord zou worden. Ik kon niet meer het onderscheid maken tussen fantasie en werkelijkheid.’’

Toch zijn er ook positieve dingen voortgekomen uit zijn periode in het ziekenhuis. ,,Het besef van onvoorwaardelijke vriendschap. Peter Botman ken ik nu zo’n vijftien jaar, ik heb hem als contactpersoon opgegeven. Hij heeft zo veel voor mij gedaan, dat is ongelooflijk.’’

Opties

Op 16 april wordt Peter ontslagen uit het ziekenhuis. Hij heeft drie opties. Thuis revalideren, op een speciale afdeling in het ziekenhuis of in Heliomare. ,,’Ik gun jou Heliomare’, werd door de zuster gezegd. Ik werd getriggerd door het woord gun. Ik heb voor Heliomare gekozen, ook al was ik er nog nooit geweest en wist ik er weinig van af.’’

Hij kwam op een nieuwe corona-afdeling, die ’nog niet optimaal draaide’. ,,Ik miste dialoog, had heel veel vragen die nauwelijks beantwoord werden. Maar ik snap het wel. Alles was nieuw, voor iedereen. Weet je hoe gek het is om wekenlang alleen maar mondkapjes te zien? Dat je mensen slechts herkent aan hun stem, of manier van lopen?’’

Rollator

Het verlossende woord komt op 24 april: Peter is genezen. Hij traint nog steeds met een rollator, twintig meter kan voelen als een marathon, maar hij is coronavrij. Mag zijn zussen weer zien, bezoek ontvangen, de duinen in. ,,Dat nieuws was zo’n bijzondere ervaring. Alsof er een sluier van me afviel, echt waar.’’

En nu is hij thuis. ,,Het voelt elke dag een beetje beter, maar het zijn wel hele kleine stapjes. Maar ach, ik ben een rasoptimist. Het komt allemaal goed.’’

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen