Huzaar Klaas Appel (99) uit Enkhuizen toch bij emotionele herdenking Slag om de Residentie op Ypenburg: ’Ik ben echt sprakeloos’ [video]

Enkhuizen

Vanachter het raam van zijn bovenwoning in verzorgingshuis Overvest beleefde huzaar Klaas Appel (99) zondag een bijzondere middag. Via een groot scherm kon hij als veteraan toch bij de herdenking van de Slag om de Residentie op Ypenburg zijn. Hij werd er behoorlijk emotioneel van. „Ik kan moeilijk uit mijn woorden komen, ben echt sprakeloos.”

Tachtig jaar geleden voerden de Duitsers op 10 mei een verrassingsaanval uit op de vliegvelden rond Den Haag. Er werd keihard teruggevochten, iets waar de Duitsers niet op gerekend hadden. Daardoor was Ypenburg aan het eind van 10 mei 1940 toch weer in Nederlandse handen, zij het voor korte duur. Appel maakte het als dienstplichtig militair allemaal, net zoals hij sindsdien altijd de jaarlijkse herdenking bijwoonde.

Dat was door de coronacrisis en de kwetsbare gezondheid van de veteraan dit jaar niet mogelijk. Maar de organisatie rukte met een live-verbinding uit naar Enkhuizen en ook naar Leiden, waar de 103-jarige grenadier Paul Moerman op die manier eveneens getuige kon zijn van de kransleggingen, de taptoe, de minuut stilte en de toespraken van voorzitter Willem Verheijen en burgemeester Johan Remkes van Den Haag.

De veteranen Klaas Appel uit Enkhuizen (boven) en Paul Moerman uit Leiden tijdens de herdenking van de Slag om de Residentie.

Nog een keer zien

De veteranen krijgen tijdens de plechtigheid zelf ook nog even het woord. „Ik ben echt sprakeloos en kan op het moment moeilijk uit mijn woorden komen. Maar ik ben blij verrast met al deze aandacht en voor het overige hoop ik u allen nog een keer te zien”, zegt Appel emotioneel.

Hij zal ongetwijfeld ook nog wel even teruggedacht hebben aan het bezoek dat Defensie hem bracht in juni 2013. In het Schootsveld van Enkhuizen stopte toen een Fennek (militair verkenningsvoertuig, red.), waar drie militairen uitstapten. Onder wie commandant Peter van Leeuwen, die hem een zwarte cavaleristenbaret kwam brengen.

Tijdens een oefening na de oorlog was Appel de zijne kwijtgeraakt en tijdens de herdenking van dat jaar vertelde hij zijn baret erg te missen. Stiekem werd voor hem een nieuwe geregeld, die door de drie militairen van het 104e Verkenningseskadron in ’t Harde dus hoogstpersoonlijk werd bezorgd.

Klaas Appel werd in 2013 door commandant Peter van Leeuwen verrast met een nieuwe baret.
© Archieffoto

Te vroeg geboren

Bij die gelegenheid bewonderde Appel met grote ogen de Fennek, die zelfs was voorzien van airco. „Ik ben te vroeg geboren”, verzuchtte hij. De Enkhuizer bestuurde in 1940 achterstevoren een DAF. „Het was bloedheet, want ik zat dichtbij de Ford V8-motor. En ik zag helemaal niets.”

„Ik zag destijds uit naar de diensttijd. Kon je wat van de wereld zien. Zo trots als een pauw liep ik in mijn cavaleriepak”, vertelt Appel. De Duitse inval kwam vervolgens totaal onverwachts. Appel zag hoe Duitse bommenwerpers hun lading losten op de Alexanderkazerne in Den Haag en hoe een Duits Junker-vliegtuig neerstortte. „Ik liep leeg van de zenuwen.”

Doodgeschoten

Een Limburgse verkenner van zijn eenheid werd doodgeschoten, omdat men zijn dialect als Duits beoordeelde. Het voertuig van Appel werd door een Duitse granaat geraakt en hij moest zich plat tegen een muur drukken om de kogels van een Stuka te ontlopen. „Ik heb het overleefd.” Dit in tegenstelling tot 95 andere Nederlandse militairen die de Slag om de Residentie met hun leven moesten bekopen.

Meer nieuws uit West-Friesland

Meest gelezen