Premium

Vluchtelinge Sarah (27) over geldtekort: ’Tegen studiegenoten zeg ik soms maar dat ik druk ben met studeren en daarom niet weg kan. Ik voel me best vaak eenzaam’

Vluchtelinge Sarah (27) over geldtekort: ’Tegen studiegenoten zeg ik soms maar dat ik druk ben met studeren en daarom niet weg kan. Ik voel me best vaak eenzaam’
Sarah houdt er niet van als anderen voor haar betalen: ,,Tegen studiegenoten zeg ik soms dat ik druk ben met studeren en daarom niet weg kan.’’
© Foto Pascal Fielmich
Purmerend

De grote bruine ogen van de Syrische Sarah (27) verraden een volhardende inborst. Het leven heeft wat klappen aan haar uitgedeeld, maar ze slaat terug.

Vanachter een ronde bril met gouden montuur kijkt ze (pre-corona) levendig de Purmerendse bibliotheek in. Haar gezicht omlijst met een purperkleurige hoofddoek.

Ze studeert hier minimaal drie dagen per week, vertelt ze in opvallend goed Nederlands. ,,Thuis is het te vol, te druk.’’

In haar thuisland werkte de afgestudeerd kinderverpleegkundige in een apotheek en draaide nachtdiensten op de couveuse-afdeling van een ziekenhuis. Ze had haar eigen inkomen, een druk sociaal leven en deed graag aan aerobics en zumba. Haar ouders hadden een eigen supermarktje en woonden in een ruime flat, vlakbij zee.

Toen de oorlog oprukte, vluchtten haar ouders naar Nederland. Twee jaar later volgde Sarah met haar zus, haar vrienden achterlatend. Met haar ouders, broer en zus woont ze sinds bijna tweeënhalf jaar in een kleine huurwoning in Purmerend.

Schrapen

Met een uitkering is het altijd schrapen tot het einde van de maand, en daar lijdt haar sociaal leven onder.

,,Mijn geld gaat op aan boodschappen, studie- en reiskosten. Dan blijft vijftig euro per maand over voor leuke dingen of kleding. Meestal geef ik de ene maand helemaal niks uit, zodat ik de andere maand wel iets kan doen.’’

,,Ik weet niet of het een slechte eigenschap is, maar ik vind het erg vervelend als mensen voor me willen betalen. Ik ga met mijn taalcoach wel eens ergens naartoe. Zij betaalt bijna altijd. Ik spaar zodat ik haar dan ook eens kan trakteren. Tegen studiegenoten zeg ik soms dat ik druk ben met studeren en daarom niet weg kan.’’

Thuis afspreken is ook lastig. Haar zieke vader kijkt altijd tv met het volume flink hoog, en haar zestienjarige broer is heftig aan het puberen. ,,Eigenlijk heb ik in Nederland nog geen echte vrienden gemaakt. Ik voel me best vaak eenzaam, zeker omdat ik het vroeger zo fijn had.’’

Omdat sportlessen te duur zijn, doet ze thuis oefeningen met een gratis app. ,,We krijgen iets van twintig of dertig euro aan sportbudget, maar dat is lang niet genoeg om zumbalessen te volgen. Mijn taalcoach kon een sportschool regelen waar het lesgeld voor mij betaald zou worden, maar dat voelde na een paar lessen toch niet goed.’’

Diploma

Haar verplegersdiploma is nog niet geaccrediteerd. Dat zal nog wel een jaar duren, schat ze. Eerst moet ze haar BIG-registratie halen. En om in de medische sector aan de slag te kunnen, moet haar Nederlands perfect zijn. Dus volgt ze een cursus zakelijk Nederlands aan de VU. En om de laatste vrije uurtjes op te vullen, geeft ze elke zaterdag vrijwillig Arabische taalles aan kinderen.

Een eigen plek, dat is waar ze het meest naar uitkijkt als ze straks weer een salaris heeft. ,,En daarna vriendschappen opbouwen. Dan kan ik mensen eindelijk weer thuis uitnodigen en koken voor ze. Italiaans is mijn specialiteit, vooral pasta’s.’’

Armoede in Zaanstreek en Waterland

In de komende weken publiceert deze krant verhalen van mensen die in armoede leven. Daarnaast spreken we verschillende hulpverleners over oplossingen. De reeks wordt afgesloten met een beschouwend verhaal: waar staan we nu en welke plannen liggen er in het verschiet om armoede het hoofd te bieden?

Op verzoek van sommige geïnterviewden is de achternaam achterwege gelaten. Ook zijn sommige bewust minder herkenbaar op de foto gezet. Er reageerden meer vrouwen dan mannen op onze interviewverzoeken. Wellicht speelt mee dat (veel) meer vrouwen dan mannen als maatschappelijk hulpverlener werken. Ook lijken vrouwen vaker dan mannen hulp te zoeken.

Lees ook: Cor en Patrick hebben geen rooie rotcent, maar vinden alles online, zelfs de liefde

En: Emma moet van honderd euro per maand rondkomen. ’Ik lig regelmatig te huilen in bed. Hoe moet ik het nú weer gaan redden?

En: Seks verruilen voor een slaapplek, stress en zelfmoordpogingen: (geld)problemen drijven jongeren tot waanzin, ziet hulpverlener Jennifer

En: Armoede in Zaanstreek-Waterland - Samantha verborg de gaten in haar legging: ’Ik leef voor mijn kinderen’

En: Ruim een op tien huishoudens op of onder sociaal minimum in Zaanstad en Purmerend

Meer nieuws uit Waterland

Meest gelezen